II SAB/Łd 52/07

PostanowienieWSA w Łodzi2008-02-07

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła uprzednio zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznacza niezłożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Strona J.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji dotyczącej budowy przyłącza wodociągowego. Skarżąca podniosła, że organy nadzoru budowlanego ignorują ją i jej pisma. Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, wskazując na wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie złożenia zażalenia na bezczynność do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 7 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.T. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji organu I instancji dot. budowy przyłącza wodociągowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. AR II SAB/Łd 52/07 UZASADNIENIE W dniu 24 września 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J.T. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. W skardze strona skarżąca wyjaśniła, iż w dniu 22 czerwca 2006r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał decyzję Nr [...]. Od przedmiotowego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła odwołanie, którego organ II instancji nie rozpatrzył do dnia wniesienia niniejszej skargi. Podniosła, iż organy nadzoru budowlanego I i II instancji ignorują ją i składane przez nią pisma, wnioski a takie działanie jest niezgodne z prawem i godzi w starszą, niewinną osobę. Dodatkowo skarżąca załączyła do skargi dokumenty poświadczające jej zły stan zdrowia. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Uzasadniając podniósł, iż w wyniku rozpoznania odwołania J.T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...], w dniu [...] wydał decyzję Nr [...], którą utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie w sprawie budowy przyłącza wodociągowego na posesji przy ul. A 20a w Ł. Nadto pismem z dnia 8 maja 2007r. J.T. wniosła skargę do Sądu na powyższą decyzję organu odwoławczego Nr [...], który we wskazanym w ustawie terminie udzielił odpowiedzi na wniesioną skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 7 stycznia 2008r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi przez wykazanie, iż przed złożeniem skargi do Sądu skarżąca wystąpiła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z zażaleniem na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w trybie art. 37 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała pismo, w którym wyjaśniła, iż wielokrotnie zwracała się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, prosząc pracowników urzędu o spisanie wszystkich faktów świadczących o samowoli T.P., o sfotografowanie popełnionych nadużyć. Podniosła, iż urzędnicy, z którymi spotykała się, kpili sobie z prawa i ze strony, w szczególności podczas jej osobistej wizyty w urzędzie w dniu 22 lutego 2007r., ponadto fałszowali dokumenty i ukrywali przestępcze działania T.P. Dodatkowo załączyła pismo skierowane do Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 grudnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie wymagań formalnych skargi, w tym dopuszczalność wniesienia skargi - art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do warunków dopuszczalności skargi należy wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie bowiem z art. 52 § 1 powołanej ustawy "skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy". Dotyczy to także skarg na bezczynność organów, które przewiduje art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć w tym przypadku sytuację, w której strona wpierw złoży zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 kpa "na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia". Zażalenie takie wnosi się bezpośrednio do organu wyższego stopnia i jego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego tego organu. Dopiero po wyczerpaniu tej drogi strona może złożyć skargę do Sądu, ponieważ jedynie wówczas wyczerpie wszelkie przysługujące jej w postępowaniu środki zaskarżenia i wypełni uregulowanie zawarte w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w aktach administracyjnych nie znajduje się pismo, którego forma wskazywałaby, iż jest to zażalenia strony skarżącej na niezałatwienie sprawy w terminie skierowane do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona również nie nadesłała takiego dokumentu, natomiast załączone pismo skarżącej skierowane do Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 grudnia 2007r. nie może zostać uznane za zażalenie złożone w trybie przepisu art. 37 §1 Kpa. Jak zostało już wyjaśnione zgodnie z art. 37 §1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopni, którym w odniesieniu do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nie jest Minister Sprawiedliwości. Reasumując stwierdzić należy, iż strona skarżąca przed złożeniem skargi do Sądu nie wyczerpała wszystkich środków zaskarżenia, jakie przysługiwały jej w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie. W myśl ugruntowanego orzecznictwa sądowego warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa, niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – por. postanowienie NSA z dnia 17 października 1997r., IV SAB 31/97, OSP 1998/10/185. Na marginesie rozważań wyjaśnić należy, iż prawidłowo [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. w odpowiedzi na skargę wskazywał, iż w skutek rozpatrzenia odwołania J.T. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] wydał decyzję, którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji umarzającą postępowanie w sprawie przyłącza wodociągowego. Na decyzję organu odwoławczego, decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], skarżąca J.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Jak ustalone zostało w toku czynności zmierzających do rozpoznania niniejszej skargi, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 22 listopada 2007r., sygn.akt II SA/Łd 565/07, uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Wobec powyższego należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić skargę. AR

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło