II SAB/Łd 113/24

Dnia 20 listopada 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Agata Sobieszek-Krzywicka, Asesor WSA Tomasz Porczyński (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2024 roku sprawy ze skargi A.B. i C.D. na bezczynność Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Przewodniczącą Rady Uczelni [...] w P. do załatwienia wniosku skarżących A. B. i C. D. z dnia 27 czerwca 2024 roku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. na rzecz skarżącej A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 4. nakazuje ściągnąć od Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu od skargi C.D. a.tp. W dniu 30 sierpnia 2024 r. C. D. i A. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarzucając naruszenie 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych; art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 i ust. 2, art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p., poprzez niepełne udostępnienie żądanych informacji objętych wnioskiem skarżących z dnia 27 czerwca 2024 r., skarżący wnosili o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 27 czerwca 2024 r. skarżący wystąpili do organu o udzielenie informacji publicznej poprzez: udostępnienie wykazu zawierającego terminy posiedzeń Rady Uczelni [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. oraz udostępnienie skanów list obecności z posiedzeń Rady [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. Jako sposób i formę udostępnienia żądanej informacji publicznej skarżący wnioskowali o jej przesłanie na wskazane adresy poczty elektronicznej każdego z nich, podane w treści wniosku. W zakreślonym prawem 14 dniowym terminie, w dniu 11 lipca 2024 r. do skarżących przesłana została informacja, iż z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy złożony przez nich wniosek zostanie rozpatrzony do dnia 27 sierpnia 2024 r. Następnie w dniu 27 sierpnia 2024 r. skarżący w odpowiedzi na ich wniosek z dnia 27 czerwca 2024 r. otrzymali informację, że w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 26 czerwca 2024 r. odbyło się pięć posiedzeń Rady Uczelni. W piśmie tym wskazano nadto, iż terminy posiedzeń wraz z listami obecności zostaną udostępnione skarżącym do wglądu w sekretariacie Rektora [...], po uprzednim ustaleniu tej czynności. W ocenie skarżących w sprawie, mając na uwadze zakres i treść żądanej przez nich informacji publicznej, brak było podstaw do skorzystania przez organ z dwumiesięcznego terminu rozpatrzenia ich wniosku, a udzielona im informacja o ilości posiedzeń Rady we wskazanym okresie nie była przedmiotem ich żądania zawartego we wniosku z dnia 27 czerwca 2024 r. Wobec powyższego brak realizacji w/w wniosku w określonym prawem terminie i we wskazanej przez skarżących formie czyni skargę zasadną. W odpowiedzi na skargę Przewodnicząca Rady Uczelni [...] w P. wniosła o jej oddalenie. Organ wskazał, iż w jego ocenie skarżący otrzymali żądaną informację w całości, "zostali oni bowiem poinformowani o terminach posiedzenia Rady Uczelni w żądanym przez nich okresie oraz wyrażono zgodę na udostępnienie im do wglądu żądanych dokumentów, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p." Ponadto w ocenie organu żądana informacja publiczna została udzielona skarżącym w terminie określonym prawem, a kwestionowany przez nich, niejako post factum, brak wystąpienia przesłanki "skomplikowanego charakteru sprawy", po rozpatrzeniu złożonego przez skarżących wniosku nie jest zasadne. Organ podkreślił, iż skarżąca A. B. jest pracownikiem Uczelni [...], natomiast skarżący C. D. jest studentem Uczelni. Poza tym oboje byli Senatorami Uczelni. Tym samym zapoznanie się z żądanymi informacjami w sekretariacie Rektora nie stanowi dla nich jakiegokolwiek utrudnienia. Wobec powyższego w ocenie organu nie pozostaje on w bezczynności, co czyni skargę bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga C. D. oraz A. B. została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935) – dalej: p.p.s.a., który stanowi, iż sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z kolei w myśl art. 149 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, co już wyżej wskazano przedmiotem skargi C. D. i A. B. uczynili bezczynność Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. w sprawie udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia: wykazu zawierającego terminy posiedzeń Rady Uczelni [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. oraz udostępnienie skanów list obecności z posiedzeń Rady [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd w pierwszej kolejności dokonał oceny jej dopuszczalności pod kątem zachowania warunków formalnych do jej wniesienia. Jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 59 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa ani ponaglenie (por. wyroki NSA z 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12; z 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05; postanowienie