II SA/Łd 926/25

Dnia 26 lutego 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Zbrojewski, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk (spr.), Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2026 roku sprawy ze skargi B. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 7 listopada 2025 roku nr 178/2025 znak: WOP.7722.168.2025.LZ w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego oddala skargę. dc 1. Zaskarżonym do tutejszego Sądu postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r. nr 178/2025 znak: WOP.7722.168.2025.LZ Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 września 2025 r. nr 584/2025 o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w zakresie wysokości orzeczonej grzywny, jednocześnie nakładając grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym, utrzymując w mocy w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie. 1. Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi decyzją nr 405/2019 z dnia 8 maja 2019 r., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał B. Sp. z o.o. w Ł. oraz W. K. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. [...] (działka nr [...], obręb [...]), w terminie do 31 grudnia 2019 r., poprzez usunięcie korozji biologicznej dachu, uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji, wykonanie remontu balkonów, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach, uzupełnienie ubytków tynków w kominach. 2. W dniu 22 października 2020 r. organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego przeprowadził oględziny nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] w sprawie sprawdzenia wykonania decyzji nr 405/2019 z dnia 8 maja 2019 r. Podczas oględzin stwierdzono, że usunięcie korozji biologicznej dachu - w trakcie wykonania (wykonawca na kwarantannie), uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji - po części uzupełnione, wykonanie remontu balkonów - balkony zabezpieczone, nie wykonano remontu, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych – częściowo wymienione, uzupełnione, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych - balustrady po części uzupełnione, biegi schodów nie wykonane, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach - nie wykonano, uzupełnienie ubytków tynków w kominach - nie wykonano. 3. Upomnieniem z dnia 27 października 2020 r. organ I instancji wezwał zobowiązanych do wykonania obowiązku nałożonego decyzją nr 405/2019 z dnia 8 maja 2019 r. 4. Po rozpatrzeniu wniosku B. Sp. z o.o. z dnia 10 listopada 2020 r. uzupełnionego w dniu 4 grudnia 2020 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem nr 891/2020 z dnia 16 grudnia 2020 r. odmówił przedłużenia terminu wskazanego w ostatecznej decyzji nr 405/2019. 5. Po wcześniejszym zawiadomieniu stron organ I instancji w dniu 25 kwietnia 2022 r. sprawdził wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji nr 405/2019. Oględziny odbyły się bez udziału stron, zobowiązany nie stawił się na oględziny. Podczas czynności kontrolnych stwierdzono: usunięcie korozji biologicznej dachu - brak możliwości sprawdzenia, uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji - wykonano, wykonanie remontu balkonów - nie wykonano, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych - nie wykonano w całości, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych - nie wykonano w całości, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach - nie wykonano w całości, uzupełnienie ubytków tynków w kominach - brak możliwości sprawdzenia. Załączniki do protokołu stanowiła dokumentacja fotograficzna. 6. W dniu 3 kwietnia 2023 r. odbyły się kolejne oględziny w celu sprawdzenia wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nr 405/2019. W trakcie oględzin stwierdzono: usunięcie korozji biologicznej dachu - nie wykonano, uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji - wykonano, wykonanie remontu balkonów - w trakcie, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych - nie uzupełniono w prawej oficynie, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych - nie wykonano, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach - nie wykonano, uzupełnienie ubytków tynków w kominach - nie wykonano. Załączniki do protokołu stanowiła dokumentacja fotograficzna. 