II SAB/Łd 49/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum A w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. JK W dniu 27 lutego 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga E. G. na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum A w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wezwanie sądu, Dyrektor Gimnazjum uzupełnił akta przesyłając oryginał skargi z załącznikami, m.in. z wypełnionym i podpisanym formularzem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 marca 2017 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy został skierowany do rozpoznania przez starszego referendarza sądowego, który zarządził uzupełnienie dokumentów i oświadczeń dotyczących sytuacji rodzinnej i majątkowej skarżącej. W dniu 31 marca 2017 r. wpłynęło do sądu oświadczenie pełnomocnik skarżącej o cofnięciu skargi na bezczynność. Pełnomocnik wyjaśnił, iż Dyrektor Publicznego Gimnazjum A uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego, albowiem rozpoznanie wniosku i udzielenie żądanej informacji publicznej nastąpiło po upływie terminu wskazanego w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017 r. starszy referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznanie prawa pomocy. Z uwagi na powyższe, w wykonaniu zarządzenia z dnia 23 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru opisane wezwanie pełnomocnik skarżącej odebrał w dniu 29 maja 2017 r., jednakże opisanego braku fiskalnego skargi strona nie usunęła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Czyniąc zadość przytoczonym uregulowaniom a jednocześnie wobec zakończenia postępowania z wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, wezwanie sądu strona pozostawiła bez odpowiedzi. Na marginesie, odnosząc się do pisma pełnomocnika strony skarżącej z dnia 23 marca 2017 r., wyjaśnić należy, iż niedopuszczalne było uwzględnienie oświadczenia strony o cofnięciu skargi. Podkreślić bowiem trzeba, iż cofnięcie skargi może dotyczyć wyłącznie skargi, która została skutecznie wniesiona, w tym opłacona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (vide postanowienia WSA w Opolu: z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 308/10 i z dnia 6 marca 2013r. sygn. akt I SA/Op 155/13 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl). Z tych też względów nie zasługuje na uwzględnienie sądu wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, nie wywołuje on żadnych skutków procesowych wobec nieuregulowania wpisu sądowego. W tym stanie rzeczy sąd rozstrzygnął stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. JK