II SAB/Łd 26/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego i nieodpłatnego nabycia prawa własności budynków i urządzeń p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę W dniu 19 kwietnia 2005 roku A w Ł. S.A. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez A w Ł. S.A. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Gminy Miasta Ł., położonej przy ul. A 1-3, oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie geodezyjnym [...] jako działki nr 180/15 i 180/17, o łącznej powierzchni 51.298 m2 oraz własności budynków i urządzeń na tym gruncie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100,- zł oraz złożenia dowodów na wyczerpanie trybu art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Tryb wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w tym skargi na bezczynność organu administracji, uregulowany został w art. 57 § 1 i § 2 zgodnie, z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zażalenia, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Sądy administracyjne kilkakrotnie wypowiadały się, iż koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków odwoławczych w postępowaniu administracyjnym. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność organu jest wyczerpanie trybu z art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, tzn. skarżący przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego winien wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (postanowienie NSA z dnia 21 września 2001 r., I SAB 131/00, LEX nr 55763; postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 1998 r., I SAB/GD 8/97, LEX 33599; postanowienie NSA z dnia 17 października 1997 r., IV SAB 31/97, OSP z 1998 r., z. 10, str. 185; postanowienie NSA z dnia 5 maja 1997 r., III SAB 47/96, LEX 30232). Zarządzeniem z dnia 31 maja 2005 roku skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,- zł oraz złożenia dowodów wyczerpania trybu art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 8 czerwca 2005 roku, zakreślony w zarządzeniu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi upłynął w dniu 15 czerwca 2005 roku. W wyznaczonym terminie skarżący opłacił wpis od skargi, nie złożył natomiast wymaganych dowodów wyczerpania trybu art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, również z akt administracyjnych sprawy nie wynika, iż A S.A. w Ł. złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. Z uwagi na niewykazanie przez skarżącego zachowania trybu określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwania, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, w związku z art. 52 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.