NSA z 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/1; wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 września 2014 r., II SAB/Łd 103/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W zakresie kosztów sądowych w sprawach dotyczących informacji publicznych wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny wskazując, że w sprawie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej każdy ze skarżących reprezentuje swój własny interes prawny, chroniony konkretnym przepisem prawa materialnego, czego nie zmienia fakt, że cel, który chcą osiągnąć skarżący jest dla nich wspólny. W takiej sytuacji, bez wątpienia można stwierdzić, że po stronie skarżących występuje współuczestnictwo, jednakże ma ono charakter formalny. Takiego zaś współuczestnictwa nie obejmuje przepis art. 214 § 2 p.p.s.a., gdyż w tego rodzaju sprawach każdy ze skarżących we własnym imieniu realizuje uprawnienia przyznane przez prawo do informacji publicznej, zatem skarżący winni uiścić wpis sądowy oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienia NSA: z 6 stycznia 2005 r., OZ 968/04; z 24 stycznia 2013 r., I OZ 20/13; z 7 marca 2018 r. , I OZ 1908/18; www.orzeczenia.nsa.gov.). W rozpoznawanej sprawie, jak już wcześniej wskazano C. D. i A. B. wnieśli skargę na bezczynność Przewodniczącej Rady Uczelni [...] w P. w jednym piśmie procesowym, datowanym na dzień 30 sierpnia 2024 r. Z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem z dnia 18 września 2024 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie należnego wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 złotych, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 214 § 2 p.p.s.a. W zakreślonym w zarządzeniu 7 dniowym terminie wpis ten został uiszczony przez A. B. i zaksięgowany w dniu 30 września 2024 r., pod poz. 3663. Natomiast C. D. nie uiścił wpisu sądowego z uwagi na treść zarządzenia z dnia 18 września 2024 r. (uchylonego w dniu 20 listopada 2024 r.) Stąd też w orzeczeniu końcowym (pkt 4 wyroku) Sąd dostrzegając tę kwestię, nakazał ściągnąć należny wpis sądowy od skargi . D. od organu. Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 902) – dalej: u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Przykładowy katalog informacji publicznych podlegających udostępnieniu wymienia zaś przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Bliższa analiza powołanego przepisu wskazuje, że wnioskiem może być pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. Informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkami do ich kwestionowania (por. wyrok NSA z 7 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 2445/11; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 7 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznych następuje w drodze: 1) ogłaszania informacji publicznych, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2) udostępniania, o którym mowa w art. 10 i 11; 3) wstępu na posiedzenia organów, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3, i udostępniania materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia; 4) udostępniania w centralnym repozytorium. Natomiast według art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1). Podkreślenia również wymaga, że u.d.i.p. wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy) bądź też w drodze decyzji administracyjnej, odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż [...] w P. jako uczelnia publiczna realizuje cele i zadania określone w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o nauce i szkolnictwie wyższym (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r. poz. 1571). Rada uczelni, stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy jest organem kolegialnym uczelni, a jej zadania określa przepis art. 18 ustawy, których zakres obejmuje między innymi monitorowanie gospodarki finansowej uczelni oraz monitorowanie zarządzania uczelnią. Tym samym Przewodnicząca Rady Uczelni [...] jako organ jednostki realizującej zadania publiczne w zakresie oświaty i nauki, dysponującej funduszami publicznymi (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.) jest podmiotem zobligowanym do udzielenia informacji, jakie są w jego posiadaniu, a mają charakter informacji publicznej. Również informacje, których udostępnienia domagali się skarżący we wniosku z dnia 27 czerwca 2024 r., dotyczą w ocenie Sądu informacji publicznej w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i pkt 3 lit. b u.d.i.p., gdyż dotyczą organizacji i trybu działania organu jednostki realizującej zadania publiczne w zakresie oświaty i nauki, dysponującej funduszami publicznymi. Dalej wskazać należy, iż wbrew stanowisku organu, objęta wnioskiem skarżących z dnia 27 czerwca 2024 r. informacja publiczna nie została udzielona do dnia wniesienia przedmiotowej skargi. Jak już wcześniej wskazano zgłoszone przez skarżących żądanie dotyczyło udostępnienia, poprzez