II SA/Łd 775/05

Dnia 14 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień, , , po rozpoznaniu w dniu 14 października 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta - Ł. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji dotyczącej opłaty adiacenckiej i umorzenia postępowania przed organem I instancji postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. nakazać zwrot na rzecz skarżącej Gminy Miasta – Ł. kwoty 889,65 zł (osiemset osiemdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowanego w dniu [...] pod pozycją [...]. Decyzją z dnia [...], Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 98 a ust. 1, art. 144 ust. 2, art. 147 i art. 148 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity: Dz. U. z 2004, Nr 261, poz. 2603 ze zm.), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych uchyliło decyzję Zarządu Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...], znak: [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej w wysokości 29 655 zł z tytułu podziału nieruchomości położonej w Ł. przy ul A 147, oznaczonej w ewidencji gruntów jako działki nr 134/4 i 135/5 (przed podziałem), obr. [...], o powierzchni całkowitej 1 ha 7675 m2, uregulowanej w księdze wieczystej KW [...] prowadzonej w Sądzie Rejonowym dla Ł. w Ł., XVI Wydziale Ksiąg Wieczystych dla A. N., A. N., P. Rz. oraz E. Rz., będących jej współużytkownikami wieczystymi i umorzyło postępowanie organu I instancji. Nie zgadzając się z powyższą decyzją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła Gmina Miasta – Ł. reprezentowana przez Prezydenta Miasta Ł., wnosząc o jej uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę w niniejszej sprawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o uchyleniu decyzji Zarządu Miasta Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku jej podziału i umorzeniu postępowania organu I instancji, złożyła Gmina Miasto – Ł. reprezentowana przez Prezydenta Miasta Ł.. Sąd podziela pogląd wyrażony w uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 października 2000r., OPK 14/00 – ONSA 2001, Nr 1, poz. 17 i z dnia 19 maja 2003r., OPS 1/03 – ONSA 2003, Nr 4, poz. 115, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Może być ona – jako osoba prawna – stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego. Podstawę prawną decyzji z dnia [...] o ustaleniu opłaty adiacenckiej stanowił art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r., Nr 46, poz. 543 ze zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu organem właściwym do wydawania tego rodzaju decyzji był zarząd gminy, będący jej organem (art. 11 a pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym – tekst jednolity Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zatem z mocy unormowania kompetencyjnego organ gminy został upoważniony do ustalania na jej rzecz opłat adiacenckich z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wyniku dokonania podziału. Podnieść także należy, że również w dacie wydania zaskarżonej decyzji oraz obecnie z mocy art. 98 a ust. 1 w/w ustawy o gospodarce nieruchomościami, organem właściwym do wydawania tego rodzaju decyzji jest wójt, burmistrz albo prezydent miasta będący organem gminy (art. 11 a ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym). Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Należy zatem podzielić pogląd, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04 – nie publikowany i postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2005r., OSK 1685/04 – nie publikowane). Z tego powodu, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Z uwagi na to, że stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w związku z art. 233 p.p.s.a. wysokość wpisu od skargi w tej kategorii spraw wynosi 200 zł podczas gdy, strona skarżąca uiściła z tego tytułu kwotę 889,65 zł, podstawę prawną orzeczenia o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 200 zł stanowi art. 232 § 1 pkt 1 a p.p.s.a. O zwrocie kwoty 689,65 zł Sąd orzekł na podstawie art. 225 p.p.s.a.