II SA/Łd 886/18

Dnia 8 października 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. kp J. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący napisał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, choć ma urodzoną w 1997 roku córkę, która mieszka osobno i drugą urodzoną w 2012 roku, która została uprowadzona do USA. Na dochód skarżącego, który jest inwalidą II grupy składają się nieregularnie otrzymywane świadczenia z tytułu sprzedaży tomików wierszy na kwotę od 50 do 100 zł oraz świadczenia z pomocy społecznej w kwocie 600 zł, które został wstrzymane. Na zobowiązania i stałe miesięczne wydatki skarżącego składają się alimenty na rzecz córek, których skarżący nie opłaca, zaległości w czynszu za mieszkanie, niesłusznie naliczone opłaty celne związane ze sprowadzeniem z zagranicy samochodu, który następnie został skradziony i zaległość wobec banku na kwotę ok. 120 zł. Skarżący posiada majątek w postaci domu w Z., który przepisał na rzecz córki, mieszkania o powierzchni 58 m2 (udział w wysokości 3% skarżący przekazał żonie), grunty o powierzchni 6,28 ha (niesłusznie zlicytowany) i 1,5 ha (skarżący nie posiada umowy, bowiem ta zaginęła) oraz 50% udziału w zabudowaniach w gminie K. Skarżący posiada znacznej wielkości wierzytelności, których nie może ściągnąć. Sytuacja życiowa i finansowa skarżącego – jak wskazał – jest trudna. We wniosku skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Skarżący we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazał, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odnosząc się do pierwszej kwestii, czyli wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy dostrzec, że z mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa przyznania pomocy w formie zasiłku celowego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a., a skarżący z mocy prawa jest zwolniony od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. "a" i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. Następnie odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca ma obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy w tym: znikomy dochód oraz brak majątku, oszczędności i przedmiotów majątkowych, przy stałych miesięcznych zobowiązaniach i zadłużeniach, referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tego powodu wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kp