II SA/Łd 836/18

Dnia 18 grudnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Paweł Kowalski, Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2018 roku sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie świadczenia wychowawczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. A. P. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po rozpatrzeniu odwołania J. M. od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] nr: [...] orzekającej o odmowie prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. M.-S. w okresie od 1 sierpnia 2017 r., na podstawie art. 134 w związku z art. 57 § 1 oraz art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1257 ze zm., dalej jako k.p.a.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 570), stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] nr: [...] organ I instancji orzekł o odmowie przyznania J. M. prawa do świadczenia wychowawczego na dziecko M. M.-S. w okresie od 1 sierpnia 2017 r. Decyzję powyższą J. M. otrzymała w dniu 23 marca 2018 r., co potwierdza jej osobisty podpis na potwierdzeniu odbioru decyzji znajdującym się w aktach sprawy. W dniu 25 maja 2018 r. J. M. złożyła w organie I instancji odwołanie od powyższej decyzji. Przytaczając treść art. 129 § 2 oraz at. 57 § 1 k.p.a. Kolegium wyjaśniło, iż zgodnie z powyższymi ustaleniami, decyzja organu I instancji doręczona została odwołującej w dniu 23 marca 2018 r., a zatem termin jej zaskarżenia (liczony od dnia 24 marca 2018 r.), upłynął w dniu 6 kwietnia 2018 r. Odwołanie strony zostało złożone w organie I instancji w dniu 25 maja 2018 r., a zatem po upływie ustawowego terminu do zaskarżenia decyzji. Warunkiem skuteczności czynności procesowej - złożonego odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność złożonego odwołania. W przedmiotowej sprawie zostało ustalone w sposób nie budzący wątpliwości, iż odwołanie zostało złożone po terminie. Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła J. M. wskazując wprost, iż pismo z dnia 24 maja 2018 r. nie było odwołaniem, lecz wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Prezydenta Miasta Ł., z dnia [...] nr: [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o umorzenie postępowania podnosząc, iż w dniu [...] postanowieniem nr [...] - działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), uwzględniło skargę wniesioną przez J. M. i uchyliło w całości własne postanowienie Ł. z dnia [...] nr [...]. Kolegium zauważyło, iż celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Celem ustanowienia w tym przepisie prawa do autokontroli organu, którego działanie zostało zaskarżone do sądu administracyjnego jest zapewnienie szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego. Autokontrola z istoty swej prowadzi w związku z tym do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego. Tym samym autokontrola służy realizacji zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 7 p.p.s.a. Organ odwoławczy, cytując treść art. 54 § 3 p.p.s.a. zaznaczył również, że warunkiem skorzystania z uprawnienia do autokontroli jest uwzględnienie skargi w całości. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja miała bezsprzecznie miejsce, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. uchyliło zakwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Wykorzystanie przez organ administracji publicznej przedstawionego uprawnienia kontrolnego powoduje obowiązek przekazania przez ten organ, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę sądowi administracyjnemu. W takiej sytuacji Sąd stwierdza, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., str. 376). Opisana powyżej sytuacja procesowa zaistniała w niniejszym postępowaniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...], nr [...] skorzystało bowiem z uprawnień autokontrolnych, o których stanowi art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględniając w całości skargę zarejestrowaną pod sygn. akt II SA/Łd 836/18. Postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, podlegało zatem umorzeniu z uwagi na zaistniałą w nim bezprzedmiotowość. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. post. WSA w Gliwicach z 5 lutego 2007r., IV SA/Gl 927/06, publ. Legalis). Oznacza to, że bezprzedmiotowość postępowania występuje wtedy, gdy zaskarżona decyzja lub postanowienie zostaje pozbawione bytu prawnego w zwyczajnym, jak i nadzwyczajnym trybie administracyjnym, np. w wyniku uchylenia, czy stwierdzenia nieważności (por. post. WSA w Gdańsku z 1 marca 2007 r., III SA/Gd 42/07, publ. Legalis). Okoliczność taką powoduje uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli (art. 54 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. po wniesieniu skargi, postanowieniem z dnia [...] uchyliło zaskarżone postanowienie własne z dnia [...]. Wobec powyższego przedmiot zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym został wyeliminowany z obrotu prawnego. Pismo skarżącej zakwalifikowane pierwotnie jako odwołanie, zgodnie z wolą skarżącej, potraktowano jako wniosek o wznowienie postępowania, co prawidłowo skutkowało przekazaniem go do organu właściwego (postanowienie [...] z dnia [...]). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. uznał za zasadne umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. a.tp.