II SAB/Łd 10/10

Dnia 15 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA: Joanna Sekunda – Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA: Renata Kubot – Szustowska Sędzia WSA: Czesława Nowak – Kolczyńska (spr.) Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2010 roku przy udziale --- sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie nakazu rozbiórki przybudówki p o s t a na w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. W dniu 4 marca 2010 r. S.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w sprawie wydania decyzji nakazującej rozbiórkę przybudówki do budynku mieszkalnego. W motywach skargi strona wskazała, że pismem z dnia 9 lipca 2009 r. zwróciła się do organu z wnioskiem o nakazanie rozbiórki komina położonego na nieruchomości znajdującej się w S. przy ul. A. 13 i do dnia dzisiejszego nie otrzymała żadnej odpowiedzi. Odpowiadając na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazał R. i T. R. rozbiórkę samowolnie wzniesionej przybudówki do budynku mieszkalnego, mieszczącej kotłownię i pomieszczenia mieszkalne usytuowanej na działce nr ewid. 80 w S. przy ul. A. 13. Decyzja ta, jak wyjaśnił PINB kończy postępowanie administracyjne przed organem I instancji. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, a następnie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy, skarżąca została wezwana do wypowiedzenia się, czy wobec wydania przez PINB decyzji z dnia [...] r. nr [...] podtrzymuje skargę. W piśmie procesowym z dnia 7 maja 2010 r. S.P. podtrzymała skargę na bezczynność PINB w Z. Na rozprawie w dniu 15 czerwca 2010 r. stawiła się skarżąca S.P., która poparła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej w myśl art. 3 § 2 pkt 8 wspomnianej ustawy można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Należy zwrócić uwagę na treść art. 149 wskazanej wyżej ustawy, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie podkreśla się, że z cytowanego wyżej przepisu art. 149 wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku należy umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, jako bezprzedmiotowe (J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2004, s. 216). Tożsame stanowisko w tej kwestii ukształtowało się także w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tak na przykład Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 wskazał, że przepis art. 161 § 1 pkt 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., opubl. ONSAiWSA 2009/4/63, Lex nr 463487) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Warto w tym miejscu przytoczyć również tezę postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt II GSK 23/10 (Lex nr 560392), zgodnie z którą w przypadku ustania bezczynności w toku postępowania sądowego należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania decyzji przez organ, stanowiące o bezprzedmiotowości postępowania, oznacza, że przegraną strona procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. Sąd podzielając w pełni stanowisko doktryny i orzecznictwa, na podstawie zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego stwierdził, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. ustała w dniu [...] r. W tym bowiem dniu organ I instancji wydał decyzję nr [...], mocą której nakazał R. i T.R. rozbiórkę samowolnie wzniesionej przybudówki do budynku mieszkalnego, mieszczącej kotłownię i pomieszczenie mieszkalne, usytuowanej na działce nr ewid. 80, położonej w S. przy ul. A. 13. Wskazane rozstrzygnięcie doręczono stronie skarżącej w dniu 30 marca 2010 r. Zatem, rozpoznawanie przez Sąd skargi na bezczynność PINB w sytuacji, gdy organ ten już w bezczynności nie pozostaje, jest - w ocenie Sądu - bezprzedmiotowe. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł o umorzeniu postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi kierując się regulacją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy. B.C.