II SA/Łd 933/10

Dnia 28 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku, Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a : - odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. k.o. K. J. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu rozbiórki. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 29 października 2010 roku odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia wskazując, że wyznaczony przez Sąd 7 – dniowy termin na dostarczenie dokumentów był zbyt krótki. Z uwagi na chorobę męża skarżąca wspólnie z dziećmi prowadzi 30 hektarowe gospodarstwo rolne. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2010 roku w związku z tym, że oświadczenie majątkowe skarżącej zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, Sąd wezwał skarżącą, na podstawie art. 255 w związku z art. 252 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uzupełnienia wniosku poprzez: 1. przedstawienie zaświadczenia z właściwego urzędu gminy o dochodowości gospodarstwa rolnego o powierzchni 30 ha; 2. przekazanie informacji o otrzymywanych świadczeniach budżetowych, w szczególności zaświadczenia z właściwego oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o otrzymanych dopłatach bezpośrednich do produkcji rolnej i ewentualnych innych płatnościach za dwa ostatnie lata; 3. wskazanie udokumentowanej wysokości dochodów osiąganych ze sprzedaży mleka w ciągu ostatnich 3 miesięcy, 4. nadesłanie wyciągów za ostatnie 3 miesiące z posiadanych przez Panią i męża S. J. rachunków i lokat bankowych, 5. podanie informacji o zaciągniętym kredycie w wysokości 100 000 zł (w jakiej instytucji, na jak długi okres, jaka jest wysokość miesięcznej raty, itp.). Termin do wykonania zarządzenia zakreślono na 30 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 13 grudnia 2010 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek skarżących podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo. Stosownie do przepisu art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca mimo wezwania przez Sąd, zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2010 roku (doręczonym dnia 13 grudnia 2010 roku) do złożenia w terminie trzydziestu dni dokumentów źródłowych dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej, dokumentów takich nie przedstawiła. W świetle konstrukcji instytucji prawa pomocy, opisane działanie pozostawało w dobrze pojętym interesie strony skarżącej, ponieważ udokumentowanie sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie prawa pomocy nie spoczywa na Sądzie, ale na podmiocie z takim wnioskiem występującym. Skoro zatem wnioskodawca nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tym samym brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2009 roku, I OZ 744/09, Lex Nr 552404). W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji. k.o.