II SAB/Łd 155/14

Dnia 9 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda - Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska (spr.) Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015 roku sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia kserokopii dokumentów z akt administracyjnych 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego o udostępnienie dokumentów z akt sprawy znak: [...], 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy S. na rzecz skarżącego J. W. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS Skargą z dnia 9 września 2014r. J. W. zaskarżył do sądu administracyjnego bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie udostępnienia kserokopii dokumentów z akt administracyjnych postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie hali produkcyjno-magazynowej na działce o nr ewid. 326/3, obręb [...], należącej do A Sp. z o.o. we W., na której prowadzi działalność zakład B – B. U.. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Pismem z dnia 19 marca 2014r. J. W. – uznany przez organ I instancji za stronę ww. postępowania, znak: [...] – zwrócił się o sporządzenie z akt sprawy kopii karty informacyjnej przedsięwzięcia, opinii inspektora sanitarnego oraz stanowiska regionalnego inspektora ochrony środowiska. Wobec powyższego Wójt Gminy S. wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy żądanie wydania kopii dokumentów oparto na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 1235 ze zm.) – powoływanej także jako: "ustawa", czy w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) – powoływanej dalej jako k.p.a. Organ uzasadnił konieczność sprecyzowania wniosku ustaleniem zasad odpłatności za wydanie dokumentów. W odpowiedzi na ww. wezwanie J. W. poinformował, że wnosi o wydanie kserokopii karty informacyjnej przedsięwzięcia przeznaczonego do realizacji na działce o nr ewid. 326/3 oraz karty informacyjnej przedsięwzięcia przewidzianego do realizacji na działkach o nr ewid. 326/2, 326/3, 1683, 1690, 318/1, 319/1, 320/1, 1950/1. Ponadto skarżący wyjaśnił, że swoje żądanie opiera zarówno na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, jak i ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Wójt Gminy S. odmówił J. W. sporządzenia i wydania kserokopii żądanych dokumentów podnosząc, że art. 73 § 1 k.p.a. nie nakłada na organ administracji obowiązku wykonania kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i doręczania ich stronie. Przepis ten zobowiązuje organ do umożliwienia udostępnienia akt stronie, żeby ta we własnym zakresie mogła utrwalić informacje w nich zawarte w postaci notatek lub odpisów. Ponadto przepis, o którym mowa nie przewiduje możliwości wydawania stronie nieuwierzytelnionych odpisów lub kopii dokumentów z akt sprawy. Natomiast decyzją z dnia [...], nr [...], Wójt Gminy S. odmówił J. W. udostępnienia części karty informacyjnej dla przedsięwzięcia, polegającego na budowie hali produkcyjno-magazynowej na działce o nr ewid. 326/3, obręb [...], a także części uzupełnienia z dnia 24 marca 2014r. do karty informacyjnej przedsięwzięcia polegającego na budowie hali produkcyjno-magazynowej na działkach o nr ewid. 326/2, 326/3, 1683, 1690, 318/1, 319/1, 320/1, 1950/1 oraz części opinii RDOŚ w Ł. - w zakresie zawierającym informacje o wartości handlowej, w szczególności dane techniczne, technologiczne, o rodzajach wykorzystywanych materiałów, surowców i paliw, o wielkości produkcji. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że na mocy art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy udostępnianie informacji w powyższym zakresie jest wyłączone. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło postanowienie organu I instancji z dnia [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W jego uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że w stanie faktycznym sprawy nie można przyjąć, że postanowienie organu I instancji odnosi się do zgłoszonego przez stronę żądania wykonania przez organ kserokopii dokumentów zawartych w aktach i dostarczenia ich stronie. W ocenie organu II instancji, skarżący był zainteresowany realizacją swojego – jako strony postępowania – uprawnia wynikającego z art. 73 § 1 k.p.a. do sporządzania odpisów czy kopii z akt sprawy poprzez sporządzenie kserokopii pism zawartych w aktach. Z kolei decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że w stosunku do stron postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach udostępnienie informacji znajdujących się w aktach sprawy powinno nastąpić w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie organu II instancji w przedmiotowej sprawie nie zaistniała okoliczność uniemożliwiająca udostępnienie skarżącemu żądanych dokumentów na podstawie art. 74 § 1 k.p.a., który jako strona postępowania powinien mieć zapewnioną możliwość zapoznania się z całością akt sprawy. Decyzją z dnia [...], nr [...], Wójt Gminy S. ponownie odmówił skarżącemu udostępnienia żądanych informacji na podstawie art. 20 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 7 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, uzasadniając swoje stanowisko tak, jak w decyzji z dnia [...]. