II SAB/Łd 54/17

Dnia 24 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2017 roku sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. przyznać i wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokatowi M. W. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. a.tp. Pismem z dnia 14 lutego 2017 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi wyjaśnił, że w dniu 6 maja 2016 r. złożył na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej skargę do sądu w sprawie jego wniosku z dnia 1 kwietnia 2016r. o wydanie kopii pomiarów z 1958r. wykonanych na gruncie dotyczących działki nr 50; protokołów wyłożenia ogłoszenia ich przez wykonujących pomiar i przyjętych podpisem przez właściciela działki nr 50; kopii mapy z 1963r. wykonanej na podstawie pomiarów z 1958r. zatwierdzonej i ogłoszonej zgodnie z dekretem z 1955r. i dekretem z 1956r.; kopii mapy, z której został wykonany wyrys działki nr 50/1 z 1987r. Skarżący wyjaśnił, że dokumenty te znajdują się w operacie dz. 50. Skarżący powołał się na art. 217 K.p.a wskazując, że wydanie zaświadczenia winno nastąpić w terminie 7 dni, a zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wyjaśnił, że pismo z dnia 14 lutego 2017 r. przekazuje do sądu, zgodnie z wolą nadawcy. Dodał, że w skardze J. S. informuje jedynie, że w dniu 6 maja 2016 r. złożył skargę na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ poinformował jednocześnie, że w dniu 6 maja 2016 r. otrzymał pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, które zgodnie z wolą nadawcy zostało przekazane do sądu przy piśmie z dnia 24 maja 2016 r. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Łd 162/16, a skarga na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została oddalona wyrokiem z dnia 20 września 2016 r. Organ poinformował jednocześnie, że z wniosku J. S. prowadzona jest przez sąd sprawa o sygn. akt II SAB/Łd 19/17 w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez Starostę [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga J. S. 14 lutego 2017 r. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie "udostępnienia informacji publicznej", a jak wynika z akt administracyjnych sprawy – na bezczynność w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 1 kwietnia 2016 r. Postępowanie przez tutejszym sądem zostało zainicjowane skargą, która wpłynęła do tutejszego sądu w dniu 23 lutego 2017 r. Wskazać w tym miejscu również należy, że w tutejszym sądzie, pod sygn. akt II SAB/Łd 19/17, zarejestrowana została również skarga J. S. z dnia 2 stycznia 2017 r. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie "udostępnienia informacji publicznej", która wpłynęła do tutejszego sądu w dniu 30 stycznia 2017 r. Postępowanie to nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone. Zdaniem sądu sprawa będąca przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu pomiędzy tymi samymi stronami jest już w toku i jest prowadzona pod sygn. akt II SAB/Łd 19/17. Wniesienie przedmiotowej skargi zarzucającej tę samą bezczynność Starosty [...] z uwagi na zawisłość sprawy było niedopuszczalne. Odnosząc się do oceny tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy niniejszej i sprawy II SAB/Łd 19/17 należy przytoczyć najistotniejsze okoliczności stanu faktycznego. Otóż, z akt sprawy niniejszej, sprawy II SAB/Łd 19/17 oraz wyjaśnień Starosty [...] wynika, że J. S. prowadzi korespondencję z urzędem od 1991r., kiedy to na jego wniosek z dnia 8 maja 1991r. Kierownik Urzędu Rejonowego w T. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działką nr 50/1, będąca własnością W. i J. S., a działką nr 49 będącą własnością A. i M. R. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 28 marca 1994r. orzekł o rozgraniczeniu spornych nieruchomości – zgodnie z ustaleniami geodezyjnymi i prawnymi przedstawionymi na mapie biegłego sądowego geodety S. Z. Postanowienie to jest prawomocne, bowiem rewizja do Sądu Wojewódzkiego na powyższe postanowienie została oddalona. Ponadto, podanie J. S. do Ministra Sprawiedliwości o wniesienie rewizji nadzwyczajnej od prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w T. z dnia 28 marca 1994r. w sprawie [...] nie zostało uwzględnione. J. S. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] stycznia 1992r. nr [...]. Kierownik Urzędu Rejonowego decyzją z dnia [...] czerwca 1995r. nr [...] na podstawie art 145 § 1 i art 149 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm.), dalej powoływanej jako: "K.p.a.", odmówił wznowienia postępowania. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1995r. nr [...]. Wyrokiem z dnia 25 października 1996r. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Następnie w piśmie z dnia 30 listopada 1998r. J. S. