II SA/Łd 680/17

Dnia 8 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2017 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę. LS Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu odwołania A sp. z o.o. z siedzibą w W. - reprezentowanej przez pełnomocnika w osobie adwokata, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w zakresie nałożonych obowiązków, o czym orzekł w pkt 1 decyzji, i uchylił wskazaną decyzję w zakresie nazwy podmiotu, na który nałożono obowiązek, oraz nałożył obowiązki na A sp. z o.o. z siedzibą w W., o czym orzekł w pkt 2 decyzji. Jak wynika z akt sprawy, zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru w Ł. poinformował B sp. z o.o. w W. Oddział Zakład [...] w Ł. o planowanych oględzinach w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego w Ł., przy ul. C, dz. nr 355/1, obręb [...]. Doręczająca przesyłkę Poczta Polska S.A. uczyniła na kopercie wzmiankę, że adresat wyprowadził się. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 21 kwietnia 2016 r. bez udziału strony Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ustalił, że teren jest zamknięty i zabezpieczony przed dostępem osób trzecich, a obiekt jest nieużytkowany i znajduje się w katastrofalnym stanie technicznym. Pismem z dnia 18 maja 2016 r. organ I instancji wezwał F Sp. z o.o. Oddział w W. Zakład w Ł. do stawienia się w siedzibie organu i złożenia wyjaśnień dotyczących stanu technicznego obiektu. Kierownik Działu Administracji i Logistyki A w oświadczeniu z dnia 31 maja 2016 r., złożonym przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Ł., wyjaśnił, że A Sp. z o.o. nie planuje inwestycji na rzeczonej nieruchomości i nie wyklucza jej zbycia. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, zobowiązał właściciela nieruchomości przy ul. C (dz. nr 355/1, obręb [...]) w Ł. - A Sp. z o.o. Oddział w W., Zakład w Ł., przy ul. D, [...] Ł., do przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2016 r. ekspertyzy uwzględniającej sposób zabezpieczenia budynku mieszkalnego przed dalszą degradacją wraz z projektem uwzględniającym sposób wykonania zabezpieczeń budynku. W wyniku zażalenia A sp. z o.o. z siedzibą w W. - reprezentowanej przez radcę prawnego – A. Z., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości powyższe postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, argumentując, że aktualnym właścicielem spornej nieruchomości jest A sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. E, a zatem nie jest to podmiot tożsamy z tym, na który nałożono obowiązek, zaś właścicielem nieruchomości nie jest wskazany w sentencji rozstrzygnięcia oddział ani zakład spółki. Ponadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nie uwzględnił cofnięcia zażalenia A sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] czerwca 2016 r., ponieważ prowadziłoby to do utrzymania w mocy postanowienia naruszającego prawo. W dniu 1 września 2016 r. organ I instancji przeprowadził oględziny w sprawie stanu technicznego nieużytkowanego budynku mieszkalnego i stwierdził, że posiada on dwie kondygnacje (parter i suterena oraz poddasze), konstrukcję murowaną, więźbę drewnianą, krytą dachówką. Ściany budynku posiadają spękania pionowe przez całą wysokość w okolicach otworów okiennych, więźba dachowa na części północnej budynku jest zawalona, a na pozostałej części uszkodzona. Elementy krokwi uszkodzone korozją biologiczną, pokrycia dachowego i dachówki miejscowo brak. Na części wschodniej połaci dach częściowo zmurszały. Od strony zachodniej, połać dachowa z widocznym ugięciem. Na elewacji południowej, widoczne elementy więźby dachowej. Na pozostałej części ściany, ponad dachem, porasta roślinność o wysokości ok. 1,5 m. Głowica kominowa o wysokości ok. 2,5 m u zwieńczenia posiada wypłukane spoiny oraz ubytki. Przewiązki z oznakami korozji. Podest schodów wejściowych zniszczony, schody zewnętrzne spękane. Otwory okienne i drzwiowe zabite płytami OSB. Jedyne drzwi w poziomie posadzki od strony północnej są oderwane. Pełnomocnik strony – W. W., zobowiązał się do naprawy i trwałego zabezpieczenia otworu drzwiowego przed dostępem osób trzecich. Teren nieruchomości jest ogrodzony i zamknięty, budynek jest wygrodzony taśmą. Na budynku zwieszono tablicę informacyjną o groźbie zawalenia się budynku oraz o zakazie wstępu do budynku. Postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, zobowiązał A Sp. z o.o. Oddział w W., Zakład w Ł., przy ul. D do przedłożenia w terminie do dnia 31 stycznia 2017 r. ekspertyzy uwzględniającej sposób zabezpieczenia nieużytkowanego budynku mieszkalnego przed dalszą degradacją, na nieruchomości przy ul. C (dz. nr 355/1, obręb [...]), wraz z projektem uwzględniającym sposób wykonania zabezpieczeń budynku. Następnie, na wniosek strony, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. zmienił powyższe postanowienie z dnia [...] września 2016 r. w ten sposób, że uchylił termin zobowiązania określonego na dzień 31 stycznia 2017 r. i określił nowy termin zobowiązania na dzień 28 lutego 2017 r. W dniu 28 lutego 2017 r. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. przedłożono ekspertyzę techniczną, zatytułowaną: "Orzeczenie o stanie technicznym budynku mieszkalnego" wraz z opracowaniem zatytułowanym: "Projekt architektoniczno-budowlany rozbiórki oraz odtworzenia dachu budynku mieszkalnego" wraz z pismem Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 30 grudnia 2016 r., opiniującym pozytywnie opisane opracowania. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał A Sp. z o.o. Oddział w W. Zakład w Ł. przy ul. D w Ł. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez: rozbiórkę drewnianej więźby dachowej wraz z pokryciem i odtworzeniem zgodnie z załączonym projektem budowlanym, rozbiórkę stropu nad pierwszym piętrem i ponownym odtworzeniem zgodnie z załączonym projektem budowlanym, rozbiórkę dziesięciu warstw cegieł komina i ponownym odtworzeniem komina z montażem nakrywy betonowej, wzmocnienie nadproży tworów okiennych piwnicy systemem " HELIFIX", uzupełnienie ubytków muru oraz tynków ściany przed wejściem do budynku, usunięcie tynku ściany frontowej z uzupełnieniem po dwukrotnym zmyciu preparatem grzybobójczym np. "Boroman" - w terminie do 31 grudnia 2017 r. w budynku mieszkalnym położonym na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. C (dz. 355/1, obręb [...]) zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym, opracowanym przez inż. W. K. upr. nr [...] z grudnia 2016 r., będącym załącznikiem do wskazanej decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji A Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniosła o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w części określającej obiekt jako budynek mieszkalny i w części określającej termin wykonania robót i orzeczenie w tym zakresie co do charakteru obiektu i terminu wykonania robót do dnia 30 września 2019 r. Według Spółki organ I instancji błędnie przyjął, że przedmiot postępowania stanowi budynek mieszkalny, którego stan może zagrażać osobom w nim zamieszkującym, podczas kiedy nie posiada on takiego charakteru, a w okresie przedwojennym wykorzystywany był jako stacja gazowa średniego ciśnienia. Aktualnie na rzeczonej nieruchomości znajduje się stacja gazowa średniego ciśnienia, będąca elementem sieci gazowej w Ł., a jej wyłączenie na okres prowadzenia prac budowlanych wiązałoby się z odcięciem dopływu gazu do dużej części odbiorców w Ł. Nadto strona podjęła działanie zmierzające do przeniesienia opisanej stacji w inną lokalizację, zależną od władz miasta. Z uwagi na ten fakt oraz proces projektowy i wykonawczy przebudowy sieci gazowej wraz ze stacją gazową średniego ciśnienia, likwidacja stacji ma nastąpić do końca 2018 r. Podniesiono również konieczność przeprowadzenia przetargu publicznego na zalecone roboty. Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późń. zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", orzekł jak wskazano na wstępie. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy przywołał regulację art.66 ust. 1 Prawa budowlanego, a następnie wyjaśnił, że przepis ten zawiera łącznie cztery przesłanki wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji odpowiadającej danemu stanowi faktycznemu, zawierającej nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, do czego wystarczające jest zaistnienie chociażby jednej z tych przesłanek. Kategoryczne sformułowanie omawianego przepisu nie pozostawia bowiem wątpliwości, że podjęcie władczego aktu administracji w przypadku ziszczenia choćby jednej z ww. przesłanek jest bezwzględnym obowiązkiem organu administracji. Decyzje podejmowane na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego mają zatem charakter związany. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia organu I instancji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Z przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. oględzin oraz przedłożonej ekspertyzy technicznej wynika, że stan budynku nieodpowiedni. W trakcie przeglądu dokonanego w ramach opracowania ekspertyzy technicznej, sporządzonej przez mgr. inż. W. K., stwierdzono stan awaryjny zarwanej połaci dachowej przybudówki; zarwanej połaci dachu budynku oraz liczne ubytki pokrycia; zarwany strop nad parterem, jak również awaryjny stan stropu nad piwnicą. Wskazano na długotrwałe działanie wody deszczowej powodujące utratę parametrów wytrzymałościowych drewnianych elementów konstrukcji więźby oraz stropu nad parterem, jak również wskazano, że niepodjęcie działań zabezpieczających obiekt przed działaniem wody deszczowej spowoduje całkowite zarwanie połaci dachowej oraz systematyczne niszczenie murów budynku. Wskazano, że konstrukcja więźby dachowej jest w stanie awaryjnym, grożącym w każdej chwili zawaleniem. Ponadto stan mało zadowalający wskazano dla: ścian nośnych murowanych z uwagi na zawilgocenia; nadproża otworów okiennych piwnic; tynki elewacji z uwagi na miejscowe zagrzybienia oraz zawilgocenia. Zalecono: rozbiórkę istniejącego pokrycia oraz więźby dachowej i odtworzenie całości, zgodnie z załączonym projektem architektoniczno-budowlanym; rozbiórkę więźby i odtworzenie stropu nad parterem dla zapewnienia właściwego podparcia; rozbiórkę komina i przemurowanie dziesięciu warstw komina oraz montaż nakrywy betonowej; uzupełnienie ubytków muru oraz tynków ściany przed wejściem do budynku; skucie zagrzybionego fragmentu tynku elewacji frontowej i dwukrotne zmycie preparatem grzybobójczym; wzmocnienie w technologii napraw murów "Helifix" spękanych nadproży otworów okiennych piwnicy. Podmiotem, na który nałożono decyzją obowiązek jest A Sp. z o.o. Oddział w W., Zakład w Ł. przy ul. D, pomimo że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazał już raz, że aktualnym właścicielem rzeczonej nieruchomości jest A sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. E, a nie oddział ani zakład spółki. Jest to tym bardziej wadliwe, ponieważ jak wynika z obecnego brzmienia wpisów Krajowego Rejestru Sądowego, nr [...], wskazany w sentencji rozstrzygnięcia podmiot nosi obecnie nazwę: "Oddział Zakład [...] w Ł.", nie zaś "Oddział w W., Zakład w Ł.". Nakładając obowiązek na osobę prawną należy zatem prawidłowo podać jej firmę oraz adres jej siedziby tak, aby zobowiązany podmiot został sprecyzowany w sposób niebudzący wątpliwości, celem ewentualnego wyegzekwowania nałożonego obowiązku. Organ podkreślił przy tym, że z księgi wieczystej, prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Ł.-Ś. w Ł., KW nr [...], wynika, że właścicielem przedmiotowej działki jest B sp. z o.o. w W. Oddział Zakład [...] Ł. Z wpisów wskazanego powyżej Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że B została przejęta przez spółkę przejmującą F Sp. z o.o., która z kolei zmieniła firmę na A Sp. z o.o.". Tym samym podmiotem, na który powinien zostać nałożony obowiązek, jest ten właśnie podmiot. Powyższe obligowało organ odwoławczy do zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ II instancji, odnosząc się w następnej kolejności do zarzutów odwołania, stwierdził, że w razie nieodpowiedniego stanu technicznego budynku organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do zastosowania w sprawie art. 66 Prawa budowlanego, nawet jeżeli realizacja obowiązku przez jego adresata wiąże się z trudnościami i kosztami. Podkreślił przy tym, że w niniejszej sprawie udowodniono ponad wszelką wątpliwość, że stan techniczny obiektu jest nieodpowiedni. Jeżeli spoczywający na właścicielu budynku obowiązek utrzymania obiektu we właściwym stanie technicznym i estetycznym jest przez niego ignorowany, organy nadzoru budowlanego są zobligowane do podjęcia działań prawem przewidzianych, o których mowa w rozdziale 6 Prawa budowlanego. Nie ma również podstaw do zmiany decyzji w zakresie wskazania, że obiekt nie jest budynkiem mieszkalnym. W piśmie Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 21 marca 2016 r. wskazano bowiem, że jest to budynek mieszkalny. Wynika to również z załączonej do tego pisma karty adresowej zabytku nieruchomego. Ponadto sam podmiot wykonujący ekspertyzę techniczną na zlecenie właściciela tego obiektu wskazał, że przedmiotem opracowania jest niezamieszkały budynek mieszkalny, czego organ I instancji nie negował, a w szczególności nie wskazał, że jego stan może zagrażać osobom w nim zamieszkującym. Brak również aktualnie podstaw do zmiany terminu wykonania obowiązku na termin do dnia 30 września 2019 r., skoro został on wyznaczony do dnia 31 grudnia 2017 r., a zatem w dacie wydania przedmiotowej decyzji pozostaje jeszcze 6 miesięcy do jego upływu. Irrelewantne prawnie są bowiem powody, na które powołuje się odwołująca Spółka, skoro stan budynku jest awaryjny. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję w części dotyczącej jej punktu 1 A Sp. z o.o. w W., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie adwokata, podniosła zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, mającego istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj.: - art. 7 k.p.a. przez jego niezastosowanie w zakresie uwzględnienia słusznego interesu społecznego i interesu strony, - art. 8 § 1 k.p.a. przez jego niezastosowanie w zakresie proporcjonalności nałożonych obowiązków do możliwości ich wykonania w zakreślonym czasie, - art. 77 § 1 k.p.a. przez brak wnikliwego rozpatrzenia materiału dowodowego w zakresie możliwości wykonania zaleconych robót w zakreślonym terminie. W związku z postawionymi zarzutami pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przewidzianych. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej stwierdził, że Spółka nie kwestionuje konieczności wykonania robót wskazanych w decyzji. Skarga dotyczy w istocie terminu zakreślonego do wykonania nałożonych obowiązków. Na nieruchomości, na której stoi budynek, którego stan nie stanowi zagrożenia dla ludzi, posadowiona jest (1,5 m od ściany budynku) stacja gazowa. Jej istnienie wyklucza wykonywanie nakazanych robót ze względów bezpieczeństwa (zagrożenie wybuchem). Wykonywanie robót mogłoby być dokonane przy wyłączonej stacji gazowej, ale to wymagałoby odcięcia dostaw gazu do znacznej części B. Stacja gazowa przeznaczona jest do przeniesienia w inne miejsce, strona oczekuje na wskazanie go przez Urząd Miasta Ł. Przeniesienie stacji ze względów eksploatacyjnych nastąpi do końca 2018 r. Po tym czasie strona bez przeszkód wykona nałożone obowiązki. Pełnomocnik wyjaśnił, że wszystkie nieruchomości Spółki utrzymane są we wzorowym stanie, a renowacja Gazowni [...] przy ulicy D jest przykładem adaptacji zabytków do współczesnych potrzeb. Jedyną przeszkodą w naprawie budynku, który jest przedmiotem sprawy, jest obiektywna niemożność wykonywania robót i odpowiedzialność społeczna spółki za dostawy gazu odbiorcom. Dodatkowo wyznaczony termin nie pozwala na przeprowadzenie postępowania w trybie przepisów o zamówieniach publicznych i przeprowadzenie robót naprawczych. Już samo postępowanie o zlecenie robót budowlanych w trybie zamówień publicznych wymaga około siedmiu miesięcy, a więc przeprowadzenie go w czasie, licząc od ostateczności decyzji do końca zakreślonego okresu, jest w zasadzie niemożliwe, a udzielony decyzją termin musi również uwzględnić czas na wykonanie robót. Organ, znając stan faktyczny, nie dokonał jego wnikliwego rozpatrzenia, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji. A sp. z o.o. w W. sama nie jest sprzedawcą gazu tylko świadczy usługi przesyłu dla podmiotów sprzedających gaz ostatecznym odbiorcom. Odcięcie gazu znacznej części Ł. spowoduje kolosalne straty finansowe sprzedawców gazu, a co za tym idzie roszczenia odszkodowawcze wobec Spółki mogące iść w miliony złotych. W tym stanie rzeczy, w ocenie pełnomocnika skarżącej, postawione zarzuty są uzasadnione, bowiem decyzja nie uwzględnia interesu społecznego, to jest nieprzerwanych dostaw gazu, interesu strony w przyjęciu do wykonania realnego terminu wykonania obowiązków oraz nakłada na stronę nieproporcjonalny ciężar odpowiedzialności społecznej i ekonomicznej wykonania decyzji, który wiązałby się z odcięciem odbiorców od dostaw gazu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia) nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dając podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, Sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję i przyczyny wzruszenia decyzji organów administracji publicznej Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób określony w przywołanych wyżej przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w zakresie nałożonych obowiązków (pkt 1) i uchylająca wskazaną decyzję w zakresie nazwy podmiotu, na który nałożono obowiązek, oraz nakładająca wskazane powyżej obowiązki na A sp. z o.o. z siedzibą w W. (pkt 2). Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), powoływanej dalej jako: "Prawo budowlane". Zgodnie z przepisem art.66 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, stanowiącym podstawę nałożonego w sprawie obowiązku, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Na tle tego przepisu został sformułowany w orzecznictwie pogląd, który Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela, że możliwość nałożenia obowiązków, o jakich mowa w art. 66 Prawa budowlanego, powiązana jest z nieprawidłowościami, powstałymi w trakcie użytkowania budynku, np. na skutek upływu czasu, czy też wystąpienia innego czynnika, który przyczynia się do pogorszenia stanu technicznego, czy też estetycznego budynku. Obowiązek wykonania robót budowlanych ma przy tym jedynie charakter naprawczy, a sam ich rodzaj oraz zasięg zależy od rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości. Rozstrzygnięcie organu powinno uwzględniać zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego i estetycznego przez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt: II SA/Po 688/12; dostępny na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreśla się przy tym, że przepis art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nie określa bliżej treści merytorycznej decyzji stanowiąc jedynie, że powinna ona dotyczyć usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W związku z tym, że celem decyzji wydanej na podstawie art. 66 Prawa budowlanego jest doprowadzenie obiektu budowlanego do należytego stanu technicznego, zadaniem organu jest wykazanie zaistnienia przesłanek obligujących organ do podjęcia decyzji. Jednocześnie decyzja powinna dokładnie określać czynności bądź prace i roboty budowlane, które właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany wykonać celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania obiektu lub jego części (por. np. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt: IV SA 2590/03 i z dnia 14 marca 2005 r., sygn. akt: VII SA/Wa 4403/03, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podstawę rozstrzygnięcia organu powinny stanowić ustalenia poczynione w wyniku kontroli obiektu budowlanego, ale koniecznym elementem dowodowym będzie też ekspertyza stanu technicznego, która będzie zawierała ocenę stanu technicznego obiektu oraz określała zakres i sposób usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Organ nadzoru budowlanego w toku postępowania może żądać przedstawienia takiej ekspertyzy w drodze postanowienia wydanego na podstawie art.62 ust. 3 w zw. z art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego. Roboty budowlane objęte nakazem zawartym w decyzji wydanej na podstawie art. 66 ust. 1 i 1a Prawa budowlanego nie wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Komentowany przepis dotyczy utrzymania obiektów budowlanych, czyli zachowania obiektów budowlanych w stanie niepogorszonym, niezmienionym. Prace budowlane wykonywane na podstawie art. 66 Prawa budowlanego mają charakter naprawczy, a więc odnoszą się do stanu obiektu budowlanego, jaki powinien być zachowany przy prawidłowym jego użytkowaniu (por. np. wyroki NSA: z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II OSK 1102/07 i z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1980/09; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że z akt sprawy, w tym z protokołu oględzin i przedłożonej ekspertyzy technicznej, wynika, że w odniesieniu do przedmiotowego budynku stwierdzono w szczególności: stan awaryjny zarwanej połaci dachowej przybudówki; zarwanej połaci dachu budynku oraz liczne ubytki pokrycia; zarwany strop nad parterem, jak również awaryjny stan stropu nad piwnicą. Wskazano na długotrwałe działanie wody deszczowej powodujące utratę parametrów wytrzymałościowych drewnianych elementów konstrukcji więźby oraz stropu nad parterem, jak również wskazano, że niepodjęcie działań zabezpieczających obiekt przed działaniem wody deszczowej spowoduje całkowite zarwanie połaci dachowej oraz systematyczne niszczenie murów budynku. Ponadto wskazano, że konstrukcja więźby dachowej jest w stanie awaryjnym, grożącym w każdej chwili zawaleniem. Nadto stan mało zadowalający wskazano dla: ścian nośnych murowanych z uwagi na zawilgocenia; nadproża otworów okiennych piwnic; tynki elewacji z uwagi na miejscowe zagrzybienia oraz zawilgocenia. W tym stanie rzeczy, przy tak stwierdzonych