przesłanie na wskazane we wniosku adresy poczty elektronicznej skarżących, wykazu zawierającego terminy posiedzeń Rady Uczelni [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. oraz udostępnienia skanów list obecności z posiedzeń Rady [...] od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 26 czerwca 2024 r. Tym samym poinformowanie skarżących pismem z dnia 27 sierpnia 2024 r. o możliwości udostępnienia terminów posiedzeń wraz z listami obecności do wglądu, w sekretariacie Rektora [...] nie stanowiło wykonania przez organ ciążącego nań obowiązku w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Przy czym bez wpływu na powyższe stwierdzenie pozostaje podnoszona przez organ, w treści udzielonej odpowiedzi na skargę, okoliczność, iż skarżąca A. B. jest pracownikiem Uczelni, a skarżący C. D. jej studentem, a co za tym idzie zapoznanie się przez w/w z żądanymi dokumentami w sekretariacie Rektora nie stanowi jakiegokolwiek utrudnienia. Podkreślić raz jeszcze należy, iż w złożonym w dniu 27 czerwca 2024 r. wniosku skarżący wnosili o przesłanie żądanej informacji publicznej na wskazane adresy poczty elektronicznej każdego z nich. Wobec powyższego, stosownie do treści powołanego wcześniej art. 14 ust. 1 u.d.i.p. organ zobligowany był do udostępnienia żądanej informacji publicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem skarżących, co bezspornie umożliwiały środki techniczne, którymi dysponuje. Bez wpływu na wynik sprawy pozostaje również fakt wskazania w piśmie z dnia 27 sierpnia 2024 r., iż w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 26 czerwca 2024 r. odbyło się pięć posiedzeń Rady Uczelni, gdyż jak słusznie wskazują skarżący kwestia "liczby odbytych posiedzeń Rady" nie była przedmiotem ich wniosku z dnia 27 czerwca 2024 r. Za zasadne w ocenie Sądu uznać również należy zarzuty skargi, co do braku wystąpienia w sprawie okoliczności uzasadniającej wydłużenie terminu do udzielenia żądanej informacji publicznej. Jak już bowiem wcześniej wskazano co do zasady przewidziany prawem termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek wynosi 14 dni od daty złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Przewidziana przez ustawodawcę możliwość wydłużenia tego terminu (art. 1 3 ust. 2 u.d.i.p.), maksymalnie do 2 miesięcy, odnosi się natomiast do sytuacji, w której w zaistniałe na tle konkretnej sprawy okoliczności, np.: nieprecyzyjne sformułowanie treści wniosku, jego wielowątkowość, czy też występujące wątpliwości, co do możliwości uznania żądanych informacji za informację publiczną, uniemożliwiają rozpatrzenie żądania w terminie 14 dni. Przy czym w tym przypadku organy administracji zobowiązane są przed upływem 14 dniowego terminu, poinformować wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia oraz wskazać nowy termin rozpatrzenia wniosku, nie dłuższy niż 2 miesiące (por. wyroki NSA z 14 października 2021 r., III OSK 3448/21; z 16 grudnia 2022 r., III OSK 1578/21; wyrok WSA w Olsztynie z 6 kwietnia 2023 r., II SAB/Łd 15/23; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie, organ w kierowanym do skarżących piśmie z dnia 11 lipca 2024 r., wskazując na przepisy art. 35 § 3 w zw. z art. 1 pkt 2 k.p.a., podając przyczynę braku rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni ograniczył się jedynie do stwierdzenia, iż wynika to z szczególnie skomplikowanego charakteru sprawy. Co prawda przepisy u.d.i.p. nie wskazują, jakie powody opóźnienia są dopuszczalne i jak wyżej wskazano muszą to być powody bezpośrednio związane z opóźnieniem w udostępnieniu konkretnej informacji publicznej, to w ocenie Sądu, mając na uwadze treść wniosku skarżących z dnia 27 czerwca 2024 r., nie sposób uznać, iż sporządzenie wykazu obejmującego wskazanie dat pięciu posiedzeń Rady Uczelni [...], odbytych w okresie od 1 stycznia 2024 r. do 26 czerwca 2024 r. oraz ewentualna digitalizacja pięciu list obecności członków Rady na w/w posiedzeniach, wymagało maksymalnego dwumiesięcznego okresu czasu. Tym samym zarzuty skargi, co do naruszenia art. 10 ust. 1, art. 13 i art. 14 ust. 1 u.d.i.p. uznać należy za uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. stwierdził, że Przewodnicząca Rady Uczelni [...] w P. pozostaje w bezczynności i zobowiązał organ administracji do udzielenia informacji publicznej zgodnie z treścią wniosku skarżących, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi (pkt 1 wyroku). Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd stwierdził, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa (pkt 2 wyroku). W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania na rzecz skarżącej A. B. Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 3 wyroku). Natomiast w przedmiocie nakazania ściągnięcia od organu kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieuiszczonego wpisu sądowego przez C. D. Sąd orzekł na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. (pkt 4 wyroku). a.tp.