II SAB/Łd 139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.B. na bezczynność Rady Gminy P. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą rady gminy zatwierdzającą plan zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. AG II SAB/Łd 139/14 UZASADNIENIE B.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Rady Gminy P. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą rady gminy zatwierdzającą plan zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca podniosła, że w dniu 9 lipca 2014 r. wezwała Radę Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą Rady Gminy P. nr [...] z dnia [...] 2004 r. zatwierdzającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy P., jednak jej wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy P. wyjaśniła, że pismem z dnia 21 lipca 2014 r. skarżąca została poinformowana, że sprawa zostanie rozpatrzona przez Radę Gminy na najbliższej sesji. Sesja, na której rozpatrywana była sprawa skarżącej odbyła się w dniu [...] 2014 r. i uchwałą nr [...] Rada Gminy nie uwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała ta, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została doręczona skarżącej w dniu 8 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Analiza treści wniesionej skargi wskazuje, że dotyczy ona bezczynności Rady Gminy P. w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie należy do żadnej z kategorii aktów podlegających kognicji sądów administracyjnych, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. lub przepisach szczególnych. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi jedynie warunek formalny dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W konsekwencji powyższego uznać należy, że skoro niedopuszczalnym jest wniesienie skargi na pismo stanowiące odpowiedź organu administracji na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (por. post. NSA z dnia 4 lipca 2012 r., II GSK 1051/12), to tym samym za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. AG