II SA/Łd 720/15

Dnia 4 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2015 roku sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...], nr [...], po rozpoznaniu zażalenia J. M., utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...], nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania. Stan faktyczny niniejszej sprawy jest następujący: Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem M. i M. J. z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego na działce nr ewid. 338, obręb [...] w S. przy ul. A . Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. art. 97 § 1 pkt 4 i art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm., dalej jako: "K.p.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie J. M. domagając się jego uchylenia wskazała, iż w tym postanowieniu organ wskazując, że powodem zawieszenia jest okoliczność wystąpienia do Ministra Infrastruktury i Rozwoju z wnioskiem o upoważnienie do udzielenia odstępstwa od przepisów techniczno –budowlanych, umożliwiającego zrealizowanie inwestycji zgodnie z planami inwestora, nie wyjaśnił, od których przepisów planowane jest odstępstwo. Organ wskazał, że zawiadomił strony postępowania o jego wszczęciu, jednakże wątpliwości strony budzi prawidłowość zawiadomienia właścicieli dziełek sąsiednich nr ewid. 336 i 339. Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania, przywołanym na wstępie postanowieniem, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszo instancyjne. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, iż inwestorzy – M. i M. J. wystąpili do Starosty [...] o wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalno – usługowego wraz z utwardzeniem terenu oraz rozbiórkę istniejącego budynku na działce nr ewid. 338 w S. przy ul. A . We wniosku inwestorzy zawarli prośbę o wystąpienie do Ministra Infrastruktury i Rozwoju o odstępstwo od warunków technicznych odnośnie usytuowania projektowanego budynku w granicy z działkami nr ewid. 336 i 337 oraz możliwości lokalizacji miejsc postojowych w granicy z działką nr ewid. 339/1. Starosta [...] pismem z 11 maja 2015 roku, na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1409 ze zm.) wystąpił do Ministra Infrastruktury i Rozwoju o udzielenie upoważnienia do udzielenia zgody na dokonanie odstępstwa od § 12 ust. 1 pkt 2 oraz § 19 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Stosownie do treści art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. organ zawiesza postępowanie, gdy rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Mając na względzie powyższe ustalenia Wojewoda podkreślił, iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ – Ministra Infrastruktury i Rozwoju. W sprawie wystąpiła przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, która powoduje, że organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie z urzędu. Przy czym, zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. Bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w sprawie nie jest możliwe. Między rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym musi wystąpić związek przyczynowy. Wojewoda wyjaśnił, iż z uzasadnienia kontestowanego postanowienia wynika, iż zawieszenie postępowania w sprawie umotywowane jest koniecznością uzyskania upoważnienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju do wyrażenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych. W ocenie Wojewody, wskazana okoliczność stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., bowiem nie jest możliwe rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem inwestora. Ustosunkowując się do zarzutów autorki zażalenia, które odnoszą się do prowadzonego przez Starostę postępowania w sprawie pozwolenia na budowę Wojewoda stwierdził, iż nie mogą one zostać wzięte pod uwagę na obecnym etapie postępowania, kiedy przedmiotem jest jedynie ocena zawieszenia postępowania. Organ administracji architektoniczno – budowlanej występując z wnioskiem o wyrażenie zgody na odstępstwo od warunków technicznych nie musiał wskazywać przepisów, od których inwestor planuje odstępstwo. W skardze do sądu administracyjnego J. M. wskazała, iż postanowienie o zawieszeniu postępowania pozbawia ją informacji o faktycznej i prawnej podstawie jego treści. Zdaniem autorki skargi, organ powinien we wniosku skierowanym do Ministra wskazać przepisy, od których inwestor planuje odstępstwo. Nie można bowiem wykluczyć, że gdyby podano te przepisy to okazałoby się, że w tej sprawie nie mają one zastosowania i w efekcie nie ma podstaw do zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu kwestionowanego w sprawie rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] organ podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność lub niecelowość dalszego prowadzenia postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn, do których należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia) przez organ, który wydał tę decyzję w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji, bądź ziszczenie się skutku tejże decyzji (postanowienia) (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Wojewody [...] w sprawie zawieszenia postępowania. Z informacji przekazanych przez organ pierwszej instancji wynika, iż tenże organ postanowieniem z dnia [...], nr [...] podjął zawieszone postępowanie. Konsekwencją wydania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania jest to, iż postępowanie w sprawie nie jest już zawieszone, a organ ma obowiązek kontynuowania postępowania. W tak ustalony stanie faktycznym sąd uznał, że rozstrzyganie o legalności zaskarżonego postanowienia o zawieszeniu postępowania, stało się zbędne. Z akt sprawy wynika bowiem, że organ pierwszej instancji podjął zawieszone postępowanie i będzie je kontynuował merytorycznie rozpoznając sprawę. Z tych też powodów sąd stanął na stanowisku, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, zatem – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – podlega ono umorzeniu, o czym sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.