II SA/Łd 967/05

PostanowienieWSA w Łodzi2005-10-19

Skład orzekający: Anna Łuczaj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest dopuszczalne, jeśli nie doszło do obejścia prawa lub utrzymania w mocy wadliwego aktu?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W sytuacji, gdy skarżący jednoznacznie cofnął skargę przed wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych lub fiskalnych, sąd uznaje cofnięcie za skuteczne i umarza postępowanie.
Stan faktyczny
Rada Miejska w Ł. podjęła uchwałę w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. S.O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na tę uchwałę. Następnie S.O. cofnął wniesioną skargę. Rada Miejska wniosła o umorzenie postępowania lub odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.O. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Rada Miejska w Ł. w z dniu [...], podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części miasta Ł., obejmującej obszar Lasu [...] wraz z otuliną. Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł S. O.. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – z uwagi na cofnięcie skargi przez skarżącego; ewentualnie o odrzucenie skargi na podstawie art.. 58 § 1 pkt 6 w związku z niedopełnieniem przez skarżącego aktu staranności przewidzianego przez art. 101 ustawy o samorządzie gminnym polegającego na obowiązku uprzedniego wystosowania do Rady Miejskiej w Ł. wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia wynikającego z faktu podjęcia zaskarżonej uchwały oraz o obciążenie skarżącego kosztami postępowania. W piśmie procesowym z dnia 3 października 2005 r. S. O. cofnął wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nie ważności. Z tego przepisu wynika ogólna zasada, na mocy której skarżący może rozporządzać skutecznie wniesioną przez siebie skargą i ewentualna rezygnacja z rozpoznania skargi przez Sąd jest co do zasady dla Sądu wiążąca. Cofnięcie skargi jest czynnością procesową strony. Oświadczenie woli o cofnięciu skargi podlega kontroli sądu administracyjnego. Składając oświadczenie woli o cofnięciu skargi skarżący rezygnuje z rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a tym samym z postępowania sądowoadministracyjnego. Od woli skarżącego uzależnione jest to, czy postępowanie sądowoadministracyjne zostanie wszczęte i czy zostanie poddana kontroli Sądu legalność zaskarżonego aktu. Oceniając oświadczenie woli skarżącego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. i niezmierzające do obejścia prawa. Pismo procesowe skarżącego z dnia 3 października 2005 r. jest jednoznaczne w swej treści. S. O. w sposób niebudzący wątpliwości cofa skargę wniesioną na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego Lasu [...] wraz z otuliną. W przedmiotowej sprawie nie zaistniały zatem przesłanki, które skutkowałyby koniecznością uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2). W niniejszej sprawie Sąd uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, nie zaś odrzucenie skargi, gdyż skarżący nie był wzywany przez Sąd do wykazania wyczerpania trybu, o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591). Stosownie do treści art. 101 ust. 1 każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. S. O. cofnął skargę przed wezwaniem skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i braku fiskalnego skargi. Wobec wcześniejszego cofnięcia skargi Sąd uznał wzywanie skarżącego do uzupełnienia tych braków za zbędne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło