II SAB/Łd 115/13

PostanowienieWSA w Łodzi2013-12-11

Skład orzekający: Anna Stępień, Renata Kubot-Szustowska, Grzegorz Szkudlarek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę na bezczynność organu, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie, mimo że skarga dotyczyła różnych pism procesowych z lat 1999 i 2011, oba pisma stanowiły w istocie wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych, co skutkowało tożsamością przedmiotową spraw i niedopuszczalnością skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy. W przeszłości skarżący składał już wnioski dotyczące tej samej materii, a także skargę na bezczynność, która została rozpatrzona przez WSA w Łodzi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 11 grudnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 roku sprawy ze skargi W. C. na bezczynność Wojewody [...] w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu W. C. kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego w dniu 17 października 2013 roku i zaewidencjonowaną pod poz. [...]. LS W dniu 2 września 2013 roku W. C. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w sprawie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Zdaniem autora skargi w sprawie doszło do naruszenia art. 8, art. 12 i art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1964r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267), przez rażące przekroczenie terminów załatwienia sprawy. W treści skargi jej autor wniósł o zobowiązanie Wojewody [...] do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w sprawie z wniosku W. C. z dnia 19 kwietnia 1999 roku w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz zobowiązanie Wojewody [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie. W motywach skargi wyjaśniono, iż w dniu 22 grudnia 1998 roku skarżący zwrócił się do Prezydenta S. o unieważnienie decyzji wywłaszczeniowych oraz decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny zagospodarowania terenu. Dnia [...] roku Prezydent S. wydał decyzję nr [...] odmawiającą, na podstawie art. 136 i nast. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 115, poz. 741 ze zm.), zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. W dniu 20 kwietnia 1999 roku W. C. złożył odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia, które Prezydent S. w dniu 27 kwietnia 1999 roku przekazał wraz z aktami Wojewodzie [...]. Wojewoda [...] pismem, datowanym na dzień 20 maja 1999 roku, odpowiedział na odwołanie. Niemniej jednak, w ocenie skarżącego, odpowiedź ta nie zawierała niezbędnych elementów decyzji administracyjnej. W szczególności, brakowało w niej oznaczenia adresatów, rozstrzygnięcia oraz pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec tego, pismem z dnia 3 czerwca 1999 roku skarżący skierował do Wojewody podanie z żądaniem uzupełnienia jego pisma. Podanie do dnia wniesienia skargi nie zostało rozpatrzone. Dnia 20 listopada 2012 roku Minister Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia 20 [...] roku. Pismem z dnia 28 marca 2013 roku skarżący skierował do Wojewody żądanie potraktowania podania z dnia 19 kwietnia 1999 roku, zgodnie z jego nazwą, czyli jako odwołania od decyzji Prezydenta S. z dnia [...] roku. W dniu 22 lipca 2013 roku skarżący skierował do Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej, na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, zażalenie na bezczynność Wojewody. Wojewoda pismem z dnia 23 sierpnia 2013 roku wyjaśnił, iż nie prowadzi postępowania odwoławczego, a jedynie postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowej, wszczęte wnioskiem z dnia 19 kwietnia 1999 roku. W konkluzji autor skargi napisał, że do momentu wniesienia skargi na bezczynność Wojewoda [...] nie wydał stosownego aktu administracyjnego, co oznacza że wniosek skarżącego nie został rozpoznany. Tym samym organ naruszył art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, który określa maksymalny termin załatwienia sprawy, a także zasadę zaufania do organów administracji (art. 8 k.p.a.), zasadę szybkości postępowania (art. 12 § 1 k.p.a.) oraz zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 § 1 k.p.a.). W odpowiedzi na skargę organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że nie prowadzi postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości, bowiem to zagadnienie nie było przedmiotem rozstrzygnięcia organu w piśmie z dnia 29 marca 1999 roku. Wojewoda prowadzi jedynie postępowanie w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem, skutkującym powstanie stanu sprawy w toku (lis pendens) jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono, podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W sprawie niniejszej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2013 roku, sygn. akt: II SAB/Łd 152/12, po rozpoznaniu skargi W. C., zobowiązał Wojewodę [...] do załatwienia sprawy wszczętej wnioskiem z dnia 7 lipca 2011 roku w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Mocą powyższego wyroku sąd także stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzył z tego tytułu organowi grzywnę w kwocie 5.000 zł. Powyższy wyrok jest nieprawomocny, wobec złożenia odeń skargi kasacyjnej. Z dokumentów załączonych do akt administracyjnych wynika, że wniosek skarżącego z dnia 7 lipca 2011 roku stanowi żądanie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] roku, znak: [...] o wywłaszczeniu i ustaleniu odszkodowania lub stwierdzenie wydania powyższej decyzji z naruszeniem prawa. Natomiast w sprawie niniejszej autor skargi wniósł o zobowiązanie organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w sprawie wniosku z dnia 19 kwietnia 1999 roku. Sięgając do pisma skarżącego, datowanego na dzień 19 kwietnia 1999 roku dostrzec należy, iż pismo to zatytułowane jest "odwołanie". W treści tego pisma jego autor wskazał, że w dniu 28 grudnia 1999 roku (choć powinno być 1998 roku) zwrócił się do Prezydenta Miasta o rewizję i unieważnienie wszystkich decyzji o wywłaszczeniu i ustaleniu odszkodowania za nieruchomość. Dalej autor podnosił między innymi, że rażącym naruszeniem prawa jest procedura, którą organ wywłaszczeniowy nazwał "wezwaniem do ugody". W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, pismo skarżącego z dnia 19 kwietnia 1999 roku zmierzało do podważenia decyzji wywłaszczeniowych w trybie nadzwyczajnym, jakim jest stwierdzenie nieważności decyzji. Konkludując powyższe uwagi, Sąd uznał, że zarówno pismo z dnia 19 kwietnia 1999 roku, jak i pismo z dnia 7 lipca 2011 roku zawierały w istocie wnioski o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych. Jak wskazywano zaś uprzednio, skarżący wniósł dwie skargi na bezczynność Wojewody, polegającą na zaniechaniu rozpoznania każdego z wymienionych pism. Z tego powodu, w ocenie składu orzekającego obie skargi na bezczynność, mimo iż odnosiły się do dwóch pism dotyczyły tego samego przedmiotu, czyli postępowania wszczętego na skutek żądania stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowych. Konstatacja taka prowadzi natomiast do konkluzji, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna z przyczyny określonej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi. Po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. rozstrzygnięto zaś o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego od skargi. /A. P./

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło