II SAB/Łd 3/13

Dnia 26 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek (spr.) Sędzia WSA Jolanta Rosińska Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2013 roku sprawy ze skargi Stowarzyszenia A z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Stowarzyszenie A z siedzibą w W. wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, w dniu 27 listopada 2012 roku Stowarzyszenie A wniosło o udostępnienie informacji publicznej poprzez wskazanie ile wniosków o informację publiczną otrzymał urząd w roku 2011 i 2012 oraz udostępnienie ewidencji wniosków o informację publiczną za rok 2011 i 2012. Pismem z dnia 11 grudnia 2012 roku Stowarzyszenie A wniosło skargę na bezczynność Wójta Gminy P. argumentując, że organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji z dnia 27 listopada 2012 roku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie wyjaśniając, iż w dniu 27 grudnia 2012 roku udzielił wnioskodawcy odpowiedzi na wniosek wskazując, że w roku 2011 do organu wpłynęło 6 wniosków, a w roku 2012 – 27 wniosków. W odniesieniu do pozostałej części wniosku dotyczącej udostępnienia ewidencji wniosków o informację publiczną za rok 2011 i 2012 organ podniósł, iż nie prowadzi takiej ewidencji w żadnej formie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w określonym terminie. W stanie faktyczny sprawy termin na udzielenie informacji publicznej określony jest w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępnie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W tym miejscu ustosunkowując się do wniosku organu o odrzucenie skargi z uwagi na to, iż jest ona przedwczesna wyjaśnić należy, iż wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, iż wniosek o udzielenie informacji publicznej został złożony w dniu 27 listopada 2012 roku, zatem 14 – dniowy termin na niego odpowiedzi ekspirował z dniem 11 grudnia 2012 roku. Tymczasem skarga wpłynęła do organu w dniu 17 grudnia 2012 roku. Wobec braku dołączenia przez organ do skargi koperty lub wskazania daty nadania przesyłki pocztowej należy przyjąć, że dzień 17 grudnia 2012 roku jest datą wniesienia skargi. W treści odpowiedzi na skargę organ wskazywał również, iż skarga powinna być odrzucona z uwagi na to, iż strona skarżąca nie dopełniła wymogu formalnego wzywając organu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych w przypadku, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie jest wymagane wcześniejsze wezwanie danego organu do usunięcia naruszenia prawa lub wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia (por. np. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 8 marca 2012 roku, II SAB/Bk 2/12 i inne, wszystkie dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności skargi należy wskazać, iż zgodnie z regulacją art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej ma więc na celu doprowadzenie do udzielenia przez organ odpowiedzi na ten wniosek. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu lub podjęcia czynności w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu bądź podjęcie czynności wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja, akt lub czynność podjęta zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich realizacji. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że organ w dniu 27 grudnia 2012 roku skierował do strony skarżącej maila, w którym udzielił informacji publicznej w zakresie wskazania liczby wniosków, które wpłynęły do urzędu w roku 2011 i 2012. W odniesieniu do pozostałej części wniosku – udostępnienia ewidencji wniosków – organ wskazał, iż nie prowadzi takowej ewidencji, zatem nie jest w stanie ich udostępnić. Uznać zatem należy, że organ nie pozostaje w bezczynności w niniejszej sprawie. Tym samym zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Fakt udzielenia informacji publicznej, po złożeniu do sądu administracyjnego skargi na bezczynność świadczy o tym, że postępowanie w sprawie jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. a.bł.