II SAB/Łd 69/09

Dnia 28 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej odtworzenia i przywrócenia funkcji rowu melioracyjnego postanawia - odrzucić skargę. W związku z wniesieniem przez Prezesa Zarządu Stowarzyszenia A W. M. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargi na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej odtworzenia i przywrócenia funkcji rowu melioracyjnego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 26 sierpnia 2009r. wezwano skarżące Stowarzyszenie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do jego reprezentowania przez W. K. W zarządzeniu tym zakreślono stronie siedmiodniowy termin do usunięcia w/w braku pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie doręczono skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 3 września 2009r. W wykonaniu tego wezwania w dniu 8 września 2009r. strona złożyła kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 8 września 2009r. oraz kserokopię statutu. Zgodnie z przedłożonym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego oraz § 13 statutu skarżące Stowarzyszenie reprezentuje dwóch członków zarządu łącznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.,) powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Art. 57 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, przy czym zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Brak dokumentu stwierdzającego uprawnienie do działania w imieniu osoby prawnej jako jej organ stanowi brak formalny, do którego usunięcia strona winna zostać wezwana w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykonanie zarządzenia w ustawowym terminie skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA z 2005r., nr 5, poz. 91). Przedłożony dokument wskazywać musi na umocowanie organu na dzień złożenia skargi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, opubl. w Lex pod nr 484878 oraz postanowienie NSA z dnia 28 września 2009r., II FSK 2133/08 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie skarga została podpisana przez W. M.K., jednakże nie udokumentowano, wnosząc skargę, iż to on właśnie jest legitymowany do dokonania tej czynności. Nie uzupełniono tego braku także w wykonaniu wezwania sądu. Z przedłożonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz statutu wyraźnie wynika bowiem zasada łącznej reprezentacji Stowarzyszenia. Tym samym, skarżący wykazał jedynie, iż skarga nie została złożona w sposób wskazany w statucie Stowarzyszenia. W związku z tym, chociaż z dokumentów tych wynika również, iż wnoszący w jego imieniu skargę W. M. K. jest Prezesem Zarządu, to nie można uznać czynności tej za skuteczną. Jak już bowiem wyżej wskazano do reprezentacji strony wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu łącznie. W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, iż pomimo wezwania, skarżące Stowarzyszenie nie złożyło w zakreślonym terminie dokumentu określającego umocowanie do jego reprezentacji przez W. M. K., tym samym nie uzupełniło braku skargi, bowiem nie wykazało, iż to osoba podpisująca skargę jest upoważniona jednoosobowo do reprezentacji Stowarzyszenia. Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. A.D.