II SA/Łd 959/25

Dnia 18 marca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marcin Olejniczak Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć (spr.) Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka Protokolant starszy specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2026 roku sprawy ze skargi M. K. na decyzję Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r. nr WPZ.5290.1.2025.23.IO w przedmiocie nakazu usunięcia składowanych materiałów palnych oddala skargę. ał Zaskarżoną decyzją z dnia 23 października 2025 r., nr WPZ.5290.1.2025.23.IO, Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", i art. 11a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1312 ze zm.), art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 188) oraz § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 822), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi z dnia 22 października 2024 r., znak: MZ.52802.9.2024.HS, dotyczącą terenu posesji położonej przy ul. [...] w Ł., w części dotyczącej obowiązku określonego w powyższej decyzji, tj.: usunięcia składowanych materiałów palnych zlokalizowanych poza budynkiem w odległości mniejszej niż 4 m od granicy przedmiotowej działki i uchylił powyższą decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i nakazał wykonanie tego obowiązku w terminie do dnia 28 lutego 2026 r. Z akt sprawy wynika, że w dniu 8 maja 2023 r. do Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi wpłynęła informacja obywatelska o składowaniu materiałów palnych w pasie 4 m od granicy działki na posesji zlokalizowanej w Ł. przy ul. [...]. W trakcie prowadzonego postępowania podjęto kilkukrotnie próbę doręczenia skarżącemu upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych, w wyniku których upoważnienie do przeprowadzenia ww. czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia 26 stycznia 2024 r. zostało dręczone skarżącemu w dniu 12 lutego 2024 r., a w dniu 15 lutego 2024 r. zostały przeprowadzone czynności kontrolno-rozpoznawcze, z których w dniu 1 marca 2024r. sporządzono protokół. W protokole wskazano, że na terenie zewnętrznym działki stwierdzono składowanie licznych materiałów palnych. Bezpośrednim naruszeniem przepisów w myśl § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków i innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2023 r. poz. 822) jest składowanie poza budynkami w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej materiałów palnych, w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu. Przedmiotowe składowanie stwierdzono od strony południowej i północnej budynku. W wykazie stwierdzonych nieprawidłowości wskazano składowanie materiałów palnych w odległości poniżej 4 m od granicy działek sąsiednich. W dniu 20 marca 2024 r. M. K. złożył pisemne wyjaśnienia do protokołu, nie wnosząc merytorycznych uwag do prowadzonych czynności administracyjnych, jednak wskazał, że naruszono pkt 1 pouczenia, gdyż upoważnienie odebrał w dniu 12 lutego 2024 r., a w dniu kontroli 15 lutego 2024 r. miał badanie lekarskie. W dniu 3 kwietnia 2024 r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne dotyczące naruszenia przepisów przeciwpożarowych w zakresie składowania materiałów palnych poza budynkiem w odległości poniżej 4 m od granicy działki. W dniu 7 maja 2024 r. M. K. złożył wyjaśnienia w sprawie wszczęcia postępowania administracyjnego i oświadczył, że składowane drewno przeznaczone jest do budowy płotu oraz wskazał na nielegalną przybudówkę sąsiada. W piśmie nie odniósł się do kwestii pozostałych materiałów palnych zgromadzonych w pasie 4 m od granicy działki kontrolowanego terenu. Pismem z dnia 15 maja 2024 r. organ I instancji poinformował skarżącego o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwości wypowiedzenia się w sprawie oraz przedłożenia dodatkowych dowodów w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Pismem z dnia 18 czerwca 2024 r. M. K. poinformował organ I instancji, że dostosował się do przepisów przeciwpożarowych i pomiędzy posesją [...] i [...] na ul. [...] uprzątnął materiały palne. W związku ze złożonymi wyjaśnieniami w dniu 25 czerwca 2024 r. do skarżącego wysłano upoważnienie do przeprowadzenia kolejnych czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia 25 czerwca 2024 r. w celu weryfikacji usunięcia uchybienia zawartego w zawiadomieniu o zakończeniu postępowania administracyjnego. W dniu 25 lipca 2024 r. przeprowadzono czynności kontrolno-rozpoznawcze, na których po raz kolejny nie stawił się kontrolowany. Sporządzono protokół ustaleń z czynności kontrolno-rozpoznawczych z dnia 25 lipca 2024 r., który następnie w dniu 30 lipca 2024 r. został wysłany listem poleconym do kontrolowanego. Jak stwierdzono w protokole, od strony południowej i północnej budynku nadal składowane były materiały palne w pasie 4 m od granicy posesji, co zostało potwierdzone załączonymi do protokołu fotografiami. Skarżący w dniu 10 września 2024 r. złożył oświadczenie informujące o usunięciu materiałów palnych znajdujących się w odległości 4 m od granicy z posesją [...]