II SAB/Łd 54/25

Dnia 17 czerwca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska (spr.) Asesor WSA Beata Czyżewska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2025 roku sprawy ze skargi K. S. na bezczynność Burmistrz Rzgowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza Rzgowa do rozpatrzenia wniosku skarżącego K. S. z dnia 4 marca 2025 roku w terminie 14 dni od doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Rzgowa miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Burmistrza Rzgowa na rzecz skarżącego K. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. MR K.S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi bezczynność Burmistrza Rzgowa w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie: 1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z 17 lutego 2025 r. w określonym terminie, 2) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji wskutek jedynie częściowego udostępnienia informacji publicznej. Wobec powyższego skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że 4 marca 2025 r., poprzez wiadomość e-mail, zwrócił się do Burmistrza Rzgowa o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. Jaki jest całkowity koszt uczestnictwa przedstawicieli gminy Rzgów w wydarzeniach organizowanych przez Stowarzyszenie C. w całym okresie członkostwa? 2. Jaką cześć tych kosztów poniosła gmina Rzgów? Jeżeli część kosztów została poniesiona przez inne podmioty proszę o ich wskazanie. 3. Jaki jest całkowity koszt uczestnictwa przedstawicieli gminy Rzgów w wydarzeniach organizowanych przez Stowarzyszenie C. w poszczególnych latach członkostwa? 4. W jakich wydarzeniach (spotkaniach, konferencjach, delegacjach itp.) wzięli udział przedstawiciele gminy Rzgów w poszczególnych latach członkostwa? 5. Kto reprezentował gminę Rzgów podczas poszczególnych wydarzeń wskazanych w pkt 4? Proszę o wskazanie osób reprezentujących. 6. Jaki był koszt uczestnictwa poszczególnych osób reprezentujących gminę Rzgów w wydarzeniach wskazanych w pkt 4 i kto pokrył te koszty? Pismem z 17 marca 2025 r., na wskazany we wniosku adres e-mail, Burmistrz Rzgowa, za pośrednictwem Kierownika Referatu Rozwoju i Współpracy Społecznej, odpowiedział na ww. wniosek stwierdzając, że: "Nie prowadzi odrębnej księgowości dla wyjazdów w ramach stowarzyszenia, zatem nie jesteśmy w stanie podać szczegółów, o które Pan prosi", oraz że "Nie prowadzimy takiego zestawienia.". W ocenie skarżącego Burmistrz Rzgowa nie udostępnił żądanej informacji, mimo że udzielając odpowiedzi nie zakwestionował publicznego charakteru tych informacji. Trudno zaakceptować wskazane problemy w jej udostępnieniu. Wątpliwym jest, aby Urząd Miejski w Rzgowie/Burmistrz Rzgowa nie miał możliwości zidentyfikowania osób reprezentujących Gminę w konkretnych wydarzeniach wskazania kosztów takich działań. Każda delegacja powinna zawierać bowiem co najmniej cel podróży i powód jej odbycia, a co za tym idzie być powiązana z kosztami takim jak bilety, miejsca noclegowe, dieta. Gdyby przyjąć, że Urząd Miejski w Rzgowie/Burmistrz Rzgowa nie posiada takich informacji bądź ich nie dokumentuje prowadziłoby to do uzasadnionych obaw o stan finansów publicznych. W takiej sytuacji dochodzić by mogło do nieautoryzowanych podróży, niezidentyfikowanych osób, które finansowane byłyby z publicznych pieniędzy. Ponadto nie można zgodzić się, że dotychczasowy brak posiadania zestawienia konkretnych kosztów z wydarzeniami i osobami, z tytułu uczestnictwa których koszty poniesiono, uniemożliwia udostępnienie tych informacji. Burmistrz Rzgowa nie wskazał, aby stworzenie takiego zestawienia napotykało szczególne trudności techniczne, powodowało nadmierne obciążenie pracowników, czy wymagało przyjęcia przez nich dodatkowych obowiązków. Jednocześnie skarżący dodał, że udzielenie odpowiedzi o treści z 17 marca 2025 r. zajęło Burmistrzowi Rzgowa aż 14 dni. Wskazanie po takim czasie, że odpowiedź nie może być udzielona z powodów przytoczonych prowadzi jedynie do przewlekłości postępowania, co jest zjawiskiem niepożądanym. Zdaniem skarżącego, ponieważ organ nie udostępnił informacji, mimo że jest w jej posiadaniu, a także nie wydał decyzji odmownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 ustawy, pozostaje on w bezczynności. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Rzgowa wniósł o oddalenie skargi. W pierwszej kolejności organ wyjaśnił, że zgodnie z obowiązującymi w Urzędzie Miejskim w Rzgowie wytycznymi, wnioski o udostępnienie informacji publicznej kierowane są do referatów, które merytorycznie odpowiadają za tematykę objętą wnioskiem, zgodnie z posiadanymi pisemnymi upoważnieniami. W przypadku wniosku p. K.S., tematyką tą zajmuje się Referat Rozwoju i Współpracy Społecznej, w związku z czym wniosek został przekazany kierownikowi referatu, który odpowiadał za udzielenie odpowiedzi. Zgodnie z przedstawionymi przez pracownika wyjaśnieniami, 6 marca 2025 r. Kierownik Referatu Rozwoju i Współpracy Społecznej zwrócił się do Kierownika Referatu Budżetu i Finansów z prośbą o przygotowanie odpowiedzi na pytania nr 1, 2, 3, 6 zawarte we wniosku z 4 marca 2025 r. 14 marca 2025 r. Kierownik Referatu Budżetu i Finansów wskazał, iż Referat Budżetu i Finansów nie jest w stanie przygotować odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku, z uwagi na to, iż nie dysponuje już dokumentami pozwalającymi na przygotowanie odpowiedzi. 17 marca 2025 r. skarżący został poinformowany o tym, iż organ nie ma możliwości udzielenia odpowiedzi na zadane pytania, z uwagi na to, iż nie prowadzi odrębnej księgowości dla kosztów związanych z uczestnictwem w Stowarzyszeniu C. oraz nie prowadzi odrębnych zestawień i rejestrów, które pozwoliłyby odpowiedzieć na zadane pytania. Dalej organ wyjaśnił, że Urząd Miejski w Rzgowie nie prowadzi żadnych odrębnych zestawień, czy też rejestrów dotyczących kosztów ponoszonych w związku z uczestnictwem w Stowarzyszeniu C., jak również nie prowadzi odrębnych zestawień środków otrzymanych bezpośrednio, bądź pośrednio (m.in. w postaci pokrycia kosztów zakwaterowania i wyżywienia pracowników), w związku z uczestnictwem w tym stowarzyszeniu. Dodatkowo organ zwrócił uwagę na to, że dokumenty księgowe, zgodnie z obowiązującymi przepisami są przechowywane przez 5/6 lat, a po tym czasie są niszczone, w związku z czym brak jest również pełnej dokumentacji źródłowej w postaci faktur, rachunków, delegacji i innych dokumentów księgowych, w oparciu o które dokonywano jakichkolwiek rozliczeń w związku z udziałem w Stowarzyszeniu C. za cały okres uczestnictwa Gminy Rzgów w tym stowarzyszeniu. Tym samym organ stwierdził, że z uwagi na brak odrębnego rejestru/zestawienia oraz brak pełnej dokumentacji księgowej, Burmistrz Rzgowa, z upoważnienia którego działał Kierownik Referatu Rozwoju i Współpracy Społecznej, nie był w stanie udzielić innej odpowiedzi na pytania sformułowane we wniosku z 4 marca 2025 r. Jednocześnie organ zauważył, że pytanie sformułowane we wniosku z dnia 4 marca 2025 r. dotyczyły informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (udip), a ponadto nie zachodziły przesłanki z art. 5 udip zatem organ nie mógł w tym zakresie wydać decyzji odmownej, gdyż działałby w tym przypadku z naruszeniem obowiązujących przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Właściwość sądów administracyjnych w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej wynika z przepisu art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902) – w skrócie: "u.d.i.p." – stanowiącego, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie i mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Podkreślenia wymaga, że celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności takiej skargi sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność czy przewlekłość organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W analizowanej sprawie skarżący domagał się udostępnienia informacji w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, która reguluje zarówno zakres podmiotowy, przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej, przewidując różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich, zgodnie z art. 10 u.d.i.p. jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Niesporne jest, że adresat wniosku – Burmistrz Rzgowa – jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie jest również kwestionowane, że informacje o udostępnienie których wnioskował skarżący stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Stosownie bowiem do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (zob. np.: wyrok NSA z 28 lutego 2013 r., I OSK 2904/12). Stosownie zatem do art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o podmiotach zobowiązanych do jej udostępnienia, w tym o majątku, którym dysponują. Z kolei, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c) u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych. W następnej kolejności wskazać należy, że ustawodawca przewidział zamknięty katalog czynności w procedurze dostępu do informacji publicznej. W przypadku skierowania do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej pisemnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, można wyróżnić, w zależności od okoliczności faktycznych i prawnych, następujące działania podmiotu, do którego wniosek taki został skierowany. Podmiot ten może: 1) udostępnić informację publiczną, gdy jest jej dysponentem, a jednocześnie nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udostępnienia; podmiot dokonuje tego w formie czynności materialno-technicznej (pisemnej odpowiedzi); 2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż żądanie nie dotyczy informacji mających charakter informacji publicznej lub też wskazać, że podmiot nie jest dysponentem informacji, o których udostępnienie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować wnioskodawcę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udostępnienia żądanej przez niego informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.); 3) odmówić udostępnienia informacji publicznej lub umorzyć postępowanie w sytuacji wskazanej w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., stosownie do treści art. 16 u.d.i.p., czego dokonuje się w formie decyzji administracyjnej; 4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez wnioskodawcę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien dokonać powyższych działań w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkami wynikającymi z ustawy (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Z kolei w myśl art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (por. wyrok NSA z 21 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 7187/21 – dostępny w CBOSA). W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że organ nie wypełnił ustawowych wymogów załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stanowisko organu przedstawione w odpowiedzi na wniosek jest bardzo lakoniczne i nie podlega w zasadzie jakiejkolwiek weryfikacji. Z udzielonych skarżącemu wyjaśnień nie wynika bowiem, jakimi danymi organ dysponuje, a także co stanowiło przeszkodę w udostępnieniu skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej. Na podstawie udzielonej skarżącemu odpowiedzi nie wiadomo, jakie próby podjęto w celu ustalenia żądanej informacji, a także jakie były trudności temu towarzyszące. Dopiero wnikliwa analiza akt sprawy składnia do przekonania, że organ przynajmniej w pewnym zakresie posiada informację, o którą wnioskował skarżący. Powyższy wniosek można wyciągnąć m.in. z odpowiedzi Kierownika Referatu Budżetu i Finansów z 14 marca 2025 r., w której poinformował Kierownika Referatu Rozwoju i Współpracy Społecznej, nie jest prowadzona odrębna dokumentacja księgowa dla wyjazdów z C. Ponadto cześć dokumentacji została już zarchiwizowana. Pracownicy Referatu nie są w stanie odnaleźć tak szczegółowych informacji na zadane pytania we wniosku z 4 marca 2025 r. Podkreślenia jednak wymaga, że fakt nieprowadzenia odrębnej dokumentacji księgowej dla określonej działalności gminy nie może stanowić przeszkody w udostępnieniu informacji publicznej. Również konieczność sięgnięcia do zarchiwizowanych już dokumentów nie jest podstawą do pozostawienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez odpowiedzi. Fakt dysponowania określonymi danymi, które mogą mieścić się w zakresie objętym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej potwierdza również stanowisko Kierownika Referatu Rozwoju i Współpracy Społecznej z 27 marca 2025 r. skierowane do Burmistrza Rzgowa, z którego wynika, że: "(...) Referat Budżetu i Finansów nie posiada szczegółowych rozliczeń dokonywanych w ramach stowarzyszenia C., bo nie było potrzeby tworzenia specjalnych zestawień.". Dodano również, że: "W chwili obecnej część danych finansowych została już zarchiwizowana, a przeszukiwanie tych, które są nadal w Referacie jest niewykonalne. Warto wspomnieć, że każdy wyjazd organizowanym przez Stowarzyszenie C. jest częściowo finansowany przez Organizację (przeważnie w 50%), jednak ze względu na współpracę nie ma możliwości uzyskania od Darczyńców zestawienia szczegółowych kosztów. Reasumując nie jest możliwe podanie Radnemu tak szczegółowych danych finansowych dotyczących w członkostwa Gminy Rzgów w stowarzyszeniu C..". Z powyższego wynika, że tylko część danych, które mieściłyby się w zakresie objętym wnioskiem skarżącego została zarchiwizowana. Pozostała część nadal jest w bezpośredniej dyspozycji organu, jednak z niewiadomych przyczyn stwierdzono, że ich odszukanie jest niewykonalne. Poza tym brak szczegółowych rozliczeń dotyczących udziału gminy w ramach Stowarzyszenia C. nie powinien stanowić przeszkody w udostępnieniu chociażby częściowej informacji. Skoro informacja publiczna jest informacją o faktach, to organ nie powinien zastanawiać się, czy udostępniona informacja publiczna będzie satysfakcjonująca dla wnioskodawcy. Pomimo tego organ konsekwentnie popiera swoje stanowisko w odpowiedzi na skargę, gdzie wyjaśnił nadto, że nie prowadzi żadnych odrębnych zestawień, czy też rejestrów dotyczących kosztów ponoszonych w związku z uczestnictwem w Stowarzyszeniu C., jak również nie prowadzi odrębnych zestawień środków otrzymanych bezpośrednio, bądź pośrednio (m.in. w postaci pokrycia kosztów zakwaterowania i wyżywienia pracowników), w związku z uczestnictwem w tym stowarzyszeniu. Organ stwierdził również, że z uwagi na