II SAB/Łd 13/10

Dnia 21 maja 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w zakresie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, udzielenia odpowiedzi na złożone wnioski w sprawie dotacji oraz ustalenia dochodu rodziny warunkującego przyznanie świadczeń rodzinnych postanawia 1/ przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie radcy prawnego; 2/ oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. LF II SAB/Łd 13/10 Uzasadnienie M.B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w zakresie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, udzielenia odpowiedzi na złożone wnioski w sprawie dotacji oraz ustalenia dochodu rodziny warunkującego przyznanie świadczeń rodzinnych. Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz 85-letnią matką H.B., matką jego dzieci K.P. oraz z dwoma synami: 6-5-letnim B. i 5,5-letnim J. Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu, prowadził działalność gospodarczą, która obecnie jest zawieszona. Matka skarżącego otrzymuje emeryturę w wysokości 1478 zł. K.P. jest studentką, do czerwca 2010 r. przyznane ma stypendium w kwocie 650 zł. Ponadto synowie skarżącego przyznane mają zasiłki rodzinne w kwocie 182 zł. Łączna wysokość dochodów rodziny wynosi więc 2310 zł. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Podał, że wynajmuje 50-metrowe mieszkanie. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a) powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest sprawa z zakresu pomocy społecznej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta już ze zwolnienia od konieczności ich poniesienia. Z tego też względu wniosek skarżącego w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny. Z kolei w myśl art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego za zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ww. ustawy osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając na uwadze sytuację materialną przedstawioną przez skarżącego, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w części poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie rady prawnego. Strona w sposób dostateczny wykazała, iż zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 i 2, o czym świadczy przede wszystkim sytuacja materialna, którą kształtuje w znacznej mierze niewielka wysokość osiąganych dochodów. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) i art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. LF