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] stycznia 1992r. nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 6 K.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 1999r. nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] stycznia 1992r. nr [...]. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] lipca 1999r. nr [...] z powodu naruszenia określonych norm postępowania administracyjnego uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 1999r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 1999r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...] stycznia 1992r. nr [...] umarzającej postępowanie rozgraniczeniowe. W uzasadnieniu podniesiono między innymi, że wobec uregulowania orzeczeniem sądu powszechnego spornej granicy organ administracji publicznej nie jest już uprawniony do nowego ustalenia przebiegu granicy, gdyż nie może zmienić prawomocnego orzeczenia sądu. Wykazano także, że wbrew twierdzeniu J. S. nie ma podstaw do zastosowania w sprawie art. 156 § 1 pkt 6 K.p.a. Następnie J. S. wniósł skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2000r. nr [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się "nakazania wznowienia postępowania". W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę J. S. i nie stwierdził naruszenia prawa przez zaskarżoną decyzję. W dniu 8 kwietnia 2013r. J. S. złożył skargę na bezczynność Wicestarosty [...], która została przekazana do Wojewody [...]. W dniu 27 kwietnia 2013r. wpłynęła kolejna skarga J. S. również na bezczynność i przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wicestarostę [...]. Skarga ta pismem z dnia 6 maja 2013r. została również przekazana do Wojewody [...]. Wojewoda [...] przekazał sprawę do rozpatrzenia [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który postanowieniem z dnia [...] maja 2013r. nr [...] odmówił uwzględnienia zażalenia na bezczynność Wicestarosty Powiatu [...]. W dalszej kolejności, w dniu 25 marca 2014r., J. S. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę, w której podniósł, iż od ponad 20 lat dawniejszy Urząd Rejonowy, a obecnie Starostwo Powiatowe w T. odmawia mu wydania kopii pomiarów oraz kopii mapy działki nr 50 położonej we W., sporządzonej w 1958r. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. W 2016 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (sygn. akt II SAB/Łd 162/16). Sąd oddalając rozpatrywaną skargę w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 września 2016 r. wyjaśnił jednocześnie, że przedmiotem skargi jest w istocie bezczynność w zakresie udzielenia odpowiedzi na wniosek strony dnia 1 kwietnia 2016 r., w którym to J. S. wnosił o wydanie kopii pomiarów z 1958r. wykonanych na gruncie dotyczących działki nr 50; protokołów wyłożenia ogłoszenia ich przez wykonujących pomiar zatwierdzonych przez sołtysa urzędnika GRN i WRN i przyjętych podpisem przez właściciela działki nr 50; kopii mapy z 1963r. wykonanej na podstawie pomiarów z 1958r. zatwierdzonej i ogłoszonej zgodnie z dekretem z 1955r. i dekretem z 1956r.; kopii mapy, z której został wykonany wyrys działki nr 50/1 z 1987r. W dniu 16 września 2016 r. J. S. złożył wniosek o udostępnienie "kopii map załączonych do operatów 210/8/22/63 i 210/8/22/64". Starosta [...] wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych wniosku (złożenia wniosku na formularzu), a wobec ich nieuzupełnienia pozostawił wniosek bez rozpoznania. W piśmie z dnia 2 listopada 2016 r. J. S. sprecyzował swój wniosek z dnia 16 września 2016 r. wskazując, że wnosił w nim m.in. o wydanie kopii pomiarów z 1958r.; protokołów ogłoszenia podpisanych przez właścicieli; kopii mapy wykonanej na podstawie pomiarów, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego na podstawie dekretów z 1955r. i z 1956r. Powyższe ustalenia stanu faktycznego prowadzą do wniosku, że zarówno wniosek skarżącego z dnia 1 kwietnia 2016 r., stanowiący źródło skargi na bezczynność Starosty [...] w niniejszej sprawie, jak i wniosek skarżącego z dnia 16 września 2016 r., stanowiący źródło skargi na bezczynność Starosty [...], zarejestrowanej pod sygn. akt II SAB/Łd 19/17, to w istocie tożsame przedmiotowo wnioski. Pismo z dnia 16 września 2016 r. stanowi bowiem powtórzenie, choć nieco odmiennie ujętego, żądania zawartego we wniosku z dnia 1 kwietnia 2016 r. Mając powyższe na względzie, z uwagi na fakt, iż sprawa objęta niniejszą skargą jest przedmiotem toczącego się już postępowania sądowego (sygn. akt II SAB/Łd 19/17), postępowanie w rozpoznawanej sprawie należało uznać za niedopuszczalne. Wobec tego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł o odrzuceniu skargi. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 1 c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). ds