7. Następnie organ I instancji w dniu 10 marca 2025 r. sprawdził wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji nr 405/2019. Oględziny odbyły się bez udziału stron, zobowiązany nie stawił się na oględziny. Podczas czynności kontrolnych stwierdzono: usunięcie korozji biologicznej dachu - brak możliwości sprawdzenia, uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji - wykonano, wykonanie remontu balkonów - wykonano, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych – wykonano, wstawiono nowe okna, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych - nie wykonano, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach - nie wykonano, uzupełnienie ubytków tynków w kominach - nie wykonano. Załączniki do protokołu stanowiła dokumentacja fotograficzna. 8. W dniu 21 marca 2025 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wystawił tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym nr [...] przeciwko B. Sp. z o.o., odpis został doręczony w dniu 31 marca 2025 r. 9. Kolejne oględziny przeprowadzone przez organ I instancji w dniu 4 września 2025 r., wykazały, iż decyzja nr 405/2019 nadal nie została wykonana w całości. Podczas oględzin stwierdzono: usunięcie korozji biologicznej dachu - brak możliwości wejścia na dach (wg. oświadczenia obecnego na kontroli Pana E. wykonano), wykonanie remontu balkonów - w trakcie - brak zabezpieczenia balkonu w I osi od północy II kondygnacji, brak zabezpieczenia balkonu w I osi od południa na IV kondygnacji, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych - wykonano, uzupełnienie ubytków tynków w kominach - w trakcie (wg. oświadczenia Pana E.) - brak możliwości wejścia na dach. Pozostałe wymienione w przedmiotowej decyzji roboty budowlane - stan zaawansowania nie zmienił się od ostatniej kontroli w dniu 10 marca 2025 r. Załączniki do protokołu stanowiła dokumentacja fotograficzna. 10. W tak ustalonym stanie faktyczno-prawnym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi postanowieniem nr 584/2025 z dnia 22 września 2025 r., na podstawie art. 3, art. 15, art. 20 § 1 pkt 4, art. 64 a § 1 pkt 1, art. 121 § 2 i 4, art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2025r., poz. 132 z późn. zm. dalej: u.p.e.a.), nałożył na B. Sp. z o.o. w Ł.: 1. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 20.000,00 zł z powodu uchylania się zobowiązanej od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 405/2019 z dnia 8 maja 2019 r., nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. [...] (działka nr [...], obręb [...]) poprzez: usunięcie korozji biologicznej dachu, uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji, wykonanie remontu balkonów, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach, uzupełnienie ubytków tynków w kominach; 2. obowiązek wniesienia opłaty egzekucyjnej za wydanie postanowienia w wysokości 68, 00 zł i wezwano do, wpłacenia nałożonej grzywny na konto PINB w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, pod rygorem ściągnięcia w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, 2. wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...], w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia, pod rygorem orzeczenia wykonania zastępczego obowiązku za zobowiązanego i na jego koszt. 