II SAB/Łd 102/13
PostanowienieWSA w Łodzi2013-09-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu w sprawie wniosku o sprzedaż części nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, zarządzanej przez Lasy Państwowe, podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w sprawie wniosku o sprzedaż części nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa, zarządzanej przez Lasy Państwowe, podlega odrzuceniu, ponieważ sprawa ta ma charakter cywilnoprawny i nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Sprzedaż takiej nieruchomości odbywa się w drodze umowy cywilnoprawnej, a nie w drodze decyzji administracyjnej, co wyklucza możliwość przypisania organowi bezczynności w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący Z. P. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. w sprawie jego wniosku o sprzedaż części działki stanowiącej własność Skarbu Państwa. Skarżący zarzucił organowi brak podjęcia działań w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że sprawa ma charakter cywilnoprawny i jest rozpatrywana przez sąd powszechny.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 13 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. w przedmiocie sprzedaży części nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. a.bł.
Skargą z dnia 10 lipca 2013r. Z. P. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. w sprawie jego wniosku z dnia [...] o sprzedaż części działki nr 445, położonej w miejscowości B., gminie A., stanowiącej własność Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych Nadleśnictwa G..
W ocenie skarżącego ww. wniosek zainicjował postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie lecz do tej pory sprawa nie została formalnie załatwiona. Zdaniem skarżącego Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. nie podjął działań na podstawie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z ustawą o gospodarce nieruchomościami i ustawą o lasach. Według skarżącego bezczynność trwa pomimo jego zażalenia z dnia [...] na niezałatwienie sprawy w terminie.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę przytoczono stan faktyczny sprawy oraz wyjaśnił, iż zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego są bezpodstawne, bowiem ani na szczeblu Nadleśnictwa G., ani na szczeblu Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych nie są prowadzone żadne postępowania administracyjne w tej sprawie.
W ocenie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. przedmiot skargi dotyczy stosunku cywilnoprawnego określonego w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny, a sprawa jest obecnie rozpatrywana przez Sąd Rejonowy w Z..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. W skrócie P.p.s.a.) określającego właściwość rzeczową sądów administracyjnych, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Nadto, w myśl § 3 cytowanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd może odrzucić skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
Z treści skargi, jak również z treści pisma skarżącego z dnia [...], będącego zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267, w skrócie K.p.a.) wynika, że Z. P. zarzuca Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. bezczynność w sprawie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] o sprzedaż części działki o nr ewid. 445.
W związku z powyższym należy wyjaśnić, iż myśl art. 1 pkt 1 K.p.a. ustawa ta normuje m.in. postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Bez wątpienia nie oznacza to jednak, że każda sprawa indywidualna załatwiania jest w trybie przewidzianym w K.p.a. w formie aktu administracyjnego. Jest to bowiem możliwe tylko w tych przypadkach, gdy konkretny przepis prawa wyraźnie o tym stanowi.
Istotą żądania skarżącego w tej sprawie jest wniosek o sprzedaż części działki o nr ewid. 445. Zgodnie z treścią art. 27 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010r., nr 102, poz. 651 ze zm.) sprzedaż nieruchomości albo oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej wymaga zawarcia umowy cywilnoprawnej w formie aktu notarialnego pomiędzy właścicielem gruntu (jednostką samorządu terytorialnego, Skarbem Państwa), a osobą ubiegająca się o sprzedaż określonej nieruchomości. Nadto, art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz.U. z 2011r., Nr 12, poz. 59 ze zm.) stanowi, że sprzedaż lasów, gruntów i innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych (w przypadkach, o których mowa w ust. 1) następuje w drodze przetargu publicznego. Z kolei zasady przeprowadzania przetargu publicznego w tym przedmiocie określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 20 kwietnia 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przeprowadzania przetargu publicznego oraz sposobu i warunków przeprowadzania negocjacji cenowej w przypadku sprzedaży lasów, gruntów i innych nieruchomości znajdujących się w zarządzie Lasów Państwowych (Dz.U. nr 78, poz. 532). Z powyższego wynika, iż sprzedaż działki leśnej stanowiącej własność Skarbu Państwa jest czynnością cywilnoprawną, dokonywaną w drodze umowy zawartej w formie aktu notarialnego pomiędzy podmiotem reprezentującym Skarb Państwa a nabywcą nieruchomości. Nie jest to zatem sprawa z zakresu administracji publicznej. Tym samym żądanie skarżącego od organu wydania decyzji administracyjnej w zakresie sprzedaży części działki o nr ewid. 445 jest pozbawione podstaw prawnych. W konsekwencji Dyrektorowi Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Ł. nie można przypisać bezczynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., gdyż nie mógł on wszcząć w tej sprawie postępowania administracyjnego, ani wydać aktu administracyjnego. Zgodzić się zatem należy, iż przedmiotowa sprawa dotyczy stosunków cywilnoprawnych, a skarżący może ewentualnie dochodzić swoich roszczeń na drodze postępowania przed sądem powszechnym (por. postanowienie NSA z dnia 2 września 2009r., sygn. akt II OW 72/11 – orzeczenie dostępne w CBOSA).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł,
jak w postanowieniu.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło