II SAB/Łd 27/08

Dnia 21 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Protokolant Referendarz sądowy Magdalena Sieniuć, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008 roku przy udziale - sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w przedmiocie niepodjęcia zawieszonego postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę. LS Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 60 ust. 1 i art. 59 ust. 1 w związku z art. 54 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalił warunki zabudowy dla inwestycji P.P. polegającej na budowie kiosku handlu detalicznego, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A na części działki drogowej o nr ew. 84/23, obręb G-12, określając warunki i szczegółowe zasady zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalił powierzchnię zabudowy dla planowanego kiosku (6,0 m2), szerokość elewacji frontowej (2,5 m), wysokość elewacji frontowej (2,6 m) oraz wskazał, że dach kiosku musi kontynuować formę i spadki połaci dachowych kiosków sąsiednich (spadek połaci dachowej do 3%). Organ ustalił również m.in. nieprzekraczalną linię zabudowy, a także warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. W dniu 29 marca 2007 roku P.P. wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. o stwierdzenie nieważności części wskazanej powyżej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w odniesieniu do warunków zabudowy określonych w punktach 1 i 2 tej decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że organ w punkcie 1 decyzji ustalił warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego niezgodnie z treścią wniosku, bowiem dokonał zmniejszenia powierzchni zabudowy do 6 m2, co nie znajduje oparcia w przepisach. W punkcie drugim tej decyzji zobowiązał zaś inwestora do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, choć wnioskowana inwestycja nie spełnia kryteriów związanych z zakwalifikowaniem jej do tego typu inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowieniem z dnia [...] nr [...] zawiesiło z urzędu na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) postępowanie w przedmiocie powyższego wniosku P.P. o stwierdzenie nieważności części decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy, a następnie na skutek wniosku skarżącego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z [...] nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy własnego postanowienia nr [...] z dnia [...]. W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kiosku handlu detalicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w wyniku rozpatrzenia odwołania strony, decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpatrzeniu skargi wniesionej przez P.P., wyrokiem z dnia 20 lipca 2006 roku (sygn. akt II SA/Łd [...]) orzekł o uchyleniu ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Od tego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło skargę kasacyjną. Wnioskiem z dnia 29 marca 2007 roku P.P. wystąpił o stwierdzenie nieważności części decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy. Postanowieniem z dnia [...] Kolegium zawiesiło z urzędu postępowanie w przedmiocie wniosku strony na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, uznając, iż rozpoznanie tego wniosku uzależnione jest od wyniku postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na uwadze powyższe ustalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podzieliło stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia [...], że rozpatrzenie wniosku P.P. o stwierdzenie nieważności w części decyzji organu I instancji zależy od uprzedniego zakończenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, ponieważ zachodzi związek przyczynowy pomiędzy rozpatrzeniem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym – wynikiem postępowania kasacyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniesionej w dniu 14 maja 2008r. P.P. podniósł, że w dniu 31 marca 2008 roku złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa polegające na niepodjęciu zawieszonego z urzędu postępowania w przedmiocie wniosku z dnia 29 maja 2007 roku o stwierdzenie nieważności części decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy. Mimo wezwania organ odwoławczy nie usunął w ustawowym terminie naruszenia prawa, co tym samym oznacza, że organ ten pozostaje w bezczynności i skarga do Sądu jest konieczna. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wnosząc o jej oddalenie, wskazało na fakt, iż zostało wydane postanowienie z dnia [...] o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], co powoduje, że skarga nie jest zasadna. Ponadto pismem z dnia 14 lipca 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wraz z aktami administracyjnymi organu I instancji nadesłało decyzję z dnia [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku P.P. z dnia 29 marca 2007 roku o stwierdzeniu nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy w pkt 1 i pkt 2 tej decyzji. W piśmie z dnia 14 października 2008 roku stanowiącym "uzupełnienie skargi z dnia 9 maja 2008 roku", skarżący - kwestionując zakończenie postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w drodze decyzji o jego umorzeniu z dnia [...], podniósł, że w jego ocenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pozostaje nadal w bezczynności z powodu niewydania decyzji merytorycznej rozstrzygającej sprawę nieważności decyzji z dnia [...] o warunkach zabudowy w pkt 1 i 2 tej decyzji co do jej istoty, czyli wad kwalifikowanych określonych w art. 156 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi skarżący poparł skargę i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Tym niemniej tytułem wstępu wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy, w myśl których skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzję, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia lub uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Wyjaśnić przy tym należy, iż postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, że rozpoznając tego rodzaju skargę, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydanego przez organ aktu, a bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi nie można zarzucić stanu bezczynności. W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił brak podjęcia zawieszonego postępowania odwoławczego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Niewątpliwie wniesienie tej skargi - z uwagi na fakt, że samorządowe kolegium odwoławcze jest ostatnim organem w toku instancji administracyjnych – nie wymagało uprzedniego złożenia zażalenia na bezczynność w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", ani też wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, na którą to okoliczność powoływał się skarżący w skardze. Przechodząc w dalszej kolejności do oceny zasadności wniesionej skargi podnieść należy, iż przytoczone w niej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Bezspornym w rozpatrywanej sprawie pozostaje fakt, iż po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 roku, sygn. akt II SA/Łd [...], Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 grudnia 2007 roku, sygn. akt [...] oddalił skargę kasacyjną. Odpis powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 roku wraz ze stwierdzeniem prawomocności został doręczony Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Ł. w dniu 24 stycznia 2008 roku. W tym dniu niewątpliwie ustała przyczyna zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] w sprawie warunków zabudowy. Stąd też postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podjęło zawieszone postępowanie. Postępowanie to z uwagi na fakt wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji kwestionowanej w trybie stwierdzenia nieważności – w drodze prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 20 lipca 2006 roku (II SA/Łd [...]) - zostało umorzone w trybie art. 105 § 1 k.p.a. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. od dnia wydania postanowienia, tj. od [...], a w jego następstwie decyzji z dnia [...] o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku P.P. z dnia 29 marca 2007 roku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] o warunkach zabudowy w pkt 1 i pkt 2, nie pozostawało już w bezczynności, a okoliczność ta powoduje, że Sąd nie może w oparciu o treść art. 149 p.p.s.a. nakazać organowi wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Istotnym jest bowiem, iż w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005 roku, sygn. akt IV SAB/Wa 64/05 Lex nr 191990). Niewątpliwie zatem w dacie orzekania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie pozostawało już w bezczynności. Faktem jest bowiem, jak wyżej podkreślono, że postanowieniem z dnia [...] SKO podjęło zawieszone postępowanie i w efekcie jego przeprowadzenia - z uwagi na brak przedmiotu, tj. decyzji z dnia [...], którą skarżący kwestionował w trybie stwierdzenia nieważności, postępowanie to umorzyło w drodze decyzji z dnia [...]. Powyższe ustalenia faktyczne w świetle powołanych przepisów prawa uzasadniają zatem stwierdzenie, że wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia [...] spowodowało brak merytorycznych podstaw do wydania wyroku w myśl przepisu art. 149 p.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. (MSi)