11. Od powyższego postanowienia zażalenie wniosła B. Sp. z o.o., reprezentowana przez adw. A. K.. Wydanemu postanowieniu zarzucono m.in. naruszenie: 1) art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a., poprzez nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, w szczególności poprzez niepodjęcie działań mających na celu zweryfikowanie które prace zostały wykonane przez skarżącego, czy wskazane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi prace jako niewykonane przez skarżącego powinny być wykonane na aktualnym etapie remontu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] i czy wykonanie tych prac jest aktualnie konieczne, 2) art. 7 § 2 i 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez nałożenie grzywny w nadmiernej wysokości, nieproporcjonalnej do stopnia zaawansowania robót budowlanych oraz niewykonanie zakresu, co narusza cel przymuszenia, 3. art. 121 § 1 u.p.e.a. poprzez nałożenie grzywny w wysokości, która jest nieadekwatna do charakteru zaległych obowiązków i aktualnego stanu ich wykonania. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia ewentualnie o zmniejszenie wysokości nałożonej grzywny. 12. Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia 7 listopada 2025 r. nr 178/2025 znak: WOP.7722.168.2025.LZ Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi 1) uchylił postanowienie organu I instancji w zakresie wysokości orzeczonej grzywny w celu przymuszenia, 2) nałożył na B. Sp. z o.o. w Ł. grzywnę w wysokości 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym nr [...], 3) utrzymał w mocy w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie. 1. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że w sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż z uwagi na niewykonanie w całości obowiązku wynikającego z decyzji nr 405/2019 niewykonane nadal pozostaje: uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, usunięcia ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach, obowiązki te zgodnie z art. 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podlegają egzekucji administracyjnej. Powyższe ustalenia faktyczne, co do niewykonania nałożonego obowiązku w całości, zostały potwierdzone w zebranym przez organ I instancji materiale dowodowym (w szczególności w protokole z oględzin z dnia 22 października 2020 r., 25 kwietnia 2022 r., 3 kwietnia 2023 r., 10 maja 2025 r., 4 września 2025 r.). 2. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wywiązał się z obowiązków wynikających z art. 15 § 1 oraz art. 32 u.p.e.a., bowiem zarówno upomnienie, jak i tytuł wykonawczy zostały prawidłowo doręczone zobowiązanej, wobec czego organ mógł zastosować środek egzekucyjny (dopuszczalny do egzekwowania obowiązku o charakterze niepieniężnym). 3. Upomnienie to zostało doręczone B. Sp. z o.o. w dniu 30 października 2020 r. 4. Wobec niewykonania ciążącego na skarżącej zobowiązania, postanowieniem nr 584/2025 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi nałożył na B. Sp. z o.o. grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 20.000 złotych oraz orzekł pobranie za wydanie przedmiotowego postanowienia opłaty w wysokości 68,00 zł. Wysokość opłaty egzekucyjnej ustalono stosownie do treści art. 64a § 1 pkt 1, zaś wysokość nałożonej grzywny stosownie do art. 121 § 2 u.p.e.a. Organ uznał, że nie ma podstaw do kwestionowania trafności i zgodności z obowiązującymi przepisami zaskarżonego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi nr 584/2025. Organ wojewódzki podzielił ponadto stanowisko orzecznictwa sądownictwa administracyjnego, zgodnie z którym "grzywna w celu przymuszenia nie jest karą, lecz formą nacisku mającą na celu skłonienie zobowiązanego poprzez dolegliwość finansową do określonego zachowania się. Stąd nie ma tutaj zastosowania wyrażona w prawie karnym zasada miarkowania, nakazująca dostosowanie wysokości nałożonej grzywny do możliwości finansowych zobowiązanego. Sytuacja majątkowa zobowiązanego i jego możliwości płatnicze mają znaczenie o tyle, o ile pozwalają ocenić skuteczność tego środka egzekucyjnego. Aby zatem środek ten nabrał charakteru dyscyplinującego, nałożona grzywna powinna być na tyle wysoka, aby w ocenie zobowiązanego nieopłacalnym było jej uiszczenie tylko dla odłożenia w czasie egzekwowanego obowiązku, czy to poprzez osobiste wykonanie przez zobowiązanego, czy w drodze wykonania zastępczego. Z tych też przyczyn w ramach uznania administracyjnego, wymierzając grzywnę, organ egzekucyjny winien kierować się zasadą celowości i skuteczności podjętych działań, a nie słusznym interesem strony. Organ, ustalając wysokość grzywny w celu przymuszenia, nie może przekroczyć granic wyznaczonych przez zasady ogólne postępowania egzekucyjnego w administracji, a w szczególności zasadę niezbędności (art. 7 § 2 u.p.e.a.), z której wynika obowiązek organu zastosowania wobec zobowiązanego takiej dolegliwości, która jest niezbędna do realizacji ciążącego na nim obowiązku i zaprzestania stosowania tej dolegliwości w momencie, gdy obowiązek ten zostanie spełniony. 