. W związku z powyższym w dniu 18 września 2024 r. ponownie wysłano upoważnienie z dnia 13 września 2024 r. informujące o planowanej kontroli. W dniu 3 października 2024 r. podjęto próbę przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych, na które skarżący nie stawił się. W związku z powyższym sporządzono notatkę służbową, w której zawarto informację, że przeprowadzono wizję lokalną terenu przy ul. [...] w Ł., podczas której stwierdzono składowanie materiałów palnych w pasie 4 m od granicy działki. Dodatkowo wskazano, że obserwacja prowadzona była z ulicy [...], w związku z powyższym brak było możliwości dokonania dokładnego sprawdzenia posesji przy ul. [...]. W dniu 22 października 2024 r. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi wydał decyzję, znak: MZ.52802.9.2024.HS, nakazującą M. K. usunięcie składowanych materiałów palnych zlokalizowanych poza budynkiem w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji M. K. wniósł odwołanie do Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi, zarzucając, że decyzja została wadliwie wydana po kontroli, w której skarżący nie brał udziału, a oczekiwał wyznaczenia kolejnej kontroli z uwagi na brak zachowania terminu doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych na co najmniej 7 dni przed kontrolą. Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi postanowieniem z dnia 28 stycznia 2025 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi z dnia 22 października 2024 r. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odwołania Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2024 r. odmówił przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 10 lipca 2025 r., sygn. akt II SA/Łd 223/25, uchylił zaskarżone postanowienie Łódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi z dnia 28 stycznia 2025 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej wykonanie obowiązku z zakresu ochrony przeciwpożarowej. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że odwołanie M. K. wniesione 3 stycznia 2025 r., złożone zostało w ustawowym terminie, co obliguje organ odwoławczy do jego rozpatrzenia. Rozpatrując odwołanie organ odwoławczy wystąpił do organu I instancji o przeprowadzenie dowodu z oględzin. Organ I instancji przeprowadził oględziny w dniu 16 września 2025 r. Skarżący nie stawił się na miejsce kontroli, oględzin dokonano z działki drogowej bez wchodzenia na teren kontrolowanej posesji. Z treści protokołu z oględzin wynika, że poza budynkiem w pasie 4 m od granicy działki nieruchomości przy ul. [...] w Ł. nadal składowane są materiały palne. W celu dopełnienia wymagań określonych w art. 10 k.p.a. pismem z dnia 22 września 2025 r. zawiadomiono skarżącego m.in. o zakończeniu postępowania administracyjnego, możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się na piśmie, przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 14 października 2025 r. skarżący zapoznał się z aktami sprawy, jak również uzyskał wyjaśnienia, że zakaz składowania materiałów palnych na terenie nieruchomości dotyczy nie tylko tych materiałów znajdujących się przy granicy z działką przy ul. [...], ale również materiałów składowanych przy pozostałych granicach z innymi sąsiadującymi działkami. W dniu 15 października 2025 r. wpłynęły wyjaśnienie skarżącego, że w związku ze skargą sąsiadki nr [...] [...] oświadcza, iż nie składuje żadnych materiałów palnych w granicy 4 m od granicy jej działki. Od strony działki [...] w chwili obecnej robi porządki. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia 23 października 2025 r. Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi, po rozpatrzeniu powyższego odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nałożonego obowiązku i zmienił decyzję organu I instancji w zakresie terminu wykonania obowiązku z niej wynikającego, tj. do 28 lutego 2026 r. W uzasadnieniu decyzji Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi, po przywołaniu regulacji prawnych znajdujących w niej zastosowanie, stwierdził, że ustalenia poczynione w ramach prowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych przez Komendanta Miejskiego PSP w Łodzi oraz uzupełnienia materiału dowodowego w toku przeprowadzonych oględzin opisanych w protokole z przeprowadzenia dowodu z oględzin z dnia 16 września 2025 r. jednoznacznie wskazują, że na terenie posesji przy ul. [...] w Ł. niezmiennie od pierwszych czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu 15 lutego 2024 r. do dnia oględzin składowane były i są materiały palne w pasie 4 m od granicy działki. Skarżący wielokrotnie podnosił w składanych wyjaśnieniach, że nie był właściwie powiadamiany o planowanych kontrolach, przez co nie mógł brać w nich udziału z różnych przyczyn. W