II SA/Łd 985/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), Sędziowie : Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, p.o. Sędziego WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant ref. staż Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. P. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. II SA/Łd 985/03 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] o pozbawieniu K. P. uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że strona uzyskała uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w "charakterze uczestnika walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej", a zgodnie z art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. z 1997 roku, Nr 142, poz. 950 ze zm.) pozbawia się takie osoby uprawnień kombatanckich. Kierownik Urzędu nie jest natomiast obowiązany do wyjaśniania, czy istnieją przesłanki uzasadniające przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu działalności określonej w art. 1 ust. 2, art. 2 i 4 ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego. Ustosunkowując się do wniosku strony o przyznanie uprawnień kombatanckich z tytułu uwięzienia w obozie hitlerowskim, wyjaśniono, że Urząd nie może rozpoznać tej sprawy z uwagi na przekroczony termin do składania wniosku, określony w art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach. Na powyższe rozstrzygnięcie K. P. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, z uwagi na fakt, iż decyzją z dnia [...] organ uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą i przyznał K. P. uprawnienia kombatanckie z tytułu pobytu w hitlerowskim więzieniu oraz obozie hitlerowskim, zachowując jednocześnie uprawnienia przyznane przez ZBoWiD. Wobec powyższego Sąd wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w określonym terminie, czy popiera złożoną skargę, czy też ją cofa. K. P. mimo upływu wyznaczonego terminu nie odpowiedział na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego jest stosunek materialnoprawny, skonkretyzowany w treści decyzji administracyjnej zaskarżonej do sądu, jak również sam przebieg postępowania, które w efekcie doprowadziło do załatwienia sprawy w formie decyzji. Z chwilą uchybienia przepisom postępowania, bądź przepisom prawa materialnego, regulującego określony stosunek prawny, zachodzi podstawa do ingerencji sądu. Nie zawsze jednak będzie zachodziła konieczność oceny przez sąd zgodności z prawem kwestionowanej skargą decyzji. Mogą być różne tego przyczyny. Jedną z nich jest bezprzedmiotowość postępowania w sprawie, która może wynikać z różnych powodów. Między innymi bezprzedmiotowość orzekania przez sąd w danej sprawie będzie zachodziła wówczas, gdy stosunek materialnoprawny, regulowany kwestionowaną decyzją, ustanie. Sytuacja taka zaistniała właśnie w przedmiotowej sprawie. Na skutek podjęcia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji z dnia [...] o: 1. uchyleniu w całości decyzji z dnia [...] 2. uchyleniu w całości decyzji z dnia [...] 3. stwierdzeniu, że ze względu na represje strony spełnia warunki określone w art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. a) i b) ustawy o kombatantach (osadzenie w hitlerowskim więzieniu od sierpnia 1942 r. do września 1942 r. – 2 miesiące oraz osadzenie w hitlerowskim obozie od października 1942 r. do maja 1945 r. – 2 lata i 8 miesięcy), 4. zachowaniu uprawnień kombatanckich przyznanych przez ZBoWiD od lutego 1946 r. do grudnia 1947 r. – 1 rok i 11 miesięcy upadła konieczność rozstrzygania o zasadności wniesionej skargi na rozstrzygniecie z dnia [...] Nie ma przy tym znaczenia, czy przy wydaniu decyzji załatwiającej sprawę merytorycznie, organ administracyjny naruszył prawo, czy też nie. Z chwilą ustania stosunku prawnego regulowanego decyzją, brak jest przedmiotu rozstrzygnięcia. Dodatkowo tylko podnieść należy, że w decyzji z dnia [...] w części rozstrzygającej (pkt 1), omyłkowo w miejsce decyzji z dnia [...] przywołano decyzję z dnia [...] Skoro jednak z motywów aktu, które stanowią przecież integralną część decyzji wynika, że organ uchylił decyzję z dnia[...] , uznać należało, że omyłka ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270), orzekł o umorzeniu postępowania.