5. Mając na uwadze treść tytułu wykonawczego, a także górną granicę wymierzanej grzywny (grzywna nie może przekroczyć kwoty 50 000 zł), organ wojewódzki uznał, że kwota 10.000 złotych winna skutecznie przymusić B. Sp. z o.o. do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi Nr 405/2019. Organ wojewódzki po analizie akt sprawy uznał, że nałożenie grzywny na B. Sp. z o.o. w wysokości, tj. 20.000 zł byłoby działaniem zbyt restrykcyjnym, prowadzącym do zaburzenia przymuszającego charakteru grzywny. Organ uwzględnił tym samym, że większość nałożonych decyzją nr 405/2019 obowiązków została wykonana. 6. Odnosząc się do treści zawartych w zażaleniu zarzutów dotyczących braku zweryfikowania przez organ I instancji czy obowiązki, które nie zostały jeszcze wykonane powinny być wykonane na aktualnym etapie remontu nieruchomości i czy wykonanie tych robót jest aktualnie konieczne, jak również nie zweryfikowanie przyczyn, dla których do tej pory nie została usunięta korozja dźwigarów w piwnicy, organ uznał, za nietrafny, gdyż w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego, organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem nie jest uprawniony do dokonywania oceny zgodności z prawem decyzji nakładającej ten obowiązek. Badanie, o którym mowa w art. 29 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, obejmuje ustalenie czy egzekucja administracyjna oznaczonego obowiązku jest dopuszczalna, czy tytuł wykonawczy jest prawidłowo wystawiony i czy, jeżeli było to wymagane, doręczone zostało upomnienie. Badanie to ma charakter formalny. Warunkiem dopuszczalności egzekucji administracyjnej jest to, aby obowiązek wynikał z decyzji lub postanowień właściwych organów albo bezpośrednio z przepisu prawa (art. 3 § 1 u.p.e.a.). Badanie nie może przekraczać granic wyznaczonych przez art. 29 u.p.e.a. 7. Przedmiotem niniejszej sprawy nie jest ocena legalności ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 8 maja 2019 r. Organ wojewódzki wyjaśnił ponadto, iż faktycznie istnieje pewna nieścisłość, bowiem podczas kontroli w dniu 10 marca 2025 r. stwierdzono, iż wykonanie remontu balkonów zostało wykonane, z kolei w dniu 4 września 2025 r., stwierdzono, iż remont balkonów jest w trakcie oraz brak zabezpieczenia balkonu w I osi od północy II kondygnacji, brak zabezpieczenia balkonu w I osi od południa na IV kondygnacji. Niemniej jednak ta nieścisłość nie ma wpływu na zasadność wydanego postanowienia, gdyż nie jest kwestią sporną, czego nie neguje skarżąca, iż dwa obowiązki nadal nie zostały wykonane. Jak uzasadnił organ I instancji nakładając wysokość grzywny wziął pod uwagę zakres wykonanych robót budowlanych i okres czasu jaki upłynął a obowiązki nadal nie zostały wykonane. Zdaniem organu zasadnym było zatem uwzględnienie faktu długotrwałego uchylania się przez zobowiązanego od wykonania egzekwowanego obowiązku - od wydania ostatecznej decyzji, z której wynika ten obowiązek minęło ponad 5 lat. Dopóki obowiązek nie zostanie przez zobowiązaną wykonany, organ I instancji zobligowany jest doprowadzić do jego wykonania, stosując w tym celu przewidziane prawem środki egzekucyjne, w tym również grzywnę w celu przymuszenia. 1. Skargę na powyższe postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosła B. sp. z o.o. w Ł., reprezentowana przez adw. A. K. zaskarżając je w części dotyczącej nałożenia na skarżącego grzywny w wysokości 10 000 zł w celu przymuszenia obowiązków określonych w tytule wykonawczym nr [...] oraz utrzymania w mocy w pozostałym zakresie zaskarżonego postanowienia. 1. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie 1) art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych, w szczególności poprzez niepodjęcie działań mających na celu zweryfikowanie czy wskazywane przez Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi prace jako niewykonane przez skarżącego powinny być wykonane na aktualnym etapie remontu nieruchomości położonej w Ł. przy ul. [...] i czy wykonanie tych prac jest aktualnie niezbędne; 2) art. 7 § 2 i 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nałożenie grzywny w nadmiernej wysokości, nieproporcjonalnej do stopnia zaawansowania robót budowlanych oraz niewykonanego zakresu, co narusza cel przymuszenia; 3) art. 121 § 2 u.p.e.a. poprzez nałożenie grzywny w wysokości, która jest nieadekwatna do charakteru zaległych obowiązków i aktualnego stanu ich wykonania. 2. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie pkt 2 i 3 zaskarżonego postanowienia, umorzenie postępowania egzekucyjnego i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. 2. W odpowiedzi na skargę Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: 3. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 1. Przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.), [dalej: "P.p.s.a."], sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Z art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zgodnie zaś z art. 151 P.p.s.a. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. 2. Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 3. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi [dalej: "ŁWINB"], z dnia 7 listopada 2025 r. nr 178/2025 znak: WOP.7722.168.2025.LZ, którym ww. organ uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia 22 września 2025 r. nr 584/2025 o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w zakresie wysokości orzeczonej grzywny, jednocześnie nakładając grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10 000 zł do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym, utrzymując w mocy w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie. Jak wynika bowiem z akt sprawy mocą decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi [dalej: "PINB"] nr 405/2019 z dnia 08.05.2019 r. nakazano usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego usytuowanego w Ł. przy ul. [...] (dz. ewid. nr [...], obręb [...]) poprzez: -usunięcie korozji biologicznej dachu, -uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji, -wykonanie remontu balkonów, -uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych, uzupełnienie pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, -usunięcie ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienie poręczy oraz usunięcie korozji dźwigarów w piwnicach, -uzupełnienie ubytków tynków w kominach. Ww. decyzja jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. 4. Kwestionowane przez stroną skarżącą postanowienia zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 132 z późn. zm.), [dalej: "u.p.e.a."]. Zgodnie z art. 121 u.p.e.a. grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4 (§ 1). Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 10 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty 50 000 zł (§ 2). Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w stanie nieoszpecającym otoczenia (§ 4). 5. Co istotne, postanowienie w sprawie nałożenia grzywny w celu przymuszenia zostało poprzedzone przez PINB doręczenie stronie skarżącej upomnienia oraz w dalszej kolejności tytułu wykonawczego, co oznacza uczynienie przez PINB zadość obowiązkom wynikającym z art. 15 § 1 oraz art. 32 u.p.e.a., tym samym zaistniały podstawy do zastosowania środka egzekucyjnego na podstawie powołanego wyżej art. 121 u.p.e.a. 6. Organ egzekucyjny, wymierzając grzywnę na podstawie art. 121 § 2 u.p.e.a., działa w granicach uznania administracyjnego. Uznanie to nie oznacza jednak dowolności; organ winien zatem wskazać przesłanki, jakimi kierował się, określając wysokość nałożonej grzywny (vide wyrok WSA w Gliwicach z 27.05.2020 r., II SA/Gl 232/20; wszystkie powoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wymierzając grzywnę, organ egzekucyjny kieruje się zasadą celowości i skuteczności podjętych działań, a nie słusznym interesem strony. Na wysokość grzywny nie może mieć wpływu stan wykonania obowiązku przez skarżącego (vide wyrok NSA z 10.01.2018 r., II OSK 956/17). Nałożenie grzywny w celu przymuszenia może mieć miejsce tylko wówczas, gdy ciążący na zobowiązanym obowiązek nie został przez niego wykonany (vide wyrok WSA w Szczecinie z 12.10.2017 r., II SA/Sz 813/17). 7. W rozpoznawanej sprawie organ I instancji, a za nim również organ II instancji, wskazały, że określając wysokość grzywny wzięto pod uwagę zakres wykonanych robót, jak i okoliczność, wedle której stan niewykonania pozostałego zakresu obowiązków wynikających z decyzji utrzymuje się od 5 lat, co jest w sprawie okolicznością bezsporną, przyznawaną również przez skarżącego. 8. W toku prowadzonego postępowania pracownicy PINB kilkakrotnie prowadzili kontrole wykonanych prac (22 października 2020 r., 25 kwietnia 2022 r., 3 kwietnia 2023 r., 10 maja 2025 r., 4 września 2025 r.). Finalnie na podstawie przeprowadzonych kontroli organy administracji stwierdziły wykonanie obowiązków takich jak: uzupełnienie wylewki rur spustowych i zamknięcia rewizji, wykonanie remontu balkonów, uzupełnienie ubytków szklenia okien na poddaszu i klatkach schodowych. Ponadto, na podstawie oświadczenia pełnomocnika właściciela nieruchomości organy stwierdziły, że obowiązek usunięcia korozji biologicznej dachu oraz uzupełnienia tynków w kominach został wykonany (choć z niewiadomych przyczyn organ nie dokonał kontroli wykonania tych obowiązków). Wobec powyższego organy stwierdziły, że nadal nie zostały wykonane obowiązki polegające na uzupełnieniu pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, nadto usunięciu ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnieniu poręczy oraz usunięciu korozji dźwigarów w piwnicach. Wobec powyższego na stronę skarżącą nałożono grzywnę w wysokości 10.000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w tytule wykonawczym nr [...]. 9. Warto w tym miejscu jednak dostrzec, że po 3.04.2023 r. protokoły z kontroli (z 10.03.2025 i 4.09.2025 r.) nie zawierają dokładnej dokumentacji fotograficznej niezrealizowanych obowiązków wynikających z decyzji (w szczególności w zakresie uzupełnienia pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych, czy usunięcia ubytków w posadzkach, wyszczerbienia schodów, uzupełnienia poręczy oraz usunięcia korozji dźwigarów w piwnicach). Ponadto, sam organ II instancji dostrzegł nieścisłości w zapisach protokołów z kontroli, myląc jednocześnie obowiązek wykonania remontu balkonów z obowiązkiem wykonania pochwytów balustrad. Powyższe niechybnie wskazuje na pewne nieścisłości w ustaleniach faktycznych poczynionych przez organy. Jednocześnie należy też wskazać, że sama strona skarżąca również prezentowała niejednolite i wykluczające się wręcz stanowisko, przykładowo w zażaleniu od decyzji organu I instancji raz wskazuje, że "pochwyty balustrad wbrew twierdzeniom zostały faktycznie wykonane", a innym razem, że "aktualnie nie wykonał uzupełnienia pochwytów balustrad". 10. Ww. dostrzeżone przez Sąd uchybienia w zakresie ustalenia przez organy stanu faktycznego co do wykonania ciążących obowiązków, nie mają jednak, w ocenie Sądu, istotnego wpływu na wydane w sprawie rozstrzygnięcie, a to z tej przyczyny, że okolicznością bezsporną w sprawie jest niewykonanie w pełnym zakresie obowiązków wynikających z ww. decyzji PINB. Należy mieć przede wszystkim na względzie, że stan ten trwa od 2019 roku i obowiązki te nie zostały wykonane do dnia wydania zaskarżonego postanowienia w pełnym zakresie, co przyznaje wprost w skardze strona skarżąca, stwierdzając, że cyt.: "Aktualnie nie wykonała uzupełnienia pochwytów balustrad i większych ubytków stopnic schodów na klatkach schodowych oraz nie usunął ubytków w posadzkach, wyszczerbień schodów, uzupełnienia poręczy z uwagi na to, że mieszkania i klatki schodowe, gdzie znajdują się stwierdzone przez Organ uchybienia będą remontowane i to będą remontowane w najbliższym czasie". 