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. uchyliło w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] i umorzyło postępowanie organu I instancji w sprawie udostępnienia J. W. dokumentów, prowadzone w oparciu o przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Zdaniem organu odwoławczego skarżący, którego status strony w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji oraz uprawnienia wynikają z art. 28 oraz art. 73 § 1 i 2 k.p.a., nie występował do tego organu o udostępnienie informacji w trybie przepisów ustawy udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Z jego wystąpień natomiast wyraźnie wynika, że żądanie wydania z akt sprawy kserokopii konkretnych dokumentów opierał na przepisach k.p.a. Dał temu szczególny wyraz w złożonych odwołaniach (a zwłaszcza ostatnim) od odmownych decyzji organu I instancji z dnia [...] i [...]. Skoro zatem J. W. złożył wniosek o wydanie z akt sprawy kserokopii konkretnych dokumentów w trybie przepisów k.p.a., to zgodnie z zasadą dyspozycyjności organ jest tym wnioskiem związany i nie może wychodzić poza jego zakres. Wobec tego, że skarżący nie składał wniosku o wydanie kserokopii jakichkolwiek dokumentów w ramach udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w oparciu ustawę, a postępowanie w tych sprawach może być prowadzone tylko na wniosek (zgodnie z art. 12 tej ustawy), to brak było podstaw do wydania przez organ I instancji decyzji na podstawie art. 20 ust. 1 udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...). Pismem z dnia [...] J. W. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. zażalenie na bezczynność Wójta Gminy S. w zakresie udostępnienia mu żądanych dokumentów z akt sprawy dotyczącej wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na przebudowie zakładu B. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił, że pismem z dnia 18 sierpnia 2014r. organ I instancji zawiadomił go, że udostępnienie kserokopii dokumentów wymienionych we wniosku z dnia 19 marca 2014r. ulega przedłużeniu do dnia 30 września 2014r. ze względu na szczególnie skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy. Skarżący stwierdził, że organ przez ponad 5 miesięcy nie udostępnia mu akt sprawy, mimo że jest do tego zobowiązany. W tym czasie organ prowadzi postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań - np. w dniu [...] Wójt Gminy S. wydał niezaskarżalne postanowienie o braku konieczności sporządzania raportu dla planowanego przedsięwzięcia, co ma istotne znaczenie dla oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Nie znając znaczącej części dokumentów (map, karty informacyjnej i in.), skarżący nie mógł zgłaszać uwag mogących mieć wpływ na stanowisko RDOŚ w Ł., opiniującego w kwestii obowiązku sporządzenia raportu. Natomiast przedłużając czas załatwienia sprawy o kolejne półtora miesiąca, organ nie wskazał żadnej konkretnej przyczyny nieudostępnienia akt sprawy, co powinno być załatwione niezwłocznie. Organ podejmuje czynności dla zachowania pozoru działania, nie zaś dla załatwienia sprawy, a ponadto nie respektuje przy tym rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., mimo że w rozstrzygnięciach tych organ II instancji zajmuje konsekwentnie jednoznaczne stanowisko, że dokumenty te podlegają udostępnieniu. Postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., w trybie art. 37 § 2 k.p.a., uznało ww. zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło organowi I instancji termin załatwienia sprawy do dnia 25 września 2014r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyższego stopnia podkreślił, że mimo jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości żądania skarżącego, organ I instancji nie podjął żadnych czynności w celu załatwienia sprawy z wniosku J. W. o udostępnienie (wydanie) - w trybie przepisów k.p.a. - kserokopii konkretnych dokumentów z akt sprawy, tj. ani nie udostępnił (nie wydał) żądanych kserokopii dokumentów, ani też nie odmówił ich udostępnienia (wydania), a jedynie pismem z dnia 18 sierpnia 2014r. poinformował J. W., że sprawa o udostępnienie kserokopii dokumentów wymienionych we wniosku z dnia 19 marca 2014r. i 8 maja 2014r. ulega przedłużeniu do dnia 30 września 2014r. ze względu na szczególnie skomplikowany charakter sprawy. Jednakże organ I instancji w ogóle nie wykazał, na czym ten szczególnie skomplikowany charakter sprawy polega, lub w czym się przejawia. Natomiast, zdaniem Kolegium, przekazane akta sprawy wcale nie wskazują na taki charakter sprawy, bowiem udostępnienie kserokopii dokumentów samo przez się nie ma charakteru skomplikowanego. Organ I instancji powinien zatem sprostać żądaniu strony, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 74 § 1 k.p.a., wówczas odmowa uwzględnienia żądania strony powinna nastąpić w drodze zaskarżalnego postanowienia. W uzasadnieniu przywołanej na wstępie skargi na bezczynność Wójta Gminy S. J. W. przytoczył argumenty powołane w toku postępowania administracyjnego, a zwłaszcza w zażaleniu na niezałatwienie sprawy w terminie z dnia 25 sierpnia 2014r., skierowanego do organu wyższego stopnia. Ponadto skarżący wskazał, że dodatkową okolicznością skłaniającą do złożenia skargi na bezczynność organu był fakt, iż w dniu 5 września 2014r. otrzymał postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] o zawieszeniu postępowania w sprawie decyzji środowiskowej w związku z tym, że A Sp. z o.o. pismem z dnia 22 sierpnia 2014r. zawiadomił organ, iż wniósł skargę na decyzję Kolegium z dnia [...], [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Organ, powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. uznał, że kwestia udostępnienia akt jest zagadnieniem wstępnym, które rozstrzygnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, rozpatrując skargę inwestora. Zdaniem skarżącego, złożenie skargi do sądu przez inwestora nie jest okolicznością przemawiającą za zawieszeniem postępowania administracyjnego, a w postępowaniu na tym etapie nie występuje zagadnienie wstępne, dlatego w dniu 9 września 2014r. zaskarżył wskazane postanowienie o zawieszeniu postępowania do organu II instancji. W ocenie skarżącego, postanowienie o zawieszeniu postępowania jest kolejną czynnością organu, podjętą dla zachowania pozoru działania, nie zaś dla załatwienia sprawy, a podjętą wyłącznie w interesie organu. Zatem ani fakt złożenia skargi przez inwestora na decyzję Kolegium z dnia [...], ani okoliczności wskazane w postanowieniu o zawieszeniu postępowania nie stanowią uzasadnienia przedłużenia terminu udostępnienia skarżącemu żądanych dokumentów, gdyż zarówno informacja o wniesieniu skargi jak i postanowienie o zawieszeniu postępowania nastąpiły po dniu 18 sierpnia 2014r., co oznacza, że w tym dniu organ nie miał żadnych uzasadnionych podstaw, by nie udostępniać wnioskowanych informacji. Na tej podstawie skarżący wniósł o uwzględnienie skargi na bezczynność i o zasądzenie od organu stosownej grzywny. Z uwagi na fakt, że powyższa skarga została złożona bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd przy piśmie z dnia 11 września 2014r., L.dz. II KO/Łd 83/14, przekazał skargę Wójtowi Gminy S., celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt administracyjnych sprawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. poinformował, że w związku z postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...], nr [...], w którym uznano zażalenie J. W. za uzasadnione i wyznaczono organowi termin załatwienia powyższej sprawy do dnia 25 września 2014r., pismem z dnia 23 września 2014r. poinformowano skarżącego o konieczności zgłoszenia się do Urzędu Gminy celem uzyskania kserokopii akt sprawy. W związku z powyższym organ uznał, że skarga jest bezprzedmiotowa. Pismem z dnia 7 października 2014r. skarżący poinformował sąd, że faktycznie otrzymał pismo zawiadamiające o konieczności zgłoszenia się do Urzędu Gminy w S. celem uzyskania kserokopii akt sprawy. W piśmie tym organ oświadczył, że udostępnienie dokumentów nastąpi w trybie wskazanym w postanowieniu SKO w P. z dnia [...], [...]