II SA/Łd 875/17

Dnia 11 stycznia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. P. Pismem z dnia 10 października 2017 roku B. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nakazania S. B., W. Ł. i G. M., właścicielom działki nr 185, rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego o wymiarach ok. 1,80m x 4,20m, zlokalizowanego na działce nr 185, położonej w A. przy ul. A 5A. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Rozbiórka budynku gospodarczego, który jest obecnie przez nią użytkowany, a wcześniej przez jej rodzinę od 90 lat, pochłonie znaczne koszty, a w przypadku uwzględnienia skargi, jego odbudowa spowoduje jeszcze wyższe nakłady, jeśli w ogóle będzie możliwa z uwagi na nieporozumienie sąsiedzkie. Skarżąca podniosła, że na skutek rozbiórki budynku utraci miejsce składowania opału niezbędnego do ogrzewania budynku mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega uwzględnieniu. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – przywoływanej dalej jako: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie podkreślić należy, że to strona wnosząca o wstrzymanie wykonania aktu musi przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienia NSA: z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05; z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 – dostępne, podobnie jak pozostałe przywołane w uzasadnieniu na stronie Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższa uwaga jest o tyle istotna, że strona skarżąca nie do końca w wystarczający sposób uprawdopodobniła swój wniosek, bowiem powinna była wskazać konkretne okoliczności, które nie tyle potencjalnie co realnie mogą doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Niemniej jednak sąd rozpoznający niniejszy wniosek podziela ugruntowane już stanowisko sądów administracyjnych, że co do zasady wykonanie decyzji w przedmiocie rozbiórki obiektu już ze swej istoty rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się bowiem przede wszystkim z utratą nakładów finansowych poniesionych na jego realizację. W sprawach budowlanych, w których zazwyczaj chodzi o budowę lub rozbiórkę obiektu, trwałe skutki wykonania decyzji administracyjnych są w istocie nieuniknione (por. postanowienia NSA: z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt II OZ 1382/11; z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 385/12; z dnia 5 października 2012 r. sygn. akt II OZ 863/12 oraz z dnia 23 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 29/13 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce sąsiadującej z działką skarżącej tj. na działce nr 185. Bezsporne w sprawie jest, że skarżąca (a uprzednio jej rodzina na podstawie aktu notarialnego z dnia 17 listopada 1921 roku nr 1519) użytkuje przedmiotowy budynek gospodarczy. Z akt sprawy wynika, że budynek gospodarczy usytuowany jest przy granicy z działką skarżącej, tj. działką nr 186, i przylega do budynku gospodarczego usytuowanego na tej działce. Jak wynika z treści protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 14 października 2016 roku, właściciele działki nr 185 oświadczyli, że przedmiotowy budynek gospodarczy został wybudowany w 2002 roku przez B. C., przy czym skarżąca oświadczyła, że został on wybudowany w 1996 roku między innymi przez jej ojca. W piśmie z dnia 30 listopada 2016 roku skarżąca wyjaśniła, że sporny budynek został wybudowany w 1921 roku, początkowo jako ustęp wzniesiony przez pierwotnych właścicieli, a późniejszego remontu budynku dokonał między innymi jej ojciec. W przedmiotowej sprawie realizacja zaskarżonej decyzji może zatem uzasadniać wstrzymanie jej wykonania, bowiem z uwagi na przedmiot może wywołać trudne do odwrócenia skutki w stosunku do skarżącej. Nie budzi wątpliwości Sądu, że rozbiórka każdego obiektu budowlanego lub nawet jego części niezależnie od wielkości i wartości materialnej, z samej swej istoty, może spowodować tego rodzaju skutki. Wobec tego, że nakaz rozbiórki dotyczy budynku użytkowanego przez skarżącą, skutki jego wykonania nie dotyczą wyłącznie adresata kwestionowanej decyzji. Uzasadniony jest tym samym wniosek, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować, że nie będzie możliwy powrót do stanu pierwotnego, bez poniesienia znacznych kosztów i starań w tej mierze. Wobec powyższego Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wyjaśnić należy, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie przesądza jednak o zasadności wniesionej skargi. Ocena legalności zaskarżonej decyzji będzie bowiem przedmiotem kolejnego etapu postępowania sądowoadministracyjnego. A. P.