II SA/Łd 756/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Dominika Człapińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2017 r. wniosku W. R. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn.. akt II SA/Łd 756/16 w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości postanawia oddalić wniosek LS Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu opłat za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Pismem z dnia 27 stycznia 2017r. skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...], nr [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie od SKO na jego rzecz zwrotu kosztów postępowa sądowoadministracyjnego, według norm przepisanych Swoje żądanie w przedmiocie uzupełnienia wyroku skarżący powielał w kolejnych pismach, tj. z dnia 15 lutego 2017r., z dnia 22 lutego 2017r., z dnia 13 marca 2017r., z dnia 20 marca 2017r. oraz z dnia 23 marca 2017r., za każdym razem przedstawiając argumenty, które zdaniem skarżącego świadczą o konieczności stwierdzenia nieważności ww. decyzji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – w skrócie: "K.p.a." – strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym (§ 1a). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Jak wynika z powyższego wyrok z dnia 13 stycznia 2017r., sygn. akt II SA/Łd 756/16, nie podlega uzupełnieniu, bowiem nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. Po pierwsze sąd orzekał o całości skargi – oddalił ją, co oznacza, że sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji ją poprzedzającej, ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, ani też innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Szczegółowe motywy rozstrzygnięcia sąd zawarł w pisemnym uzasadnieniu, sporządzonym na wniosek skarżącego, które zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 lutego 2017r. Po drugie nie zachodziły żadne podstawy prawne do zamieszczenia w ww. wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu. Z pewnością sąd nie był uprawniony do zawarcia w wyroku postanowienia o zasądzeniu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Jak wynika bowiem z art. 200 P.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt tylko i wyłącznie w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji. Jak wynika natomiast z obszernych uzasadnień kierowanych do sądu pism, zawierających wniosek o uzupełnienie wyroku, skarżący de facto kwestionuje rozstrzygnięcie sądu, zawarte w wyroku z dnia 13 stycznia 2017r., sygn. akt II SA/Łd 759/16 i żąda zmiany tego rozstrzygnięcia na swoją korzyść. Jednakże takie działanie stanowi próbę obejścia prawa, bowiem niedopuszczalna jest ingerencja w treść zapadłego wyroku, która nie zmierza do jego uzupełnienia na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a, lecz tak naprawdę ma skutkować na jego zmianie. Prawo do zaskarżenia wyroku sądu I instancji przysługuje natomiast skarżącemu na zasadach ogólnych, czyli przez wniesienie skargi kasacyjnej z zachowaniem wszelkich ustawowych warunków formalnych. W tym miejscu jeszcze raz należy stanowczo podkreślić, że skoro sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej naruszeń prawa skutkujących uchyleniem tych aktów, to z pewnością akty te nie mogą być dotknięte kwalifikowanymi wadami prawnymi, świadczącymi o ich nieważności. W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 157 § 3 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 stycznia 2017r., sygn. akt II SA/Łd 756/16. LS