nieprawidłowościach w zakresie stanu technicznego budynku, znajdujących potwierdzenie w przedłożonej ekspertyzie, w ocenie Sądu nie budzi najmniejszej wątpliwości wystąpienie w sprawie przesłanki określonej w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego. Organ zasadnie w tej sytuacji przyjął, że stan techniczny budynku jest nieodpowiedni i będąc zobligowany treścią tego przepisu nałożył na stronę obowiązki szczegółowo wskazane w decyzji, zalecając przy tym usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości poprzez: rozbiórkę istniejącego pokrycia oraz więźby dachowej i odtworzenie całości, zgodnie z załączonym projektem architektoniczno-budowlanym; rozbiórkę więźby i odtworzenie stropu nad parterem dla zapewnienia właściwego podparcia; rozbiórkę komina i przemurowanie dziesięciu warstw komina oraz montaż nakrywy betonowej; uzupełnienie ubytków muru oraz tynków ściany przed wejściem do budynku; skucie zagrzybionego fragmentu tynku elewacji frontowej i dwukrotne zmycie preparatem grzybobójczym; wzmocnienie w technologii napraw murów "HELIFIX" spękanych nadproży otworów okiennych piwnicy, usunięcie tynku ściany frontowej z uzupełnieniem po dwukrotnym zmyciu preparatem grzybobójczym np. "Boroman". Podniesione zatem w tej mierze zarzuty dotyczące błędnych ustaleń organu nie zasługiwały na uwzględnienie, w tym zwłaszcza zarzut odwołania wskazujący na konieczność uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, a zatem organ prawidłowo nie podjął w tej sprawie decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Nie znajdują też uzasadnienia zarzuty dotyczące uchybień organu w kwestii ustalenia prawidłowego charakteru budynku. Jak trafnie wskazał organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, fakt, iż jest to budynek mieszkalny, znajduje potwierdzenie w piśmie Miejskiego Konserwatora Zabytków z dnia 22 marca 2016 r., jak również w załączonej do tego pisma karcie adresowej zabytku nieruchomego. Ponadto, na co także trafnie zwrócił uwagę organ odwoławczy, również w ekspertyzie wskazano, że jej przedmiotem jest niezamieszkały budynek mieszkalny. Ustalenia te bezspornie dowodzą, iż przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym i tym samym przesądzają o braku zasadności podniesionych w tej kwestii zarzutów. Trafnie organ ustalił również kwestie związane z prawidłowym określeniem podmiotu zobowiązanego do wykonania powyższych obowiązków, dając temu wyraz w punkcie 2 decyzji, zamieszczając w uzasadnieniu decyzji treść poczynionych w tej mierze ustaleń dotyczących zmian w nazwie podmiotu zobowiązanego. Ponadto Sąd nie dopatrzył się pozostałych naruszeń prawa wskazanych w treści zarzutów skargi (naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a.) wskazujących na brak uwzględnienia słusznego interesu społecznego i interesu strony oraz możliwości wykonania zaleconych robót (obowiązków) w zakreślonym terminie. Niewątpliwie z uwagi na stan awaryjny budynku w interesie społecznym leży jak najszybsze wykonanie tych obowiązków. Skarżąca nie przedłożyła przy tym żadnych dokumentów potwierdzających jej twierdzenia wskazujące na konieczność odcięcia gazu dla mieszkańców znacznej części Ł. i związanych z tym strat finansowych oraz roszczeń odszkodowawczych. Z całą jednak pewnością kwestionowany przez nią termin wykonania obowiązków jeszcze nie upłynął, co tym samym czyniło jej żądanie przedwczesnym. Zasadnie zatem organ przyjął, że w sprawie zachodził brak podstaw do zmiany terminu wykonania obowiązku na termin do dnia 31 września 2019 r., skoro został on wyznaczony do dnia 31 grudnia 2017 r., a zatem w dacie wydania decyzji obejmował on jeszcze okres 6 miesięcy. Strona zatem, co najwyżej, z chwilą jego upływu uprawniona będzie do podjęcia ewentualnych działań celem jego przedłużenia przez organ. Przy czym Sąd podziela stanowisko organu, że przy awaryjnym stanie budynku, który mam miejsce w niniejszej sprawie, podawane przez stronę powody stają się prawnie irrelewantne. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał działanie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego, nie dopatrzył się przy tym naruszeń przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto w ocenie Sądu zastrzeżeń natury formalnoprawnej nie budzi uzasadnienie zaskarżonej decyzji, spełnia ono bowiem wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Z tych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. m.m.