II SAB/Łd 50/12
PostanowienieWSA w Łodzi2012-06-05
Skład orzekający: Sławomir Wojciechowski, Grzegorz Szkudlarek, Renata Kubot-Szustowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania trybu zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wykaże, że przed jej wniesieniem wyczerpał środki zaskarżenia przewidziane w przepisach prawa, w tym złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. Brak takiego dowodu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 PPSA. Ponadto, skarga dotycząca "nierzetelnego i stronniczego działania" organu, która nie jest skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, nie podlega kognicji sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność.Stan faktyczny
A. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność oraz nierzetelne i stronnicze działania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Skarżący zarzucił organowi m.in. przyjmowanie fałszywych zawiadomień o samowoli budowlanej, wybiórcze udzielanie odpowiedzi na pisma oraz brak wszczęcia postępowania. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącego trybu zażalenia do organu wyższego stopnia. Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedstawienie dowodu na złożenie zażalenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i nakazano zwrot skarżącemu kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 5 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Protokolant p.o. asystenta sędziego Nina Krzemieniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku przy udziale --- sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w przedmiocie prawidłowości prowadzonych czynności kontrolnych p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać zwrot z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz A. P. kwotę 100 (sto) złotych zaksięgowaną pod pozycją [...] w dniu 5 kwietnia 2012 r. tytułem uiszczonego wpisu od skargi.
A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na "nierzetelne i stronnicze działania oraz bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P."
W motywach skargi wskazał, że inspektor PINB przyjął fałszywe zawiadomienie o wybudowaniu przezeń domu w warunkach samowoli budowlanej.
W trakcie kontroli budynku przy ul. M. 12 natomiast, inspektor PINB stwierdził, że samowola budowlana została zalegalizowana, jednakże w Starostwie Powiatowym w P. brakuje dokumentacji świadczącej o legalizacji.
Skarżący podkreślił także, iż na jego pismo z dnia 25 lutego 2010 r. inspektor PINB udzielił w dniu 17 października 2011 r. wybiórczej odpowiedzi, wskazując, że w przedmiotowej sprawie będzie prowadzone postępowanie, lecz pomimo upływu 4 miesięcy postępowanie nie zostało wszczęte. Nadto, inspektor dotychczas nie udzielił odpowiedzi na dwa pisma z dnia 24 października 2011 r. znak PINB -7355/119/JM/09/11 i znak PINB-7355/138/JM/09/11 dotyczące wyjaśnienia, na jakiej podstawie i w oparciu o jakie dokumenty J. F. posiada interes prawny w sprawie, dotyczącej domu skarżącego, usytuowanego w Ł. przy ul. W. 51. Do skargi załączono kopie: pisma z dnia 16 lutego 2012 r. adresowanego do PINB w P.; pisma PINB z dnia 10 lutego 2012 r. stanowiącego odpowiedź na skargę A.P. z dnia 14 grudnia 2011 r.; skargę A.P. z dnia 14 grudnia 2011 r. do Starosty P. na J. M. - inspektora PINB, który - jak podniesiono - w dniu 3 listopada 2009 r. wykonał fałszywy szkic z czynności kontrolnych budynku gospodarczego, usytuowanego w P. przy ul. M. nr 12; pismo PINB z 17 października 2011 r., będące odpowiedzią na pismo skarżącego z dnia 28 września 2011 r.; skargę A.P. z dnia 28 września 2011 r. do PINB o przyjęciu przez inspektora J.M. fałszywego zawiadomienia J.F. o samowoli budowlanej popełnionej przez skarżącego przy budynku usytuowanym przy ul. W.; notatkę służbową PINB; protokół z kontroli z dnia 22 września 2009 r. i z dnia 6 stycznia 2010 r.; skargę A.P. z dnia 22 grudnia 2009 r. do PINB; pismo J.F. do PINB oraz Zarządu Dróg i Zieleni Miejskiej w P. z 9 listopada 2009 r.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego P. wniósł o oddalenie skargi dotyczącej stronniczości organu i odrzucenie skargi w zakresie bezczynności na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
Uzasadniając przedstawione stanowisko organ wyjaśnił, że skarżący jest właścicielem dwóch nieruchomości, położonych w P.: przy ul. M. –niezabudowanej, sąsiadującej bezpośrednio z nieruchomością J.F. i przy ul. W. 51 – zabudowanej, na której znajduje się między innymi parterowy murowany budynek mieszkalny skarżącego. Organ wyjaśnił, że skarżący kwestionował legalność budynku gospodarczego, znajdującego się na w nieruchomości, stanowiącej własność J.F., wobec czego organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające, obejmujące także kontrole w terenie. W czasie tej kontroli nie stwierdzono prowadzenia robót budowlanych przy budynku gospodarczym. Prowadzono natomiast roboty budowlane przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w oparciu o prawomocną decyzję o pozwoleniu na budowę. W wyniku tego postępowania ustalono, że budynek gospodarczy na rzeczonej nieruchomości został wybudowany przez poprzedniego jej właściciela, który dopuścił się samowoli budowlanej, będącej przedmiotem postępowania prowadzonego wówczas przez Urząd Rejonowy w P. J.F. okazał dokumenty, z których wynika, że rezultatem w/w postępowania jest decyzja nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na użytkowanie. Organ nie dysponuje jednak archiwalną dokumentacją dotyczącą wspomnianego postępowania. W aktach sprawy znajduje się jedynie kserokopia dokumentacji, okazanej przez J.F. O wynikach tych ustaleń skarżący został poinformowany pismem z dnia 10 lutego 2012 r.
