II SA/Łd 682/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] umarzającą postępowanie co do części wniesionych odwołań (w pkt 1) oraz utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania nieruchomości wraz z naniesieniami, położonej w G., na działkach ewid. nr 50/4, 50/15, 50/16, 50/17, obręb [...], gmina Ł., na zakład przetwórstwa odpadów prowadzący produkcję paliwa alternatywnego i sortownię odpadów (w pkt 2). W treści swej skargi A. P. zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części dotyczącej stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wniosek uzasadnił niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody polegającej na rozpoczęciu procesu inwestycyjnego – budowy zakładu przetwórstwa odpadów. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 roku, sygn. akt SA/Rz 1382/96, opubl. OSP 1998/3/54). Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 431/12 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wykonanie zaskarżonej decyzji, ze względu na treść rozstrzygnięcia, jego zakres i charakter prawny, nie powoduje bezpośrednio skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Decyzja ta nie uprawnia bowiem do realizacji przedmiotowej inwestycji, ani uruchomienia określonej w tej decyzji działalności, a jedynie stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzja ta nie może zatem powodować trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Obawa, iż w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które będą upoważniać do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego i rozpoczęcia określonej działalności, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji prawnej z art. 61 § 3 p.p.s.a. w stosunku do zaskarżonej decyzji. W tej sytuacji Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.tp.