II SA/Łd 972/18

Dnia 18 października 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o przyznaniu świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych; 2. przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. kp M. S. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o przyznaniu świadczenia wychowawczego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżąca napisała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i urodzonym w 2018 roku synem. Na dochód rodziny składa się wynagrodzenie męża w kwocie 795 zł i zasiłek rodzicielski w kwocie 1.000 zł miesięcznie. Rodzina mieszka z rodzicami dokładając się do czynszu, gazu i energii elektrycznej w kwocie ok. 600 zł miesięcznie. Mieszkanie ogrzewane jest energią elektryczną. Pozostałych do dyspozycji rodziny środków finansowych ledwo starcza na pozostałe wydatki. Jak wskazała skarżąca nie stać jej na opłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, a sama nie potrafi się bronić w sądzie, bowiem ma niepełne wykształcenie średnie. Rodzina nie posiada majątku w postaci nieruchomości, oszczędności czy przedmiotów wartościowych. We wniosku skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, iż wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Odnosząc się do pierwszej kwestii, czyli wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych należy dostrzec, że z mocy art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest uchylenie decyzji orzekającej o przyznaniu świadczenia wychowawczego. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. "a" P.p.s.a., a skarżąca z mocy prawa jest zwolniona od konieczności poniesienia kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu jako zbędne, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym postanowienia na mocy art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. "a" i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. Następnie odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata należy wyjaśnić, iż zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wnioskodawca ma obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni w tym: niewielki dochód, który jest przeznaczony na utrzymanie trzech osób oraz brak majątku, oszczędności i przedmiotów majątkowych, referendarz sądowy uznał, że nie jest ona w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego powodu wniosek skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. kp