odniesieniu do powyższego organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 23 ust. 7 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane po doręczeniu kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia tych czynności przynajmniej na 7 dni, a w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, przynajmniej na 3 dni - przed terminem ich rozpoczęcia. Upoważnienie może być doręczone kontrolowanemu w chwili przystąpienia do czynności kontrolno-rozpoznawczych, jeżeli powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich przeprowadzania zagrożenia życia ludzi lub bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru, lub poważnej awarii przemysłowej. W uzasadnionych przypadkach ustawodawca przewidział możliwość kontrolowania nieruchomości bez zachowania terminu wcześniejszego powiadamiania strony o czynnościach kontrolno-rozpoznawczych. Organ II instancji stwierdził, że przeprowadzone oględziny każdorazowo zaplanowane zostały w sposób gwarantujący poinformowanie skarżącego na co najmniej 7 dni przed ich przeprowadzeniem, jednakże skarżący notorycznie nie stawiał się na czynnościach kontrolnych lub nie podejmował korespondencji. Ostatnio wyznaczony termin kontroli wskazano na dzień 16 września 2025 r., a zawiadomienie o czynnościach skarżący odebrał w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2025 r. Pomimo tego po raz kolejny nie uczestniczył w czynnościach kontrolnych. Oględziny przeprowadzono, bez jego obecności, z działki drogowej. Zdaniem organu odwoławczego, kontrolowany celowo nie odbierał adresowanej do niego korespondencji i nie uczestniczył w czynnościach kontrolno-rozpoznawczych, co uznać wręcz można za celowe utrudnianie przeprowadzenia tych czynności. Organ II instancji podkreślił przy tym, że wymagania w zakresie zakazu składowania materiałów palnych w pasie 4 m od granicy działki są podstawowymi wymaganiami ochrony przeciwpożarowej należącymi do wymagań porządkowych. W ocenie organu odwoławczego, występujący stan na terenie działki przy ul.[...] należącej do skarżącego jest niezgodny z prawem, a przy tym stwarza realne zagrożenie pożarowe w stosunku do przylegających do niej nieruchomości. Konsekwencją powyższego jest intensyfikacja zagrożenia pożarowego występującego na danym terenie w stopniu wykraczającym ponad poziom akceptowalny (dopuszczalny przepisami), zarówno z perspektywy interesu publicznego, jak i bezpieczeństwa ekip ratowniczych, ponieważ niespełniony jest podstawowy cel przepisu, to jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia pomiędzy sąsiadującymi nieruchomościami, co utrudniać może prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych i potęgować straty materialne. W przypadku pożaru, składowanie materiałów palnych w niedozwolonym miejscu może przyczynić się do jego rozprzestrzenienia się nie tylko w kierunku działek sąsiednich, ale również w przypadku pożaru "u sąsiada", realnie może przyczynić się do jego rozprzestrzeniania się na kontrolowaną działkę, a w konsekwencji na znajdujące się na niej zabudowania. Tak więc, z tej perspektywy usunięcie materiałów palnych z pasa 4 m od granicy działki stoi również w interesie skarżącego. Organ II instancji uznał jednak, że ze względu na konieczność wykonania prac porządkowych w celu usunięcia składowanych materiałów palnych należy wyznaczyć realny termin gwarantujący wykonanie nałożonego obowiązku. W ocenie organu odwoławczego, wyznaczony termin powinien być podyktowany pod względem formalnym - interesem społecznym dotyczącym dopuszczalnej tolerancji czasowej trwania nieprawidłowości oraz słusznym interesem strony, z którego wynikać powinna realna możliwość wykonania koniecznych prac, tj. wykonania decyzji, w analizowanym przypadku usunięcia nagromadzonych materiałów palnych. Wobec powyższego termin określony przez organ odwoławczy do wykonania obowiązków wynikających z decyzji organu I instancji został wyznaczony przy uwzględnieniu słusznego interesu strony oraz interesu społecznego oraz z zachowaniem okresu odpowiedniego do zakresu przedsięwzięć, do wykonania których zobowiązano stronę. Skargę na powyższą decyzję Łódzki Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł M. K., zarzucając rażące naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, brak zapoznania z materiałami, "przeistaczanie faktów" i niegospodarność oraz brak zachowania terminu doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych na co najmniej 7 dni przed kontrolą. Ponadto skarżący oświadczył, że wycofuje zawiadomienie zawarte w piśmie z dnia 28 maja 2024 r. i nie wnosi żądanych zastrzeżeń do istnienia szopy. W odpowiedzi na tę skargę Łódzki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 3 marca 2026 r. skarżący uzupełnił skargę podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie w kwestii naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, niegospodarności oraz braku zachowania terminu doręczenia upoważnienia do przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych na co najmniej 7 dni przed kontrolą. Na rozprawie pełnomocnik organu odniósł się do powyższego pisma skarżącego i wskazując na niezasadność zarzutów w nim zawartych wniósł o oddalenie skargi, oświadczając, że decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa. Ponadto pełnomocnik organu w osobie radcy prawnego poparła argumentację zawartą w odpowiedzi na skargę. Oświadczyła, że skarżący miał zapewniony udział w postępowaniu, w tym dostęp do akt. Skarżący zaś podtrzymał zarzuty przedstawione w skardze i wniósł o jej uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sąd stwierdza zaś nieważność decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić przy tym należy, że stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Przy czym zakresem kontroli sądu nie są objęte kwestie związane z pokrzywdzeniem strony decyzją, czy negatywnymi dla niej skutkami i podobnie kwestie naruszeń zasad współżycia społecznego, jedyne bowiem kryterium kontroli, jak wskazano powyżej, stanowi legalność działania organu administracji publicznej. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Łódzkiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Łodzi z dnia 23 października 2025 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia 22 października 2024 r. dotyczącą terenu posesji położonej przy ul. [...] w Ł., w części dotyczącej obowiązku określonego w powyższej decyzji, tj.: nakazu usunięcia składowanych materiałów palnych zlokalizowanych poza budynkiem w odległości mniejszej niż 4 m od granicy przedmiotowej działki i uchylająca powyższą decyzję w części dotyczącej terminu wykonania ww. obowiązku i nakazująca jego wykonanie w terminie do dnia 28 lutego 2026 r. Spór prawny wywołany jej wniesieniem sprowadza się zaś do kwestii prawidłowości oceny wystąpienia w sprawie podstaw do nałożenia na skarżącego obowiązku z zakresu ochrony przeciwpożarowej w postaci owego nakazu usunięcia składowanych materiałów palnych zlokalizowanych poza budynkiem w odległości mniejszej niż 4 m od granicy ww. działki. Zmierzając do rozstrzygnięcia powyższego sporu w pierwszej kolejności należy wskazać, że z analizy akt sprawy, w tym w szczególności z ustaleń organu poczynionych w ramach prowadzonych czynności kontrolno-rozpoznawczych i uzupełnienia materiału dowodowego w toku przeprowadzonych oględzin opisanych w protokole z przeprowadzenia dowodu z oględzin z dnia 16 września 2025 r. jednoznacznie wynika, że na terenie posesji przy ul. [...] w Ł. niezmiennie od pierwszych czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu 15 lutego 2024 r. do dnia owych oględzin składowane były i są materiały palne w pasie 4 m od granicy działki. Mając na względzie powyższe prawidłowe, w ocenie Sądu, ustalenia w sprawie należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 188), właściciel budynku, obiektu budowlanego lub terenu, zapewniając ich ochronę przeciwpożarową, jest obowiązany przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej. Jednocześnie, stosownie do przepisu § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 822), zabronione jest składowanie poza budynkami w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej materiałów palnych, w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu. Ponadto w myśl art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1312, 1366) komendant powiatowy (miejski) Państwowej Straży Pożarnej, w razie stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych, uprawniony jest w drodze decyzji administracyjnej do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie. W okolicznościach kontrolowanej sprawy, wobec prawidłowego ustalenia, że na terenie posesji przy ul. [...] w Ł. niezmiennie od pierwszych czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych w dniu 15 lutego 2024 r. do dnia owych oględzin składowane były i są materiały palne w pasie 4 m od granicy działki, konieczne było wydanie decyzji nakazującej realizację przedmiotowego obowiązku. W sprawie bezspornie wystąpiły bowiem przesłanki uzasadniające nałożenie tego obowiązku w postaci nakazu usunięcia owych materiałów. