II SA/Łd 891/13

Dnia 29 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant Sekretarz sądowy Anna Łyżwa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 roku przy udziale --- sprawy ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. LS Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpatrzeniu odwołania B. G., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] Nr [...] o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na matkę M. P.. W przekonaniu organu II instancji B. G. nie może zostać uznana za osobę rezygnującą z zatrudnienia w rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). Nadto odmowę przyznania stronie prawa do wnioskowanego świadczenia uzasadnia również wystąpienie przesłanki negatywnej określonej w art. 16 ust. 8 ustawy, ponieważ B. G. podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu rolników, jako małżonka rolnika. Powyższą decyzję B. G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, wnosząc o ponowne rozpatrzenie jej sprawy. W motywach skargi strona szczegółowo przedstawiła sytuację zdrowotną i finansową mamy M. P., którą się opiekuje. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w motywach kwestionowanej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 22 października 2013 r. skarżąca poinformowała, że jej mama M. P. zmarła, wobec czego sprawa stała się bezprzedmiotowa. Do pisma załączyła poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię odpisu skróconego aktu zgonu, z której wynika, że M. P. zmarła w dniu 18 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe z uwagi na jego bezprzedmiotowość należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi B. G. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na matkę M. P.. W rozumieniu art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm.) specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2012 r. poz. 788 i 1529) ciąży obowiązek alimentacyjny, jeżeli rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Powyższe unormowanie zakłada istnienie dwóch podmiotów, które muszą dodatkowo spełniać określone warunki, ażeby zachodziła prawna możliwość przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego: opiekuna, a więc osoby, która rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki i osoby wymagającej opieki, legitymującej się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. W rozpoznawanej sprawie skarżąca B. G. poinformowała Sąd o śmierci mamy M. P., którą się opiekowała, przedkładając kopię odpisu skróconego aktu zgonu. W ocenie Sądu w przypadku śmierci podmiotu (w tym wypadku mamy skarżącej), nad którym miała być sprawowana opieka, przyznanie tego rodzaju świadczenia jest bezprzedmiotowe. Rozważane świadczenie jest ściśle i nierozerwalnie związane z konkretną osobą, ze względu na którą jest przyznawane. Śmierć takiej osoby jest równoznaczna z brakiem podmiotu, wobec którego miała być sprawowana opieka. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. a.bł.