II SA/Łd 83/10

Dnia 30 marca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. i J. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. R. i J. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...], znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy ogrodzenia p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Z. R. i J. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...], znak: [...], w przedmiocie zezwolenia na dokończenie budowy ogrodzenia, na działce położonej przy ul. A 13 w P. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, podnosząc zarzut, iż przed Sądem Rejonowym w P. toczy się postępowanie rozgraniczeniowe, które zostało zawieszone, bowiem inwestor – M. R. – nie mógł wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością, na której realizowana jest przedmiotowa inwestycja. Ponadto zaskarżone postanowienie, w opinii Z. i J. R. narusza ustalenia decyzji o warunkach zabudowy, bowiem sporne ogrodzenie budowane jest przed linią zabudowy istniejących juz ogrodzeń od strony ulicy A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Katalog przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, iż art. 61 § 3 powołanej ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może jednak opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym pozwalającym zająć w sprawie stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która ze swych twierdzeń wywodzi określone skutki prawne (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, str. 426). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia), Sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 155/05). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, iż wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie uprawdopodobniła, iż wykonanie postanowienia objętego wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. m.o.