II SA/Łd 706/15

Dnia 8 września 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS K. K. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W treści skargi jej autor wniósł o wstrzymanie w całości wykonania kwestionowanej decyzji argumentując, iż w dniu 28 czerwca 2015 roku weszła w życie nowelizacja ustawy – Prawo budowlane, która skutkuje tym, iż budowa budynku jednorodzinnego zwolniona jest z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W tej sytuacji nie wstrzymanie wykonania decyzji o warunkach zabudowy spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozpoczęcia realizacji inwestycji z naruszeniem przepisów prawa oraz pogwałceniem zasad dobrego sąsiedztwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności dostrzec wypada, iż na skutek nowelizacji ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 ze zm.) dokonanej mocą ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 443) do przepisu art. 29 ust. 1 dodano przepis pkt 1a stanowiący, iż pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. Wynika z tego – jak słusznie dostrzegł autor skargi – iż na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, po dokonaniu zgłoszenia zamiaru budowy, inwestor może rozpocząć realizację inwestycji. Wynika z tego, iż decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na wzniesieniu wolno stojących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane, ma przymiot wykonalności w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., zatem co do zasady nadaje się do ochrony tymczasowej jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oceniając zatem zasadność wniosku opiewającego na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dostrzec wypada, iż konstrukcja powołanego przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Innymi słowy, obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. np. postanowienia NSA: z dnia 15 stycznia 2015 roku, I OZ 1236/14; z dnia 13 stycznia 2015 roku, II OZ 1392/14; z dnia 9 stycznia 2015 roku, I OZ 1205/14; z dnia 8 stycznia 2015 roku, II OZ 1382/14 i inne; dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego zaakcentować wypada, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Tymczasem w sprawie wnioskodawca przedstawiając argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozpoczęcia budowy z naruszeniem przepisów prawa i z pogwałceniem zasad dobrego sąsiedztwa. Z tego powodu – zdaniem sądu – nie można przyjąć, iż uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jego autor wskazał na konkretne okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Ogólnikowe wskazanie realizacji inwestycji z naruszeniem prawa bądź zasad dobrego sąsiedztwa nie stanowi okoliczności, których zaistnienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. W tej sytuacji sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. LS