II SA/Łd 843/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Anna Dębowska, po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2008 r. przy udziale - na rozprawie sprawy ze skargi R. S. i M. S. na uchwałę Rady Gminy w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część sołectwa K. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł.. W dniu [...] Rada Gminy B. na podstawie art. 20 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r., Nr 42, poz. 1591) podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego część sołectwa K. W dniu 11 września 2007r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, złożona za pośrednictwem Urzędu Gminy w B., skarga R.S. i M.S. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Gminy B. z dnia [...] w zakresie pkt 2 w części dotyczącej przebiegu ulicy A. Skarżące zarzuciły bezczynność Rady Gminy B., która nie ustosunkowała się do wezwania do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzającego złożenie skargi. Uzasadniając postawione wnioski skarżące podkreśliły, iż wyznaczony przebieg ulicy A narusza ich własność tj. działki nr 205/1, 205/2 i uniemożliwia podział działki nr 205/1 na trzy mniejsze, jak planowały skarżące. Wskazywały nadto, iż wyłącznie kosztem ich działek nastąpi poszerzenie ulicy, zaś postępowanie zakończone zaskarżoną uchwałą zostało przeprowadzone nieprawidłowo gdyż nie były informowane o poszczególnych jego etapach. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy B. wniosła o oddalenie skargi w zakresie bezczynności organu oraz odrzucenie skargi w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Argumentując pierwszy z wniosków organ podniósł, iż zarzut bezczynności nie zasługuje na uwzględnienie gdyż Rada Gminy podjęła czynności wnioskowane przez skarżące. Wyjaśnił, iż w dniu 9 stycznia 2007r. do Urzędu wpłynęło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, następnie w dniu 9 marca 2007r. wyraziła pogląd, iż ustalenia planu nie naruszają praw własnościowych mieszkańców a projekt zakłada poszerzenie ulicy obustronnie. W dniu 26 marca 2007r. skarżące wniosły skargę na działanie organu i uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który postanowieniem z dnia 23 maja 2007r. odrzucił skargę na uchwałę i wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę na bezczynność. Rada stoi na stanowisku, iż wobec powyższego skarga na bezczynność jest bezzasadna a ponadto wiążące stanowisko w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 15 czerwca 2007r. zajęła w dniu 5 września 2007r. Odnosząc się do wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały organ wskazał, iż strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi do Sądu, co znajduje potwierdzenie w postanowieniu Sądu z dnia 23 maja 2007r. Natomiast analizując zaskarżoną uchwałę merytorycznie Rada Gminy wskazała, iż została ona podjęta z zachowaniem obowiązujących przepisów prawa a następnie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego nr 203 z dnia 12 czerwca 2006r. poz. 1601. Na rozprawie w dniu 21 maja 2008r. pełnomocnik skarżących oświadczył, iż skarga na bezczynność została już pierwotnie odrzucona i jej nie popiera. Ponadto cofa skargę na uchwałę, gdyż zarzuty skarżących dotyczyły jedynie pomiarów geodezyjnych przy wyznaczaniu granic ulicy A. Wyjaśnił, iż pomiary dokonane na zlecenie Gminy nie odpowiadały pomiarom zaznaczonym w planie, jednak obecnie po pomiarach dokonanych na zlecenie skarżących, Gmina uznała ich prawidłowość i nie mają już żadnych zastrzeżeń do postanowień planu. Pełnomocnik organu przychylił się do wniosku strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 161 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne, oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofniecie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi nie dostrzegł okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. ar