. W związku z tym w dniu 23 września 2014r., skarżący wniósł o przesłanie mu pocztą dokumentów, które sporządzono. Jednocześnie – w związku ze sposobem prowadzenia postępowania przez organ gminy, tj. przewlekłością i bezczynnością organu – skarżący wniósł o sporządzenie i przesłanie mu kserokopii całości akt sprawy, dotyczących postępowania, prowadzonego w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przebudowy zakładu B, z wyłączeniem decyzji i postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. oraz jego pism w tej sprawie. Skarżący wskazał, że postępowanie prowadzone jest od lutego 2014r. i to w taki sposób, że całkowicie utracił zaufanie do organu gminy. Stwierdził ponadto, że organ gminy działa na jego szkodę i w złej wierze. Dokumenty, o których przesłanie wnosił nie zostały mu do chwili obecnej doręczone. Z kolei pismem z dnia 15 października 2014r. skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] Wójt Gminy S. wydał postanowienie o odmowie sporządzenia kserokopii i przesłania mu akt sprawy. Natomiast w dniu 14 października 2014r. poinformowano go, że utracił status strony tego postępowania, gdyż dokonano podziału działki 326/3, graniczącej z działką skarżącego 314/1. Organ powołał się na pismo A Sp. z o.o. z dnia 7 października 2014r., z którego wynikało, że działkę 326/3 podzielono na działki 326/5 i 326/6. Działkę 326/5, graniczącą po podziale z jego działką 314/1 sprzedano innemu, niewskazanemu podmiotowi. Wobec tego skarżący wystąpił do Urzędu Gminy o udostępnienie mu decyzji podziałowej. Nie wyjaśniono bowiem, jak aktualnie wykorzystywana jest działka 326/5 i czy stała się ona terenem zieleni izolacyjnej. Skoro zaś znajduje się przy granicy z jego działką 314/1 i nie jest terenem zakładu, nie jest jasne dlaczego oddziela ją od działki skarżącego ogrodzenie o wysokości 6 metrów. W jego ocenie działka 326/5 nie przestała być częścią zakładu, a statusu strony pozbawiono go celowo. Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2015r. pełnomocnik organu wskazał, iż postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...], odmawiające skarżącemu wydania kserokopii z akt sprawy pozostaje w obrocie prawnym, bowiem złożone przez J. W. zażalenie nie zostało do dnia rozprawy rozpoznane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest bezczynność Wójta Gminy S. w zakresie rozstrzygnięcia wniosku skarżącego o wydanie kserokopii akt sprawy, prowadzonej przez tenże organ pod sygnaturą [...]. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie, jaki wynika z art. 35 k.p.a., wymieniony organ nie podejmie żadnej czynności w sprawie, lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na bezczynność organu obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy sprawa, w której została wniesiona skarga, była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest bowiem dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów i czynności oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa. Następnie należy rozważyć, czy dopuszczalność skargi uwarunkowana jest zachowaniem określonego trybu przeciwdziałania bezczynności oraz czy taki tryb przed wniesieniem skargi został wyczerpany. Dopiero w dalszej kolejności, o ile wynik badania dwóch pierwszych kwestii będzie pozytywny, sąd ustala, czy organowi administracji można przypisać bezczynność rozumianą jaką niewydanie w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości, iż zarzut bezczynności dotyczy tzw. postępowania wpadkowego, prowadzonego w ramach toczącego się postępowania administracyjnego, które winno być zakończone wydaniem skarżącemu kserokopii żądanych dokumentów (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.) lub też odmową ich sporządzenia, rozstrzygniętą postanowieniem, wydanym w trybie art. 74 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), zaś skarżący, wnosząc zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wyczerpał tryb, określony w art. 37 § 1 k.p.a., co czyni zadość wymogom, określonym w art. 52 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że skarga jest dopuszczalna, co z kolei pozwala na merytoryczną ocenę jej zasadności. Objęta skargą bezczynność Wójta Gminy S. dotyczy nieudostępnienia skarżącemu dokumentów z akt sprawy, prowadzonej przez tenże organ za numerem [...]. Wniosek o ich udostępnienie (rozszerzany następnie kolejnymi pismami), został przez skarżącego złożony w organie w dniu 21 marca 2014r. Pierwotnie obejmował on kartę informacyjną przedsięwzięcia, opinie regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz powiatowego inspektora sanitarnego "w związku z zamierzoną budową hali produkcyjno – magazynowej na działce nr 326/3", by ostatecznie przyjąć kształt żądania wydania kserokopii wszystkich dokumentów, zgromadzonych w aktach administracyjnych wskazanej wyżej sprawy z wyłączeniem decyzji i postanowień Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz pism autorstwa samego skarżącego. (wniosek z dnia 21 marca 2014r. k.1 akt administracyjnych, wniosek z dnia 23 września 2014r. k.21 akt sądowych). Jak stanowi art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwione sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania ( art. 35 § 3 k.p.a.). Co do zasady, sprawa z wniosku