upływ czasu część dokumentacji mogła zostać zniszczona, a więc brak jest pełnej dokumentacji źródłowej w postaci faktur, rachunków, delegacji i innych dokumentów księgowych, w oparciu o które dokonywano jakichkolwiek rozliczeń w związku z udziałem w Stowarzyszeniu C. za cały okres uczestnictwa Gminy Rzgów w tym stowarzyszeniu. Jednocześnie organ stwierdził w odpowiedzi na skargę, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną, ale nie zachodzą przesłanki z art. 5 u.d.i.p. zatem nie było podstaw do wydania decyzji odmownej. Powyższe twierdzenia świadczą jednak o tym, że informacja, której żądał skarżący znajduje się w posiadaniu organu, ale ma "rozproszoną" postać, czyli znajduje się w wielu różnych dokumentach księgowych. Organ twierdzi, że nie jest w stanie w prosty sposób jej udostępnić skarżącemu. To z kolei oznacza, że prawdopodobnie udostępnienie informacji publicznej wymaga uprzedniego jej przetworzenia. W tym miejscu podkreślić należy, że na gruncie przepisów u.d.i.p. ustawodawca nie doprecyzowuje pojęcia "informacji przetworzonej", wobec tego ciężar dookreślenia tego pojęcia został przeniesiony na podmioty stosujące prawo. W toku stosowania przepisów u.d.i.p. w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wykształcił się pogląd, wedle którego informacja przetworzona to taka informacja publiczna, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Mając zatem na uwadze całokształt sprawy stwierdzić należy, wniosek skarżącego z 4 marca 2025 r. nie został zrealizowany w ustawowym terminie 14 dni, co czyni zasadnym zarzut bezczynności. Jeżeli bowiem organ dysponuje chociażby częściowymi danymi, które objęte były pytaniami wniosku z 4 marca 2025 r. (np. w postaci faktur, rachunków, delegacji i innych dokumentów księgowych, w oparciu o które dokonywano rozliczeń w związku z udziałem Gminy Rzgów w Stowarzyszeniu C.) to powinien te dane skarżącemu udostępnić w takim zakresie, w jakim je posiada (ewentualnie po dokonaniu stosownej anonimizacji, jeżeli zachodziłaby taka konieczność). Jeżeli natomiast organ stwierdził, że posiadane przez niego dane w zakresie informacji, o którą wnioskował skarżący, znajdują się w wielu różnych dokumentach, w tym już zarchiwizowanych, a przygotowanie odpowiedzi pociągało by za sobą przeprowadzenie określonych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie ponadnormatywnych środków osobowych i finansowych organu, zwłaszcza jeżeli chodzi o dane sprzed kilku lat, to stosownie do art. 3 ust. 1 lit. a) u.d.i.p. powinien wezwać skarżącego do wykazania, że uzyskanie przez niego wnioskowanej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jeżeli jednak organ nie posiada informacji, której żądał skarżący, to powinien w tym zakresie wypowiedzieć się jednoznacznie. Natomiast twierdzenie, że organ nie prowadzi odrębnej księgowości dla wyjazdów w ramach stowarzyszenia i w związku z tym nie jest w stanie podać szczegółów kosztów ponoszonych przez gminę z tytułu uczestnictwa w Stowarzyszeniu C., jak również twierdzenie, że organ nie prowadzi zestawienia, o które wnioskowano, to jak słusznie zauważył skarżący stanowisko to niczego nie wyjaśnia i z pewnością nie może być uznane za działanie odpowiadające ustawowym wymogom. Reasumując, w realiach rozpoznawanej sprawy zaistniała sytuacja tego rodzaju, że organ popadł w bezczynność, gdyż mimo upływu terminu 14 dni, liczonego od daty złożenia wniosku, nie udostępnił on informacji publicznej ani w inny sposób prawem przewidzianym nie odniósł się do zawartego w tym wniosku żądania. Organ co prawda odpowiedział na wniosek z 4 marca 2025 r. w ustawowym terminie, ale uczynił to w sposób, który nasuwa uzasadnioną wątpliwość, co do zajętego stanowiska. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał organ do załatwienia wniosku skarżącego z 4 marca 2025 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku, o czym orzeczono w pkt 1 wyroku. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, bezczynności organu w zakresie udostępnienia żądanej informacji publicznej nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa. Organ nie zignorował bowiem wniosku i podjął czynności zmierzające do jego załatwienia, a następnie w ustawowym terminie przesłał skarżącemu odpowiedź na wniosek. Pomimo tego, że organ pozostawał w błędnym przekonaniu, że uczynił zadość ustawowemu obowiązkowi, to jego działanie nie zmierzało do celowego pozbawienia wnioskodawcy konstytucyjnego prawa dostępu do informacji. Dlatego nie sposób uznać, że mamy tutaj do czynienia z bezczynnością o charakterze rażąco naruszającym prawo. W związku z tym, na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. orzeczono, jak w pkt 2 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 3 wyroku, na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 p.p.s.a. dc