II SA/Łd 867/07

Dnia 21 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 roku sprawy ze skargi J.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości oddala skargę. Pismem z dnia 19.czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przekazał Prezydentowi Miasta Ł., wniesioną bezpośrednio do Sądu, skargę J. T. z dnia 12.czerwca 2007r. na "sfałszowany protokół kontrolnego pobrania próbek gleby z dnia [...]", powołując się na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), statuującego zasadę wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Postanowieniem nr [...] z dnia [...], Prezydent Miasta Ł., działając na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), przekazał pismo J. T. z dnia 12.czerwca 2007r., zgodnie z właściwością, Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w Ł., podnosząc w uzasadnieniu, iż Prezydent Miasta Ł. nie jest organem, którego działanie jest przedmiotem skargi. Kwestionowany protokół z kontrolnego pobrania próbek gleby został bowiem sporządzony przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Ł. a nie Wydział Ochrony Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miasta Ł.. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. T. wskazała, iż jedynie sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania jej skargi i tylko ten sąd może skargę tę rozstrzygnąć. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 65 § 1 i 2 oraz art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji wskazując, iż organem właściwym do przekazania skargi J. T. z dnia 12.czerwca 2007r. jest Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska, którego działanie jest przedmiotem skargi. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożyła J. T., formułując szereg zarzutów personalnych pod adresem Prezydenta Miasta Ł. oraz członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20.września 2007r., doręczonym skarżącej w dniu 27.września 2007r, wezwano ją m.in. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 3.października 2007r., własnoręcznie podpisanym, skarżąca oświadczyła, iż z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie stawić się w sądzie i podpisać skargi. Wyraziła wszakże wolę jej podpisania i odesłania na adres sądu, w razie "przesłania jej skargi na adres domowy". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania rozstrzygnięcia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów administracyjnych, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone orzeczenie naruszało przepisy prawa, w stopniu określonym w cytowanym przepisie. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszym toku rozważań p.p.s.a., skarga powinna zawierać m.in. podpis strony. Brak tego elementu stanowi brak formalny, który winien być przez wnoszącego pismo uzupełniony, w następstwie skierowanego doń wezwania w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skutkuje bowiem odrzuceniem skargi, bez możliwości jej merytorycznego rozpoznania (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Ustawa nie przewiduje przy tym możliwości doręczania stronie, złożonego przezeń pisma w postępowaniu sądowym, celem jego podpisania. Tym niemniej w rozpoznawanej sprawie uznano, iż pismo skarżącej z dnia 3.października 2007r. (zatem złożone w terminie otwartym do uzupełnienia braku formalnego skargi), zawierające w swej treści stanowisko o poparciu skargi, podpisane przezeń, stanowi uzupełnienie wskazanego braku formalnego. Jakkolwiek bowiem formalnie, podpis skarżącej nie został złożony na egzemplarzu skargi, zawiera go pismo w postępowaniu sądowym, jednoznacznie określające wolę skarżącej w tym zakresie (poparcie skargi). Przechodząc zaś do merytorycznej oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wskazać należy, iż w rozpoznawanej sprawie, kognicja sądu ogranicza się wyłącznie do zbadania prawidłowości zastosowania przez organy przepisu art. 65 § 1 k.p.a. Zgodnie natomiast z jego brzmieniem, jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem przekazania Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w Ł. była skarga J. T., dotycząca protokołu pobrania próbek gleby, sporządzonego w dniu [...] przez tenże organ. Zgodnie zaś z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Skoro zatem przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest treść protokołu, sporządzonego przez pracowników Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Ł., pośrednictwo tego właśnie organu jest konieczne dla jej wniesienia do sądu. Na marginesie wskazać już zatem należy, iż skarga J. T. z dnia 12.września 2007r. została przekazana do tutejszego Sądu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w dniu 21.sierpnia 2007r., o czym skarżąca poinformowana została pismem z dnia 23.sierpnia 2007r. Skarga ta została następnie odrzucona, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19.września 2007r., w sprawie o sygn.akt II SA/Łd 781/07. Ponieważ zatem zaskarżone postanowienie obowiązującego prawa nie narusza, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono o oddaleniu skargi, wobec braku podstaw do jej uwzględnienia. A.K.