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z wyżej powołanymi przepisami prawa materialnego oraz przepisami kodeksu postępowania administracyjnego znajdującymi w niej zastosowanie. W szczególności, orzekające w sprawie organy właściwie ustaliły adresata tego nakazu, którym niewątpliwie jest skarżący. Zważyć bowiem trzeba, że z przywołanego wcześniej art. 4 ust. 1 ustawy o ochronie przeciwpożarowej wprost wynika, że to właściciel budynku jest odpowiedzialny za zapewnienie ochrony przeciwpożarowej dla tego budynku. W okolicznościach sprawy szczególne znaczenie ma przy tym nakaz określony w art. 4 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy, zgodnie z którym właściciel budynku jest obowiązany przygotować budynek, obiekt budowlany lub teren do prowadzenia akcji ratowniczej. Dookreślenie tego obowiązku na gruncie kontrolowanej sprawy znajduje przy tym wyraz w prawidłowo przywołanym przez organy przepisie § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 822) zabraniającym składowania poza budynkami w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki sąsiedniej materiałów palnych, w tym pozostałości roślinnych, gałęzi i chrustu. Trafnie przy tym organ odwoławczy zwrócił uwagę, że występujący stan na terenie działki przy ul. [...] należącej do skarżącego stwarza realne zagrożenie pożarowe w stosunku do przylegających do niej nieruchomości. Nie sposób także odmówić racji organowi, że konsekwencją powyższego jest intensyfikacja zagrożenia pożarowego występującego na danym terenie w stopniu wykraczającym ponad poziom akceptowalny (dopuszczalny przepisami), zarówno z perspektywy interesu publicznego, jak i bezpieczeństwa ekip ratowniczych, ponieważ niespełniony jest podstawowy cel przepisu, to jest zapobieganie rozprzestrzenianiu się ognia pomiędzy sąsiadującymi nieruchomościami, co utrudniać może prowadzenie działań ratowniczo-gaśniczych i potęgować straty materialne. Niewątpliwie, w przypadku pożaru, składowanie materiałów palnych w niedozwolonym miejscu może przyczynić się do jego rozprzestrzenienia się nie tylko w kierunku działek sąsiednich, ale również w przypadku pożaru "u sąsiada", realnie może przyczynić się do jego rozprzestrzeniania się na kontrolowaną działkę, a w konsekwencji na znajdujące się na niej zabudowania. Nie ulega zatem wątpliwości, na co organ II instancji także trafnie zwrócił uwagę, że z tej perspektywy usunięcie materiałów palnych z pasa 4 m od granicy działki leży również w interesie skarżącego. Zgodzić się również należy z organem, że w sprawie wystąpiła konieczność zrewidowania terminu wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku. Słusznie zatem organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję organu I w tej części i wyznaczył termin gwarantujący wykonanie nałożonego obowiązku (do dnia 28 lutego 2026 r.), kierując się przy tym interesem społecznym dotyczącym dopuszczalnej tolerancji czasowej trwania nieprawidłowości oraz słusznym interesem strony przy zachowaniu okresu odpowiedniego do zakresu przedsięwzięć, do wykonania których zobowiązano stronę. Na kanwie powyższych rozważań należało stwierdzić, że w kontrolowanej sprawie organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, w tym m.in. art. 4 ust. 1 pkt 6 ustawy o ochronie przeciwpożarowej i § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Brak stosowania się skarżącego jako właściciela do wymogów określonych § 4 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia w pełni uzasadniał wydanie decyzji nakazującej usunięcie wskazanych powyżej składowanych materiałów palnych. Jednocześnie, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza innych przepisów prawa, w tym przepisów postępowania administracyjnego powołanych w skardze. Organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy w kontrolowanej sprawie i na jego podstawie ustalił wszystkie istotne okoliczności faktyczne, prawidłowo realizując obowiązki wynikające z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W szczególności, organ dokonał ustaleń faktycznych na podstawie czynności kontrolno-rozpoznawczych, prawidłowo ustalił podstawę nałożonego obowiązku i uzasadnił konieczność usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Prawidłowo, odnosząc się przy tym do zarzuconych naruszeń, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo wskazał, że zgodnie z art. 23 ust. 7 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, czynności kontrolno-rozpoznawcze mogą być przeprowadzane po doręczeniu kontrolowanemu upoważnienia do przeprowadzenia tych czynności przynajmniej na 7 dni, a w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 5, przynajmniej na 3 dni - przed terminem ich rozpoczęcia. Upoważnienie może być doręczone kontrolowanemu w chwili przystąpienia do czynności kontrolno-rozpoznawczych, jeżeli powzięto informację o możliwości występowania w miejscu ich przeprowadzania zagrożenia życia ludzi lub bezpośredniego niebezpieczeństwa powstania pożaru, lub poważnej awarii przemysłowej. W uzasadnionych przypadkach ustawodawca przewidział możliwość kontrolowania nieruchomości bez zachowania terminu wcześniejszego powiadamiania strony o czynnościach kontrolno-rozpoznawczych. Jednocześnie organ wyjaśnił, że przeprowadzone oględziny każdorazowo zaplanowane zostały w sposób gwarantujący poinformowanie strony na co najmniej 7 dni przed ich przeprowadzeniem, jednakże strona (skarżący) notorycznie nie stawiała się na czynnościach kontrolnych lub nie podejmowała korespondencji. Zaskarżona decyzja w pełni odpowiada zatem również wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. ds