11. Zdaniem Sądu nie mogły odnieść zamierzonego skutku podnoszone przez stronę skarżącą twierdzenia, że niewykonanie wszystkich obowiązków naprawczych może wynikać z uprzednio zaplanowanego na lata harmonogramu remontu, ekonomiki zarządczej nad nieruchomością, a także z ograniczonych możliwości finansowych dotyczących skarżącej, podobnie jak i twierdzenie, że remont kamienicy wykonywany jest etapami i nie jest możliwe wykonanie wszystkich prac jednocześnie z przyczyn technicznych i finansowych. Okoliczności te nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy a to z tego powodu, że w obrocie pozostaje wskazana wyżej decyzja PINB z 2019 r. nakładająca obowiązek usunięcia nieprawidłowości. Ww. okoliczności leżą zaś po stronie skarżącej. 12. Sąd zauważa także, że nie ma również racji strona skarżąca twierdząc, że organ winien ocenić czy prace na aktualnym etapie powinny zostać wykonane i czy wykonanie tych prac jest aktualnie niezbędne. Organ egzekucyjny nie jest bowiem uprawniony do merytorycznego badania decyzji będącej podstawą egzekucji. Nie można uznać, iż jest on uprawniony do podejmowania jakichkolwiek odmiennych i samodzielnych ustaleń faktycznych w zakresie obowiązków wynikających z ww. decyzji (wyrok NSA z 24.07.2007 r., II OSK 1096/06). Tym samym nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest w pełni zasadne. 13. Odnosząc się zaś do wysokości nałożonej grzywny, Sąd wskazuje, że brak jest podstaw do czynienia organom w tym zakresie jakichkolwiek zarzutów. Zgodnie z art. 121 § 2 u.p.e.a. nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 10 000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty 50 000 zł. W przedmiotowej sprawie adresatem obowiązków wynikających z ww. decyzji i postanowienia o nałożenia grzywny jest sp. z o.o., a więc osoba prawna. Oznacza to, że maksymalna wysokość nałożonej grzywny wynosi 50 000 zł. Organ I instancji nałożył grzywnę w wysokości 20 000, a organ II instancji obniżył jej wysokość do 10 000 zł. Należy w tym miejscu zauważyć, że środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia, jest najłagodniejszym środkiem w egzekucji należności niepieniężnych (vide wyrok WSA w Poznaniu z 14.11.2025 r., II SA/Po 300/25). Wynika to nie tylko z hierarchii tych środków, ale także i z tego powodu, że skarżący może liczyć na zwrot tej grzywny w części, a być może w całości, gdy spełni ciążący na nim obowiązek publicznoprawny (art. 126 u.p.e.a.). Jeżeli skarżący wykona ciążący na nim obowiązek przed uiszczeniem grzywny, to taka grzywna będzie następnie umorzona (art. 125 § 1 u.p.e.a.). W ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, że zastosowano właściwy środek egzekucyjny, co więcej jest on w pełni adekwatny, proporcjonalny i celowy. Sąd w pełni podziela stanowisko organu II instancji, że grzywna w wysokości 10 000 zł winna skutecznie zmusić skarżącą spółkę do wykonania ciążących na niej obowiązków. Zgodnie bowiem z przyjmowanym powszechnie w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem w postępowaniu egzekucyjnym jedynym kryterium, jakim kieruje się organ egzekucyjny, ustalając taką, a nie inną treść uznaniowego rozstrzygnięcia odnośnie wysokości grzywny w celu przymuszenia, jest ocena dolegliwości z punktu widzenia skuteczności w nakłonieniu zobowiązanego do wykonania obowiązku. Uzasadniając zatem wysokość nałożonej grzywny, organ egzekucyjny może odwołać się jedynie do zasad celowości i skuteczności podjętych działań, co też organ ten uczynił (vide np. wyrok WSA w Krakowie z 14.11.2025 r., II SA/Kr 413/25). Należy też mieć na uwadze, że stosownie do art. 121 § 4 u.p.e.a. jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. 14. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako niezasadnej. ds