II SA/Łd 736/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 grudnia 2009r. wydanego w sprawie sygn.akt II SA/Łd 736/09 w sprawie ze skargi P. W. i G. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu. II SA/Łd 736/09 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi po rozpoznaniu sprawy ze skargi P. W. i G. W.. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej, oddalił skargę. W dniu 2 grudnia 2009r. pełnomocnik strony skarżącej adwokat M. S. wystąpiła o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W dniu 11 stycznia 2010r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, pełnomocnik odebrał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 24 lutego 2010r. skarżący P. W. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wskazując na zasadność wniosku wyjaśnił, iż w postępowaniu sądowym reprezentowany był przez pełnomocnika z wyboru, adwokat M. S., który nie doręczył mu uzasadnienia wyroku i nie wskazał możliwości dalszego kwestionowania rozstrzygnięcia Sądu. Skarżący dodał, iż o stanie sprawy i sposobie zaskarżenia przedmiotowego wyroku dowiedział się dopiero w dniu 17 lutego 2010r. w trakcie osobistej wizyty w Sądzie. W dniu 2 marca 2010r. wpłynęła do Sądu sporządzona przez pełnomocnika skarżącego radcę prawnego K. G. skarga kasacyjna oraz uzupełnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku takim strona winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, dopełnić czynności, której uchybiła oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Analiza wniosku strony skarżącej w świetle przywołanych norm prawnych uzasadnia stwierdzenie, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Argumentacja wniosku zasadza się na wykazaniu, iż skarżący nie posiadał wiedzy o sposobie i terminie złożenia skargi kasacyjnej, gdyż umocowany przez niego pełnomocnik nie wywiązał się z ciążących na nim obowiązków i wykazał się nierzetelnością w jego reprezentacji. W postępowaniu sądowoadministracyjnym panuje jednakże zasada w myśl której, wszelkie negatywne skutki działania pełnomocnika obarczają stronę. Nie można zatem odwoływać się do zasady odwrotnej w celu podważenia zasadności odmowy przywrócenia terminu (postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008r., sygn.akt II OZ 579/08, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 493605). Z tych względów uchybienia pełnomocnika obciążają stronę skarżącą i negatywnie wpływają na jej sytuację prawną, stąd argumentacja strony nie wypełnia kryterium braku winy strony w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Bez wpływu na sytuację strony pozostaje fakt ustanowienia nowego pełnomocnika, bowiem skarżący sam ustanowił pełnomocnikiem adwokat M. S. i do chwili obecnej brak w aktach sprawy dokumentu świadczącego o wypowiedzeniu jej pełnomocnictwa przez mocodawcę, które to odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienie go o tym, jak stanowi art. 42 §1 p.p.s.a. W tej sytuacji, pomimo problemów z komunikacją z tym pełnomocnikiem, skarżący tak w dacie wydania wyroku, jak i w dacie dowiedzenia się o sposobie i terminie złożenia skargi kasacyjnej był reprezentowany przez profesjonalistę, z którego rady i pomocy co do zasady mógł skorzystać. Niezadowolony z braku reprezentacji mógł ustanowić nowego pełnomocnika, ewentualnie wystąpić o jego ustanowienie z urzędu. Niewątpliwie, jak już zostało wywiedzione, za działania lub zaniechania pełnomocnika w dokonaniu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona, której pozostaje jedynie dochodzenie powstałej z tego tytułu szkody na gruncie odpowiedzialności kontraktowej przed sądem cywilnym. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji. a.r.