II SA/Łd 724/15

WyrokWSA w Łodzi2016-03-04

Skład orzekający: Anna Stępień, Arkadiusz Blewązka, Sławomir Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania administracyjnego z powodu uchybienia miesięcznego terminu do złożenia wniosku, gdy strona dowiedziała się o decyzji ostatecznej z dokumentu innego organu, który sama zaskarżyła?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, ponieważ wniosek został złożony z uchybieniem miesięcznego terminu, który rozpoczął bieg od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji ostatecznej. Okoliczność, że strona dowiedziała się o decyzji z dokumentu innego organu, który sama zaskarżyła, nie wpływa na bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jeśli nie spełniono przesłanek do zastosowania art. 66 § 2 k.p.a.
Stan faktyczny
Spółka A wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, argumentując, że dowiedziała się o niej z pisma innego organu i że leży w obszarze oddziaływania inwestycji. Organ I instancji odmówił wznowienia z powodu uchybienia terminu. Organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, odrzucając argumentację strony o błędnym biegu terminu. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 4 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2016 roku sprawy ze skargi A S. A. z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak[...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu zażalenia Spółka Akcyjna A w Ł., utrzymał w mocy postanowienie Starosty [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy Starosta [...]i decyzją z [...] nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce B z o.o. pozwolenia na budowę hali produkcyjnej dla linii recyklingu butelek PET z infrastrukturą obejmującą boks na kontenery na odpady i zewnętrzne instalacje wod.-kan. i elektroenergetyczną, do zrealizowania na działkach nr ewid. 399/24, 399/48, położonych w Ł. przy ul. A, która z dniem 31 maja 2013 r. stała się ostateczna. Pismem, które wpłynęło do organu I instancji w dniu 10 października 2014 r. [...] Spółka Akcyjna A w Ł. wniosły o wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. postępowania zakończonego ostateczną decyzją z 16 maja 2013 r. oraz o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Spółka Akcyjna A argumentowała, że leży w obszarze oddziaływania obiektu, którego dotyczy decyzja o pozwoleniu na budowę. Linia energetyczna, jak i wodociągowa, za pośrednictwem których dostarczane były media do nieruchomości wnioskodawcy zostały zniszczone, o czym organ był informowany w oddzielnych pismach. O powyższej decyzji Spółka Akcyjna A dowiedziała się z pisma [...]INB z dnia 29 września 2014 r. doręczonego 2 października 2014 r. W dniu 24 października 2014 r. wpłynął do organu właściwie podpisany wniosek z dnia 23 października 2014 r., w którym Spółka Akcyjna A ponowiła żądanie wznowienia postępowania oraz poinformowała, że o decyzji o pozwoleniu na budowę dowiedziała się 16 października 2014 r. z pisma Starosty [...] z 14 października 2014 r. Starosta [...] pismem z dnia 25 października 2014 r. zwrócił się do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o informację, czy w toku prowadzonego postępowania przez organ nadzoru budowlanego Spółka Akcyjna A uzyskała wiedzę na temat wydania przez Starostę Akcyjna A decyzji o pozwoleniu na budowę. W odpowiedzi, [...]INB w Ł. wskazał, że w postanowieniu [...]INB z dnia [...]. zawarta jest informacja o udzieleniu przez Starostę [...] decyzją z [...] nr [...] pozwolenia na budowę firmie Spółki B z o.o. hali produkcyjnej. Organ nadzoru budowlanego załączył uwierzytelnioną kopię tego postanowienia wraz z kopią zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, potwierdzającą doręczenie do siedziby Spółki Akcyjnej A. w Ł. w dniu 25 czerwca 2014 r. Starosta [...] i postanowieniem z dnia [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną ostateczną decyzją z dnia [...] nr [...], z powodu uchybienia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółki Akcyjnej A w Ł. wniosła o jego uchylenie i orzeczenie przez organ II instancji co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, podnosząc zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., art. 148 § 2 k.p.a. przez błędne zastosowanie i w konsekwencji uznanie, że wniosek o wznowienie postępowania został złożony z uchybieniem terminu. Spółka Akcyjna A podniosła, iż na postanowienie [...]INB w Ł. z dnia [...] nr [...] wniosła w dniu 2 lipca 2014 r. zażalenie do [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Biorąc pod uwagę treść rzeczonego zażalenia, w szczególności zakres zaskarżenia oraz podniesione zarzuty, [...]WINB w Ł. zobowiązany był wezwać wnoszącą do sprecyzowania, jakiej czynności domaga się od organu nadzoru budowanego, a następnie na podstawie art. 66 § 2 k.p.a. zawiadomić stronę, iż w sprawach dotyczących prawidłowości wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę podanie powinna wnieść do właściwego organu, tj. Starosty [...]