PINB odnosząc się natomiast do sprawy legalności budynku skarżącego, znajdującego się na nieruchomości przy ul. W. nr 51 wskazał, że sąsiad skarżącego J. F. pismem z dnia 18 listopada 2009 r. zwrócił się do PINB w P. o pilną kontrolę w związku z domniemaną samowolą budowlaną w postaci budynku mieszkalnego. Przeprowadzono w tej sprawie postępowanie wyjaśniające oraz kontrolę w terenie. Organ podkreślił przy tym, iż w trakcie kontroli organ nadzoru budowlanego nigdy nie podnosił kwestii legalności budynku mieszkalnego skarżącego, co w szczególności potwierdzają zapisy protokołu kontroli. Przedmiotem tej kontroli był wyłącznie stan techniczny budynku oraz dopełnianie obowiązku dokonywania jego okresowych przeglądów. W tym zakresie ustalono, że skarżący nie przeprowadzał kontroli stanu technicznego budynku i instalacji, o których mowa w art. 62 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. nr 243 z 2010r. , poz. 1623 ze zm.), wobec czego został zobowiązany do wykonania i przedstawienia w PINB protokołów z okresowych przeglądów instalacji i elementów konstrukcyjnych do dnia 28 lutego 2010 r. A.P. w dniu 26 lutego 2010 r. okazał do wglądu protokoły z okresowych przeglądów, dotyczących jego budynku mieszkalnego. Na tę okoliczność sporządzono notatkę.
Ustosunkowując się do zarzutu fałszowania protokołu kontroli jaki został sporządzony w dniu 22 września 2009 r., PINB wskazał, że w czasie kontroli wykonano szkic, na którym pokazano usytuowanie budynku gospodarczego wraz z niezbędnymi wymiarami. Na szkicu nie określono odległości budynków od granicy nieruchomości, bowiem zdaniem kontrolujących nie było możliwe prawidłowe ustalenie takiej odległości z uwagi na brak w terenie trwałych elementów (znaki graniczne, ogrodzenie), które by wiarygodnie wskazywały na przebieg granicy pomiędzy nieruchomościami. Ponadto istniejące ogrodzenie posiadało ubytki.
W tej sytuacji zarzuty skargi są – zdaniem PINB - bezpodstawne. W szczególności niezasadny jest zarzut dotyczący bezczynności organu. W ocenie PINB skarżący nie wykorzystał trybu określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, nie kierował bowiem do organu wyższego rzędu zażalenia w trybie art. 37 k.p.a.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie dowodu, iż przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wystąpił do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na wezwanie A.P. w piśmie procesowym z dnia 21 grudnia 2011 r. wskazał, iż przed złożeniem skargi do Sądu zaskarżył postępowanie inspektora PINB w P. do organu wyższego stopnia. Starosta P. w dniu 21 grudnia 2011 r. przesłał rzeczoną skargę według właściwości do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., jako organu właściwego rzeczowo do rozpoznania skargi na inspektora nadzoru budowlanego J. M.
W piśmie z dnia 4 czerwca 2012r. skarżący zarzucił nadto organowi nadzoru budowlanego niezałatwienie sprawy, związanej z wyegzekwowaniem mandatu nałożonego na I. i T. W. za nielegalne wzniesienie muru na terenie ich nieruchomości oraz załączył, skierowaną w dniu 28 marca 2012r. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. "skargę na postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. nr 270 z 2012r.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie (art. 3 § 2 pkt 8).
Skargą do sądu nie jest jednak objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym, dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010r., sygn.akt II OSK 2019/10, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 743368, z dnia 15 maja 2009r., sygn.akt I OZ 520/09, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 520/09).
Skarga A.P. na "nierzetelne i stronnicze działanie" Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, poprzedzona "skargą" z dnia 14 grudnia 2011r., skierowaną do Starosty P., kwestionującą prawidłowość i rzetelność czynności podejmowanych przez J. M., pracownika Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P., jako niedopuszczalna podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
W zakresie bezczynności organu, rozumianej jako niezałatwienie sprawy administracyjnej (mieszczącej się katalogu spraw, wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.) w terminie określonym w przepisach prawa, skarżący nie przedstawił zaś dowodu na wyczerpanie trybu z art. 37 § 1 k.p.a., tj. dowodu potwierdzającego złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia (w tym wypadku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.). Zgodnie natomiast z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2)
Przedłożona przy piśmie z dnia 4 czerwca 2012r. "skarga" z dnia 28 marca 2012r., skierowana do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., niezależnie od jej niejednoznacznej treści, została wniesiona po dacie złożenia skargi w niniejszej sprawie (17 lutego 2012r.). Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych braki postępowania administracyjnego (w tym wypadku postępowania warunkującego skuteczne wniesienie skargi) nie mogą być sanowane w postępowaniu sądowym.
Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. jako niedopuszczalnej z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi rozstrzygnięto natomiast po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
B.C.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło