II SA/Łd 682/04

Dnia 31 sierpnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.), Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Paulina Hućko, po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi W. W. i K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie pozwolenia na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) i rozstrzygnął o niezbędności wejścia K. V. na działkę o numerze ewid. [...] usytuowaną w miejscowości B. 7 stanowiącą własność W. W. i K. W. i czasowe zajęcie pasa ich działki w celu otynkowania ściany oraz zamontowania rynien dachowych w istniejącym budynku mieszkalnym usytuowanym w granicy z działką sąsiednią z zachowaniem określonych warunków. Organ I instancji decyzją z dnia [...] zgłosił sprzeciw wobec wejścia przez K. V. na działkę nr [...] i czasowe zajęcie pasa działki w celu wykonania określonych prac. Jak wynika z uzasadnienia decyzji w ocenie organu, ze złożonych przez K. V. dokumentów nie wynika, iż planowane roboty są niemożliwe do wykonania bez wejścia na teren sąsiedniej działki, dlatego organ nie stwierdził konieczności ich przeprowadzenia. Poza tym, zdaniem organu, do akt sprawy nie dołączono materiału dowodowego potwierdzającego, iż strona wystąpiła do właścicieli sąsiedniej nieruchomości o uzyskanie zgody na wejście na teren ich nieruchomości. W odwołaniu od powyższej decyzji K. V. wskazała, iż owszem nie złożyła dowodów na uprzednie wystąpienie do sąsiadów o wyrażenie zgody na wejście na teren ich nieruchomości, ponieważ one zaginęły. Dopiero teraz je odnalazła i złożyła wraz z odwołaniem. Sąsiedzi – W. W. i K. W. nie udzielili jakiejkolwiek odpowiedzi na to pismo. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania K. W., decyzją z dnia [...] uchylił rozstrzygnięcie I instancji i udzielił odwołującej się zgody na wejście na teren nieruchomości W. W. i K. W. w celu wykonania określonych prac. Organ odwoławczy określił jednocześnie szczegółowe warunki stanowiąc, iż dopuszcza się zajęcie pasa działki nr [...] na okres 5 dni miesiąca sierpnia 2004 roku, po uprzednim powiadomieniu właścicieli działki, ustalił granice niezbędnej potrzeby zajęcia terenu o wymiarach 2 m, roboty należy wykonać zgodnie ze sztuką budowlaną, a po ich zakończeniu inwestor zobowiązany jest naprawić ewentualne szkody powstałe w wyniku korzystania z sąsiedniej nieruchomości na zasadach określonych w kodeksie cywilnym. Analizując zebrany materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, że sposób usytuowania budynku mieszkalnego K. V. jednoznacznie wskazuje, że wykonanie robót budowlanych polegających na otynkowaniu ściany oraz zamontowaniu rynien nie jest możliwe bez wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Sąsiedzi na pismo odwołującej się nie odpowiedzieli, a wykonanie prac wykończeniowych jest konieczne, w związku z czym dla organu odwoławczego zasadność wniosku inwestora jest oczywista. Wobec tego organ określił granice niezbędnej potrzeby, termin oraz warunki korzystania z sąsiedniej nieruchomości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W. W. i K. W., właściciele działki nr [...] wnieśli o uchylenie decyzji Wojewody [...]. W motywach skargi strona wywodziła, że wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości następuje dopiero w razie negatywnego wyniku obligatoryjnych rokowań pomiędzy inwestorem a sąsiadem. Owszem, K. V. wystosowała do skarżących pismo o wyrażenie zgody na wejście na teren ich działki, jednakże zdaniem skarżących pismo takie nie może stanowić rokowań, o których mówi przepis prawa budowlanego. Strona opisała również negatywny wpływ inwestycji K. V. na ich budynek. Organ odwoławczy, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie wywodząc, jak w uzasadnieniu kontestowanej w skardze decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" użyte w tym przepisie oznacza, że chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające uznanie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym jest, iż W. W. i K. W. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] zezwalającą na wejście przez K. V. na teren ich działki w celu wykonania prac budowlanych w ciągu 5 dni w miesiącu sierpniu 2004 roku. Wynika z tego, że termin wykonania prac przez K. V. minął ponad rok temu, zatem postępowanie w sprawie legalności zezwolenia o wejściu na teren nieruchomości, stało się bezprzedmiotowe. Ponadto, na podstawie przepisu art. 16 § 1 kpa, zaskarżona decyzja była ostateczna i wykonalna w trybie egzekucyjnym, bowiem żadna ze stron nie wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Konkludując należy wskazać, iż ewentualne roszczenia wynikłe z wykonania prac (szkody wyrządzone przez K. V. na nieruchomości W. W. i K. W.) nie mogą być dochodzone w przedmiotowym postępowaniu. W tym zakresie właściwy jest sąd właściwy w sprawach cywilnych. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania sądowego.