II SAB/Łd 156/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi R.W. na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. AG II SAB/Łd 156/14 U Z A S A D N I E N I E Wyrokiem z dnia 27 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.W. na bezczynność Wójta Gminy G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W dniu 12 grudnia 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyroku wydanego w dniu 27.11.2014 r.", składając jednocześnie wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wobec powyższego wniosek o "przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wyroku" został potraktowany jako żądanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że w wyniku przebytej w dniu 22 października 2014 r. operacji wstawienia endoprotezy stawu biodrowego przebywa na 3-miesięcznym zwolnieniu lekarskim. W czasie pobytu na zwolnieniu lekarskim Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na bezczynność Wójta Gminy G., o czym skarżąca dowiedziała się dopiero "w tym tygodniu", czyli po terminie dającym prawo do odwołania się. Z uwagi na stan zdrowia po operacji, który utrudnia poruszanie oraz ból jemu towarzyszący, skarżąca ma ograniczony kontakt z otoczeniem i nie ma możliwości dopełnienia wszystkich ustawowych terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że brak winy warunkujący uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu oznacza, że do niedochowania terminu doszło pomimo dołożenia przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu jest skutkiem przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (por. post. NSA z dnia 27 października 2011 r., II OZ 1064/11). Nie ulega wątpliwości, że do okoliczności faktycznych, które uzasadniają brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego zalicza się chorobę. Jednak tylko nagła choroba stanowi przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności procesowej (post. NSA z dnia 4 listopada 2010 r., I OZ 839/10). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż w ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że stan zdrowia uniemożliwił jej złożenie wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku w terminie, o którym mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a., co byłoby tożsame z brakiem winy w opóźnionym dokonaniu czynności procesowej. Warto bowiem zwrócić uwagę, że stan zdrowia skarżącej nie stał na przeszkodzie wystosowaniu do tut. Sądu w dniu 17 listopada 2014 r. dwóch pism, w których strona skarżąca poinformowała o swej nieobecności na rozprawie sadowej w dniu 27 listopada 2014 r. i opisała przebieg sporów prowadzonych z Wójtem Gminy G. Nie sposób zatem uznać, że to stan zdrowia uniemożliwił wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie, aczkolwiek nie z tego powodu wniosek skarżącej nie został uwzględniony. Otóż z uzasadnienia wniosku wynika, że powodem niezachowania terminu do złożenia wniosku był de facto brak wiedzy o oddaleniu skargi, gdyż skarżąca przyznała, iż dowiedziała się o oddaleniu jej skargi "w tym tygodniu". W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 października 2014 r. skarżąca została zawiadomiona o terminie rozprawy, a przesyłka sądowa zawierająca zawiadomienie została skutecznie doręczona0 skarżącej w dniu 31 października 2014 r. W zawiadomieniu tym jednocześnie pouczono stronę między innymi o tym, że sporządzenie uzasadnienia wyroku w przypadku oddalenia skargi odbywa się na wniosek strony, złożony w ciągu 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Znając datę rozprawy oraz treść pouczenia, skarżąca powinna zatem, w dbałości o własne interesy, uzyskać w tut. Sądzie, choćby drogą telefoniczną, informację o treści rozstrzygnięcia w terminie umożliwiającym wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powinności tej jednak nie dopełniła. Reasumując należy stwierdzić, że skoro kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, to w przypadku gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w trosce o swoje interesy, jak miało to miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, Sąd nie może postanowić o przywróceniu terminu. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 86 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AG