. Z tego też powodu Spółka Akcyjna A uważa, że pierwotnym terminem wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jest dzień 2 lipca 2014 r. Z ostrożności procesowej Spółka Akcyjna A wniosła na podstawie art. 58 k.p.a. o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania, uzasadniając, iż bez własnej winy mogła uznać, że kwestia poprawności wydania decyzji o pozwoleniu na budowę rozpatrywana jest w ramach postępowania przez [...]INB. Z treści postanowienia nie wynika, że decyzja pozwolenia na budowę jest decyzją ostateczną, co biorąc pod uwagę stan faktyczny i wszelkie okoliczności sprawy jest kwestią nader istotną. Wojewoda [...] pismem z dnia 2 stycznia 2015 r. przekazał Staroście do rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do wznowienia postępowania w trybie art. 58 k.p.a. i następnie postanowieniem z dnia [...] nr [...], z urzędu, zawiesił postępowanie zażaleniowe na postanowienie Starosty [...] z [..] do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] odmówił Spółce Akcyjnej A przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, zaś Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy powyższe postanowienie. Na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], Spółka Akcyjna A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] odmówił Spółce Akcyjnej A wstrzymania wykonania własnej ostatecznej decyzji z dnia [...]. Na powyższe postanowienie nie zostało wniesione zażalenie do organu odwoławczego. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...]. podjął z urzędu zawieszone postępowanie zażaleniowe na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] i wskazanym wyżej postanowieniem z dnia [...]. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji z dnia [...]. Motywując podjęte rozstrzygnięcie organ przywołał brzmienie art. 80, art. 145 § 1, art. 146 § 2, art. 148 § 1 i 2 k.p.a., wywodząc następnie, że z materiału dowodowego przekazanego przy piśmie z dnia 26 listopada 2014 r. wynika, iż Spółka Akcyjna A w dniu 10 października 2014 r. złożyła podanie o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] z [...]. o pozwoleniu na budowę. O fakcie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę Spółka Akcyjna A dowiedziała się z postanowienia [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], w którym zawarta jest informacja o udzieleniu przez Starostę [...] decyzją z [...] pozwolenia na budowę hali produkcyjnej, doręczonego jej w dniu 25 czerwca 2014 r. Wojewoda przechodząc do oceny postanowienia Starosty [...] z dnia [...] zauważył, że stwierdzenie złożenia podania o wznowienie postępowania z uchybieniem miesięcznego terminu obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. w zw. z art. 148 § 2 k.p.a. Z tego też względu postanowienie organu I instancji odpowiada prawu. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji prawidłowo ustalił datę, kiedy wnioskodawca dowiedział się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę. Jest to niewątpliwie okoliczność, której Spółka Akcyjna A nie może kwestionować. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 66 § 2 k.p.a. organ II instancji podniósł, że celem skorzystania z ochrony prawnej, o jakiej mowa w tym przepisie, wnoszący podanie zobowiązany jest do złożenia w terminie 14-dniowym odrębnego podania zgodnie z zawiadomieniem organu administracji publicznej, do którego wnoszący złożył wcześniej podanie podlegające załatwieniu przez różne organy. W sytuacji, gdy Spółka Akcyjna A nie może przedłożyć, co sama podkreśliła w odwołaniu, zawiadomienia [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o tym, iż podanie dotyczyło kilku spraw podlegających załatwieniu przez różne organy, gdyż organ nadzoru budowlanego przyjął podanie jako zażalenie na postanowienie [...] INB z dnia [...] tryb z art. 66 § 2 k.p.a. nie ma zastosowania. Skoro nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 66 § 2 k.p.a., powoływanie się na okoliczność, iż dzień 2 lipca 2014 r. jest pierwotnym terminem wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jest nieuprawnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Spółka Akcyjna A w Ł. wniosła o uchylenie postanowienia Wojewody [...], podnosząc zarzuty naruszenia art. 7, art. 77, art. 66 § 1 w zw. z art. 63, art. 66 § 2 i art. 138 § 1 k.p.a. Odpowiadając na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] sąd w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 494/15 oddalającego skargę strony skarżącej na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...]. o odmowie przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia [...]. sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe. Na rozprawie w dniu 4 marca 2016 r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd kontrolując w niniejszym postępowaniu legalność postanowienia Wojewody [...] utrzymującego w mocy postanowienie Starosty [...]o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną, ostateczną decyzją z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę nie dopatrzył się jakichkolwiek wad, które mogłyby skutkować usunięciem ich z obrotu prawnego. Wznowienie postępowania administracyjnego jest, obok postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji, jednym z trybów nadzwyczajnych służących weryfikacji decyzji ostatecznych. Celem tego postępowania nie jest, jak ma to miejsce w zwykłym postępowaniu administracyjnym, ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, lecz weryfikacja decyzji ostatecznej pod kątem wystąpienia ściśle określonych przesłanek, których zamknięty katalog określają przepisy art. 145 § 1 pkt 1-8 k.p.a., art. 145a § 1 k.p.a. i art. 145b § 1 k.p.a. Inicjatywę do uruchomienia tego postępowania posiada niewątpliwie organ administracyjny, który może wznowić postępowanie z urzędu oraz strona, która winna złożyć w tym przedmiocie stosowny wniosek. Ustawodawca zastrzegł jednak, że wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz w art. 145a i art. 145b następuje tylko na żądanie strony (art. 147 k.p.a.). Zasadą jest, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 1 k.p.a.), które otwiera kolejny etap postępowania wznowieniowego określany mianem właściwego, stanowiący podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia sprawy, kończący się wydaniem jednego z rozstrzygnięć przewidzianych w art. 151 k.p.a. Z kolei, odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia (art. 149 § 3 k.p.a.), które organ administracyjny zobligowany jest wydać wówczas, gdy stwierdzi, że strona uchybiła terminowi do złożenia wniosku o wznowienie postępowania bądź gdy wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych (np. wniosek nie pochodzi od strony) lub przedmiotowych (np. wniosek dotyczy innej sprawy, niezakończonej decyzją ostateczną). Zatem o odmowie wznowienia postępowania decydują wyłącznie względy formalne, a nie merytoryczne. Wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie powinno skutkować odmową wznowienia postępowania, jednakże jeżeli organ błędnie wznowi postępowanie, to nie oznacza to, że w przypadku późniejszego stwierdzenia tej okoliczności, może on wydać jedno z rozstrzygnięć określonych w art. 151 k.p.a. Zachowanie terminu stanowi bowiem warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania, a zatem jeśli doszło do jego błędnego wszczęcia, to organ powinien takie postępowanie umorzyć (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2011 r. sygn. akt II OSK 176/10 – Lex nr 992498). W rozpoznawanej sprawie niespornym jest, że strona skarżąca wnosiła o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu Spółce A. z o.o. pozwolenia na budowę hali produkcyjnej dla linii recyklingu butelek PET z infrastrukturą obejmującą boks na kontenery na odpady i zewnętrzne instalacje wod.-kan. i elektroenergetyczną, do zrealizowania na działkach nr ewid. 399/24, 399/48, położonych w Ł. przy ul. A, powołując jako przesłankę wznowienia art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a więc okoliczność, że jako strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Faktem również jest, że wniosek o wznowienie postępowania z tej przyczyny Spółka złożyła z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 148 § 2 k.p.a., który nie został jej skutecznie przywrócony. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona prawomocnym wyrokiem tutejszego sądu z dnia 6 listopada 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 494/15 (dostępny na stronie internetowej pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl), oddalającym skargę Spółki Akcyjnej B z siedzibą w Ł. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] o odmowie przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Z poczynionych przez organy obu instancji prawidłowych ustaleń wynika bowiem, że o decyzji Starosty [...] objętej wnioskiem o wznowienie postępowania Spółka dowiedziała się z treści postanowienia [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], doręczonego jej w dniu 25 czerwca 2014 r. Skoro zatem datą dowiedzenia się o decyzji z dnia [...] jest dzień 25 czerwca 2014 r., a wniosek o wznowienie postępowania opatrzony datą 8 października 2014 r. został wniesiony przez Spółkę w dniu 9 października 2014 r. (tego bowiem dnia nadano go w placówce pocztowej), oczywistym jest, że miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie nie został dochowany. Ustalony prawidłowo stan faktyczny sprawy uzasadniał wobec tego wydanie przez organ postanowienia o odmowie wznowienia postępowania w trybie art. 149 § 3 k.p.a. Wobec powyższego zarzuty skargi o naruszeniu art. 7, art. 77 § 1, art. 138 § 1 k.p.a., jako niemające żadnego oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym sąd ocenił jako chybione. Brak jest wreszcie podstaw, by uznać za uzasadnione zarzuty skargi o naruszeniu art. 66 § 1 w zw. z art. 63, art. 66 § 2 k.p.a. i na tej podstawie przyjąć, że wniosek o wznowienie postępowania złożono z zachowaniem terminu w dniu 2 lipca 2014 r. W tej kwestii prawidłowo wypowiedział się organ odwoławczy w motywach zaskarżonego postanowienia i tutejszy sąd w całości podziela wywiedzioną w związku z tym argumentację, wskazując, że skoro [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]. nie zastosował art. 66 § 1 k.p.a., to w rezultacie organy orzekające w tej sprawie nie były uprawnione do zastosowania art. 66 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. IB

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło