II SA/Łd 994/08

Dnia 17 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. i D. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. W dniu 23 grudnia 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga M. B. oraz I. C. i D. C. na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skarga opatrzona została podpisem M. B., natomiast drugi widniejący na niej podpis nie pozwala na sprecyzowanie, przez kogo został złożony, przez I. C. czy D. C. Skarga powyższa zarejestrowana została pod sygnaturą akt II SA/Łd 993-994/08. Wraz ze skargą wpłynęły akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę, w której Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 grudnia 2008r. I. i D. C. zostali wezwani do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi, podpisanie złożonego egzemplarza skargi przez oboje skarżących, nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez oboje skarżących, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania do uzupełnienia powyższych braków, skarżąca I. C. odebrała w dniu 12 stycznia 2009r., z kolei skarżący D. C. w dniu 15 stycznia 2009r., jednakże oboje pozostawili je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 §1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., niepodejmowanie przez Sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 57 §1 p.p.s.a. skarga składana do sądu musi dodatkowo czynić zadość wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania takie określił ustawodawca i zawarł w art. 47 §2 wspomnianej wyżej ustawy, zgodnie z powołaną normą do pisma strony należy m.in. dołączyć jego odpisy i odpisy załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe. W niniejszej sprawie występuje 2 uczestników postępowania na prawach stron. Z kolei w myśl art. 46 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony lub jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis jest warunkiem koniecznym pisma i z wyjątkiem sytuacji, gdy strona nie może sama się podpisać (art. 46 §4 p.p.s.a.) lub ma przedstawiciela ustawowego, pełnomocnika, podpis musi być złożony własnoręcznie przez stronę. Podpis na dokumencie jest poświadczeniem woli lub wiedzy podmiotu, który takie oświadczenie składa i służy identyfikacji takiego podmiotu, stąd nie można przyjąć, iż jedynie wskazanie w nagłówku danych identyfikujących stronę skarżącą jest wystarczające dla przyjęcia, iż skarga nie zawiera braków formalnych i skutecznie spowoduje wszczęcie postępowania. Brak podpisu jest brakiem formalnym skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Jednocześnie jest to brak, który może zostać usunięty przez stronę na wezwanie, w którym zostanie dokładnie określony termin, w którym strona winna uzupełnić ten brak oraz pouczenie o skutkach nieuzupełnienia braku we wskazanym terminie (art. 49 §1 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, iż skarżący pomimo wyraźnego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia powyższych braków skargi, pozostawili wezwania Sądu bez odpowiedzi. Nie uiścili wymaganej kwoty wpisu sądowego, nie złożyli także odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych przez oboje skarżących. Na złożonej do Sądu skardze widnieje jeden podpis, świadczący, iż została podpisana przez osobę o nazwisku C., bez bliższego określenia kto właściwie podpisał skargę, I. C. czy D. C. Skarga jest natomiast pismem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne i Sąd nie może domniemywać kto taką skargę składa, stąd oboje skarżący zostali wezwani do podpisania złożonej skargi. Pomimo wyraźnego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia powyższych braków skargi, skarżący pozostawili wezwania Sądu bez odpowiedzi. Z powyższego wywieść natomiast należy, iż nieuzupełnienie każdego z przedmiotowych braków uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, tym bardziej nieuzupełnienie wszystkich braków skargi nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi (wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2006r., sygn.akt I FSK 29/06, POP 2007/5/69). Z treści przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi jest przesłanką odrzucenia skargi, ale tylko wtedy, gdy nie zostało dokonane w terminie wyznaczonym przez sąd, co oznacza, że termin ten powinien być wyraźnie wskazany w wezwaniu sądu (postanowienie NSA z dnia 18 maja 2006r., sygn.akt I FSK 389/05, System Informacji Prawnej LEX, Lex Nr 179410). Wobec powyższego Sąd na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. a.r.