II SA/Łd 723/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia B. B., I. B., M. B., G. K.i L. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2012 r. w sprawie ze skargi B. B., I. B., M. B., G. K., L. K., K. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a : odrzucić zażalenie B. B., I. B., M. B., G. K. i L. K. II SA/Łd 723/12 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w sprawie ze skargi B. B., I. B., M. B., G. K., L., K. L. i P. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...]r., odrzucił skargę kasacyjną B.B., I. B., M. B., G. K. i L. K. Odpis przedmiotowego rozstrzygnięcia został doręczony stronom wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka odwoławczego. W dniu 21 grudnia 2012r. B.B., I. B., M. B., G. K., L. K. oraz K. L. i P. L. złożyli zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 6 grudnia 2012r. Z uwagi na ustalenie, iż dotychczas do akt sądowych przedłożone zostało wyłącznie pełnomocnictwo dla radcy prawnego od K. L. i P. L., a zażalenie wniesione w imieniu wszystkich skarżących zostało opatrzone podpisem radcy prawnego, Sąd wezwał tegoż pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania przed sądami administracyjnymi lub do sporządzania zażalenia w imieniu B.B., I. B., M. B., G. K., L. K., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi pełnomocnik K. L. i P. L. oświadczył, iż przepis art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga, aby skargę sporządził pełnomocnik strony, przez pojęcie "przymus adwokacki" należy rozumieć obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej, przez któryś z podmiotów wymienionych w art. 175 w/w ustawy pod rygorem jej odrzucenia. Natomiast przez pojęcie "sporządzenie skargi" należy rozumieć jej napisanie i podpisanie z wymieniem podmiotu, który skargę sporządził i jeżeli skargę kasacyjną sporządził uprawniony podmiot to w postępowaniu kasacyjnym strona może występować sama lub być reprezentowana przez inną, uprawnioną osobę, zatem zażalenie nie zawiera braków formalnych wymienionych w wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle przepisu art. 194 §4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepis art. 175 §2 i 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Stosownie zaś do art. 175 §2 p.p.s.a. przepisu §1 tego artykułu (przymus sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika) nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Nadto, na podstawie art. 175 §3 p.p.s.a. skargę kasacyjną w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może sporządzić także doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej - rzecznik patentowy. Jednocześnie jednak, zgodnie z art. 194 §3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymagań jest, stosownie do art. 46 §3 p.p.s.a. pełnomocnictwo, które należy dołączyć do pisma, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W przypadku niezachowania warunków formalnych pisma, Przewodniczący na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni, określając konsekwencje braku wykonania wezwania. W przedmiotowej sprawie nieuzupełnienie braków formalnych złożonego zażalenia skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sporządzenie wzmiankowanego zażalenia osobiście przez stronę nie posiadającą uprawnień o jakich mowa w przepisie art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi brak czyniący je niedopuszczalnym. I co istotne brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 §2 p.p.s.a. Sporządzenie zażalenia przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w art. 175 przesądza zatem o jego dopuszczalności. Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA z dnia 30 września 2004r., sygn. akt OZ 474/04, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Obowiązek ustanowiony w art. 194 §4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012r., sygn.akt II OZ 256/12 dostępne: http://cbois.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe, jak również argumentację pełnomocnika w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia, tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowość sporządzenia i podpisania zażalenia przez wykwalifikowanego pełnomocnika – radcę prawnego S. L. Niemniej jednak uzasadnione zastrzeżenia budzi brak w aktach sądowych dokumentu pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi przez skarżących B.B., I. B., M. B., G. K. i L. K. W aktach sprawy znajduje się bowiem wyłącznie pełnomocnictwo udzielone przez skarżących K. L. i P. L. I co ważne Sąd wezwał tegoż pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania przed sądami administracyjnymi lub do sporządzania zażalenia w imieniu B.B., I. B., M. B., G. K.,L. K.. Niemniej jednak we wskazanym przez Sąd terminie powyższy brak nie został uzupełniony. W tej sytuacji Sąd obowiązany był, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji ar