II SA/Łd 855/11

PostanowienieWSA w Łodzi2011-08-23

Skład orzekający: Jolanta Rosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny w przypadku, gdy skarga została złożona w terminie, ale z błędnym adresem organu, co spowodowało zwrot przesyłki i opóźnienie w doręczeniu skargi do organu?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi musi być złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i wymaga uprawdopodobnienia braku winy strony. W przypadku, gdy strona otrzymała zwrot przesyłki z błędnym adresem i dopiero później skutecznie doręczyła skargę, termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu biegnie od momentu otrzymania zwrotu. W niniejszej sprawie wniosek został złożony po upływie tego terminu, co skutkuje jego odrzuceniem.
Stan faktyczny
W. M. został ukarany karą pieniężną za nielegalne użytkowanie części gastronomicznej budynku handlowego. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jednak wskazał błędny adres organu, co spowodowało zwrot przesyłki. Skargę ponownie nadał z poprawnym adresem, ale wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu złożył dopiero po upływie ustawowego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] Znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania części gastronomicznej budynku handlowego postanawia: odrzucić wniosek. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], znak: [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] roku, nr [...], znak: [...], którym nałożono na W. M. karę pieniężną z tytułu nielegalnego użytkowania części gastronomicznej budynku handlowego położonego w W. przy ul. G. (działka nr ew. 81/2 i 82). Postanowienie organu II instancji, zawierające pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, doręczono W.M. w dniu 11 października 2010 roku. W dniu 8 listopada 2010 roku W.M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wspomniane na wstępie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. Jednakże, nadając przesyłkę pocztową zawierającą skargę, skarżący wskazał błędny adres organu, a w związku z czym owa przesyłka została zwrócona do nadawcy. Dopiero skargę W.M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nadaną na poczcie w dniu 22 listopada 2010 roku skutecznie doręczono do siedziby organu. Do tejże skargi skarżący załączył kopertę z błędnie wskazanym adresem organu oraz dowód nadania skargi w dniu 8 listopada 2010 roku. Postanowieniem z dnia [...] r., sygn.akt [...], WSA w Ł. odrzucił skargę W.M., uznając ją za złożoną z uchybieniem terminu. Następnie postanowieniem z dnia [...]r., sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną W.M.. Pismem z dnia 6 lipca 2011r. W.M. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyjaśnił, że we właściwym terminie tj. w dniu 8 listopada 2010 r. złożył skargę do organu, jednakże nieprawidłowo wskazał adres siedziby organu. Sąd całkowicie zbagatelizował tą okoliczność. Skarżący zarzucił Sądowi iż ten nie uwzględnił art. 231 K.p.a. Skarżący wskazał nadto, iż zgodnie z art. 83 § 3 K.p.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skarżący wskazał prawidłowo zarówno nazwę organu jak i prawidłowo wskazał miasto, w którym organ ma siedzibę. Skarżący mylnie wskazał jedynie ulice przy której mieści się siedziba organu. Skarga mylnie trafiła do [...] Urzędu Wojewódzkiego. Według Skarżącego instytucja państwowa jaką jest [...]Urząd Wojewódzki w Ł. przy ul. P. 104, winna wypełnić ciążące na nim obowiązki wskazane w art. 231 K.p.a. W ocenie skarżącego ten urząd w sposób nie znajdujący uzasadnienia w obowiązujących przepisach postępowania administracyjnego - odesłał otrzymaną mylnie skargę stronie skarżącej. Skarżący wskazał, iż [...] Urząd Wojewódzki także był uczestnikiem postępowania, był informowany o czynnościach jakie się dokonywały w sprawie. Z tej też przyczyny Skarżący mylnie wskazał ulicę przy której siedzibę ma organ. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego odrzucenie z uwagi na złożenie z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą wyrażoną w art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. jest, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Podkreślenia również wymaga, iż wniosek o przywrócenie terminu dla swej skuteczności wymaga równoczesnego dokonania czynności procesowej, której termin dotyczy. Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zaakcentować należy, iż siedmiodniowy termin do wystąpienia z prośbą o przywrócenie terminu liczony jest momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od daty, w której strona dowiedziała się o uchybieniu terminu. Warto w tym miejscu zauważyć, że odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, sąd nie musi określić dokładnej daty dziennej ustania przyczyny jego uchybienia. Ważne, aby ustalił, że przyczyna uchybienia terminu ustała wcześniej, niż na siedem dni przed złożeniem wniosku o przywrócenie terminu do jej dokonania (por. postanowienie NSA z dnia 13 października 2010r., sygn. akt I OZ 769/10, Lex nr 742027). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy zauważyć należy, iż wedle twierdzenia skarżącego przyczyną uchybienia terminowi do złożenia skargi było błędne zaadresowanie przesyłki. W obliczu tego uznać wypada, iż w momencie otrzymania zwrotu mylnie skierowanej skargi po stronie skarżącego powstała sytuacja, w której zorientował się o swej pomyłce. Od tego momentu biegł siedmiodniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu do złożenia skargi wraz ze skargą. Nie jest możliwe ustalenie w jakiej dacie skarżący otrzymał wyżej opisany zwrot przesyłki, lecz z pewnością nastąpiło to przed datą 22 listopada 2010r., kiedy to powtórnie nadał skargę, tym razem na poprawny adres organu. W obliczu tego ustalenia uznać należy, że wniosek W.M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi nadany na poczcie w dniu 6 lipca 2011r. jest spóźniony. Wobec tej konstatacji wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu nie spełnia wymogów formalnych i nie może podlegać ocenie merytorycznej. Zważywszy co powyżej, na podstawie art. 88 w związku z 87 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. m.ch.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło