II SA/Łd 751/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi -Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Ż.J. o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego postanawia oddalić wniosek. AG II SA/Łd 751/13 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę D.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku rodzinnego. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. W dniu 6 grudnia 2013 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek pełnomocnika skarżącej, radcy prawnej Ż.J. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określone zostały w postanowieniach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz.U. z 2013 r. poz. 490), którego przepis § 16 stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r., II FSK 862/05 brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. W konsekwencji należy stwierdzić, że wniosek pełnomocnika z urzędu jako niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu. Wobec powyższego na podstawie art. 250 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. AG