II SA/Łd 720/24

Dnia 17 lutego 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Sobieszek – Krzywicka po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2025 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi H.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 30 lipca 2024 roku znak: SKO.4115.200.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: odrzucić wniosek. dc H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 30 lipca 2024 r., znak: SKO.4115.200.2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 3 października 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarżący odebrał powyższe wezwanie w dniu 10 października 2024 r. W piśmie opatrzonym datą 7 stycznia 2025 r., a złożonym osobiście w siedzibie Sądu w dniu 13 stycznia 2025 r., H. S. zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wskazując, iż dopiero 13 grudnia 2024 r. opuścił Szpital Wojewódzki w Z. po leczeniu szpitalnym, powypadkowym, po celowym najechaniu na niego w dniu 31 października 2023 r. przez samochód na przejściu dla pieszych. Jednocześnie skarżący wskazał swój numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Jak stanowi art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Opisane przesłanki muszą być spełnione łącznie, brak którejkolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. Jednakże, zgodnie z art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić więc należy, że wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w siedmiodniowym terminie jest warunkiem rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie przywołanego powyżej art. 88 p.p.s.a. Zatem dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu uzależniona jest od wskazania przez stronę chwili ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek w tym przedmiocie powinien być sporządzony na tyle jednoznacznie, aby z jego treści Sąd mógł wywieść, od jakiego momentu należy liczyć termin siedmiodniowy, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 marca 2014 r., sygn. II GZ 112/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl", dalej również jako: "CBOSA"). W realiach niniejszej sprawy skarżący wskazał, iż nie mógł uzupełnić w terminie braków formalnych skargi z uwagi na pobyt w szpitalu, który zakończył się dopiero 13 grudnia 2024 r. Przyjąć zatem należy, że tego dnia ustała przyczyna uchybienia terminu i od tej chwili rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Upływał więc z dniem 20 grudnia 2024 r. Skarżący zaś złożył wniosek o przywrócenie terminu dopiero w dniu 13 stycznia 2025 r., nie wskazując jednocześnie na żadne powody niemożności wystąpienia z nim w ustawowym terminie. Z uwagi na powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. dc