II SAB/Łd 21/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie wydania aktu administracyjnego oddala skargę. Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. A w dniu 5 marca 2007 roku zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z żądaniem podjęcia działań w sprawie budowy budynku mieszkalnego na nieruchomości sąsiedniej w Ł. przy ul. B. Z kolei w dniu 4 września 2007 roku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynęło pismo M.T. - właścicielki lokalu numer [...] w budynku przy ul. A - kwestionujące prawidłowość robót budowlanych na działce ul. B i zawierające wniosek o interwencję. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. termin do załatwienia sprawy poprzez wydanie aktu administracyjnego do dnia 21 stycznia 2008 roku. Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. A w Ł., w terminie do dnia 31 marca 2008 roku, przedstawienie w trzech egzemplarzach, ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego poprzecznej oficyny (graniczącej z nieruchomością przy ul. B) zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A w Ł., wraz z jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Na powyższe postanowienie organu I instancji Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. A w Ł. wniosła zażalenie do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., wskazując, iż przedkładała już do organu I instancji dwie ekspertyzy. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił zaskarżone postanowienie w całości, podnosząc w uzasadnieniu, iż zgromadzone w sprawie dokumenty są wystarczające do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. W dniu 16 marca 2008 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M.T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w sprawie budowy budynku mieszkalnego w Ł. przy ul. B. W uzasadnieniu skargi M.T. wskazała, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nie wydał do dnia 21 stycznia 2008 roku aktu administracyjnego oraz nie podjął jakiejkolwiek decyzji w sprawie – pomimo, iż postanowieniem z dnia [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wyznaczył organowi I instancji termin do załatwienia sprawy poprzez wydanie aktu administracyjnego do dnia 21 stycznia 2008 roku. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi organ wskazał, iż wykonał obowiązek nałożony postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 17 grudnia 2007 roku albowiem w dniu 10 stycznia 2008 roku nakazał Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. A w Ł. przedłożyć ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na nieruchomości przy ul. A w Ł.. Tym samym nie można mówić, iż pozostawał w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga M.T. jest skargą na bezczynność organu. Postępowanie w sprawach tego rodzaju cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2007 roku, sygn. akt I SAB/Wa 194/06, Lex nr 318035). O bezczynności organów administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych działań, czynności w sprawie lub gdy działania takie wprawdzie podejmie jednakże wszczęte w ich wyniku postępowanie nie zakończy się wydaniem stosownego aktu lub podjęciem czynności, do których organ był zobowiązany. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w wykształconym na tym gruncie orzecznictwie sądowym. W wyroku z dnia 5 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania albo z przekonaniem, że występują negatywne przesłanki do załatwienia sprawy przez wydanie decyzji (sygn. akt VI SAB/Wa 1/06, publ. Lex nr 276779; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 roku, sygn. akt VI SAB/Wa 24/05, publ. Lex nr 190899). W następstwie rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, nie będąc ograniczonym zarzutami i wnioskami skargi oraz przywołaną podstawą prawną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. analizując postępowanie organu administracji stwierdził, iż nie jest ono wolne od naruszeń prawa. W pierwszej kolejności podkreślić należy, iż niewątpliwie rację ma skarżąca twierdząc, że po złożeniu przez nią pisma z dnia 4 września 2007 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. pozostawał w bezczynności. Potwierdził to już [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., wyznaczając organowi I instancji (postanowieniem z [...]) termin do załatwienia sprawy poprzez wydanie aktu administracyjnego do dnia 21 stycznia 2008 roku. Zauważyć jednakże wypada – jak słusznie wskazał organ I instancji w odpowiedzi na skargę – iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wykonał powyższy obowiązek. PINB wydał w dniu [...] postanowienie Nr [...], nakazujące Wspólnocie Mieszkaniowej przy ul. A w Ł. przedłożyć ekspertyzę stanu technicznego budynku mieszkalnego. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 roku, Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia [...] obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Uprawnienie to ma na celu umożliwienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w postępowaniu administracyjnym. Co prawda rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 81 c ust. 2 ustawy Prawo budowlane nie miało charakteru merytorycznego i jako takie nie kończyło sprawy w danej instancji, jednakże przy ocenie czy zaistniała w takiej sytuacji bezczynność, należy mieć na względzie fakt, iż organ I instancji został zobligowany przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. do wydania aktu administracyjnego. Niewątpliwie zaś wydane w/w postanowienie dowodowe posiadało taki przymiot. Skoro zatem organ prowadzący postępowanie uznał za niezbędne nałożenie na dany podmiot obowiązku przedłożenia określonych dokumentów, to brak jest podstaw do przyjęcia iż organ ten dopuścił się bezczynności. Odrębną kwestią pozostaje ocena zasadności wydania takowego postanowienia. Jednakże jak już wspomniano rozpoznając skargę na bezczynność organu, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu biorąc pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie. Na marginesie niniejszych rozważań zauważyć wypada, iż postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia 10 stycznia 2008 roku, Nr 12/08 nie zostało doręczone skarżącej. Powyższe mogło spowodować przeświadczenie skarżącej o pozostawaniu przez organ w bezczynności. Okoliczność ta nie mogła mieć jednak znaczenia przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność organu. Z tych przyczyn, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił. Przy czym zaznaczyć trzeba, iż rozstrzygnięcie Sądu nie przesądza o tym w jaki sposób zostanie zakończone postępowanie przed organami administracji. A.K.