II SA/Łd 76/15

Dnia 13 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie ponownego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. LS Wyrokiem z dnia 8 maja 2015 r., który uprawomocnił się z dniem 17 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna. W toku postępowania sądowego skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu - adwokata A. M., ustanowionego mocą prawomocnego postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 20 lutego 2015 r. W dniu 30 czerwca 2015 r. do sądu wpłynęła opinia o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sporządzona przez pełnomocnika z urzędu. W dniu 7 lipca 2015 r. skarżący wniósł ponownie o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie w sprawie ponownego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu. Rzeczone rozstrzygnięcie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 lipca 2015 r. W dniu 7 sierpnia 2015 r. skarżący złożył sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2015 r. W motywach sprzeciwu skarżący przedstawił swoje stanowisko w sprawie odmowy przyznania zasiłku dla opiekuna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z kolei w myśl art. 39 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do: 1) wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem; 2) udzielenia dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach; 3) cofnięcia skargi w całości lub w części, jeżeli czynności te nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie; 4) odbioru kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że ustanowiony na mocy prawomocnego postanowienia z dnia 20 lutego 2015 r. pełnomocnik z urzędu umocowany był do sporządzenia skargi kasacyjnej bądź też opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 29 czerwca 2015 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu złożył w sądzie opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Jednakże fakt, że skarżący nie zgadza się w tej kwestii ze stanowiskiem pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie uzasadnia ponownego przyznania przez sąd prawa pomocy w tym zakresie. W postanowieniu z dnia 15 grudnia 2009 r. sygn. akt II OZ 1110/09 (Lex nr 582901), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgłoszenie przez stronę wniosku zawierającego żądanie ustanowienia w ramach prawa pomocy kolejnego pełnomocnika z tego powodu, że poprzedni odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej, powinno skutkować wydaniem postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii, ponieważ sprawa prawa pomocy została już rozstrzygnięta, a więc kolejny wniosek jest bezprzedmiotowy. Przyznane stronie prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane. Użyte w art. 39 pkt 1 p.p.s.a. określenie "wszystkich łączących się ze sprawą czynności" daje podstawę, do twierdzenia, że pełnomocnictwo procesowe obejmuje również umocowanie do wniesienia skargi kasacyjnej. Z tego też względu sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 245 § 3 w zw. z art. 260 i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. LS