skarżącego z dnia 21 marca 2014r. o wydanie kserokopii akt sprawy stronie postępowania administracyjnego winna być załatwiona niezwłocznie, bowiem jak trafnie podniesiono w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], żądanie we wskazanym zakresie nie ma charakteru skomplikowanego i nie wymaga przeprowadzenia jakiegokolwiek (poza ustaleniem przymiotu strony wnioskodawcy) postępowania. Tymczasem pierwsze postanowienie o odmowie wydania wnioskowanych kserokopii wydane zostało dopiero w dniu [...] maja 2014r. Kolejne natomiast – w dniu [...] października 2014r. Podejmowane zaś we wspomnianym okresie czynności takie jak rozstrzyganie żądania w trybie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, wzywanie skarżącego do stawienia się w organie, gdzie zostaną mu "(...) udostępnione dokumenty w trybie wskazanym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] (...)" czy też zawieszanie postępowania w przedmiocie ich sporządzenia do czasu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadmninistracyjnej, wniesionej przez inny podmiot na akt podjęty w innym trybie, nie służyły załatwieniu wniosku skarżącego lecz jedynie mnożeniu przeszkód, które uniemożliwiałyby jego załatwienie. Chociaż więc pozostające w dacie orzekania w obrocie prawnym postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...], odmawiające wydania żądanych kserokopii z akt sprawy formalnie kończy postępowanie przed organem I instancji, nie oznacza to, iż postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Załatwienie sprawy po wniesieniu skargi nie zwalnia bowiem sądu w zakresie orzekania, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, czy miały miejsce z rażącym naruszenie prawa oraz czy uzasadnione jest wymierzenie grzywny. O uwzględnieniu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można mówić nie tylko wówczas gdy sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce, czy miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też nie miały charakteru rażącego. Użycie w zdaniu drugim art. 149 § 1 p.p.s.a. wyrazu "jednocześnie" nie oznacza, że ta część przepisu ma zastosowanie tylko wówczas, gdy sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w określonym terminie. Z analizy tego przepisu w kontekście art. 417¹ § 3 Kodeksu cywilnego wynika, że uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać także na stwierdzeniu, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub też że bezczynność organu wystąpiła, lecz nie miała charakteru rażącego (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 17/13 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc zatem do oceny, czy zaistniała bezczynność i czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wskazać należy, iż niepodejmowanie w sprawie wniosku skarżącego żadnych działań procesowych przez okres blisko 2 miesięcy, (od 21 marca do 16 maja 2014r.), następnie zaś nierozstrzygnięcie żądania J. W. w okresie po uchyleniu postanowienia z dnia [...] (od 20 czerwca 2014r.) do dnia 10 października 2014r., niewątpliwie wskazuje na bezczynność organu. W ocenie Sądu wszakże, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, zwłaszcza zaś prowadzone równolegle postępowanie w oparciu o ustawę o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko, które jakkolwiek prowadzone wadliwe, wskazywało na istniejący pomiędzy stronami postępowania głównego spór prawny, co do charakteru żądanych kserokopii, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasadzała się ona bowiem na wadliwym przekonaniu organu tak, co do interpretacji obowiązujących przepisów prawnych, jak i charakteru prowadzonego postępowania. To zaś, w ocenie Sądu, wyklucza rażący charakter stwierdzonej bezczynności. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego wskazać należy, iż w sprawie, której przedmiotem jest skarga na bezczynność organu, Sąd nie jest władny rozstrzygać ani o prawidłowości wydanych w sprawie rozstrzygnięć ani też zobowiązywać organ do wydania orzeczeń o określonej treści (czy też dokonania określonej czynności materialno – technicznej). Kwestia zatem oceny postanowienia organu I instancji z dnia [...], zasadzającego się na konkluzji, iż skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu głównym, wykraczała poza kognicję Sądu w rozpatrywanej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego o wydanie kserokopii dokumentów z akt sprawy oraz stwierdzono, iż ustalona w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. W oparciu o treść art. 200 p.p.s.a. zasądzono zaś na rzecz skarżącego zwrot uiszczonego przezeń wpisu sądowego w kwocie 100 zł. LS