II SAB/Łd 66/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach w przedmiocie kontroli zgodności z prawem i warunkami technicznymi wybudowanego kanału wód popłucznych postanawia: odrzucić skargę. ał Pismem z 3 marca 2025 r. P. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach w przedmiocie kontroli zgodności z prawem i warunkami technicznymi wybudowanego kanału wód popłucznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 9 maja 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu oraz wskazanie numeru PESEL. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 9 maja 2025 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu 3 czerwca 2025 r. (vide: potwierdzenie odbioru – k. 30 akt sądowych). W tych okolicznościach należało uznać, że 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnego skargi upłynął 10 czerwca 2024 r. W powyższym terminie skarżący nie uzupełnił ww. braków skargi. Pismem z 10 czerwca 2025 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W związku z tym warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność jest więc uprzednie wniesienie ponaglenia, tzn. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Jednocześnie jak wynika z treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), powoływanej dalej jako: "k.p.a.", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność), zaś ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). O innej przyczynie można mówić w przypadku niepoprzedzenia wniesienia skargi wyczerpaniem przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r., sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej jako: "CBOSA"). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skarżący był zobowiązany przed wniesieniem do sądu administracyjnego skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach, wnieść ponaglenie do organu wyższego stopnia i dopiero w następstwie powyższego wnieść skargę na bezczynność organu administracji. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi do sądu złożył ponaglenie do właściwego organu administracji na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pabianicach w przedmiocie kontroli zgodności z prawem i warunkami technicznymi wybudowanego kanału wód popłucznych. Następnie godzi się wskazać, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe unormowania wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnego skargi przez złożenie dowodu wyczerpania trybu określonego w art. 37 k.p.a. przed wniesieniem skargi do Sądu, wskazanie numeru PESEL oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwania została doręczona skarżącemu 3 czerwca 2025 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie zarządzenia ekspirował zatem 10 czerwca 2025 r. (we wtorek), który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. W tym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi, co z kolei uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Podkreślić również należy, że oświadczenie skarżącego zawarte w piśmie z 10 czerwca 2025 r. o cofnięciu skargi nie mogło zostać uznane za wiążące dla sądu z uwagi na fakt, że cofnąć można skargę jedynie po jej skutecznym wniesieniu, a więc taką, która wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Cofnięcie skargi jest bowiem czynnością procesową strony, której dopuszczalność i skuteczność określają warunki przewidziane dla czynności procesowych w ogóle i dla tego typu czynności procesowej. Nieuzupełnione braki skargi powodują, że skarga nie została skutecznie wniesiona i jako podlegająca odrzuceniu nie może być cofnięta. Mając zatem na uwadze, że ponaglenie w niniejszej sprawie nie zostało wniesione należy stwierdzić, że nie został wyczerpany środek zaskarżenia przysługujący stronie, co czyni niniejszą skargę niedopuszczalną. Brak spełnienia warunku wynikającego z art. 53 § 2b p.p.s.a. obliguje sąd do odrzucenia skargi. Ponadto, gdy w skardze nie wskazano numeru PESEL ani wraz z jej wniesieniem nie został uiszczony wpis sądowy, strona wnosząca ten środek zaskarżenia powinna na wezwanie sądu w terminie 7 dni uzupełnić powyższe braki skargi. Zaniedbanie temu obowiązkowi również skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, pkt 6 i art. 220 § 3 i w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. ds