II SAB/Łd 9/06

Dnia 19 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska, Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2006 roku przy udziale - sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie zobowiązania do doprowadzenia kanalizacji deszczowej do stanu zgodnego z prawem p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W dniu 17 stycznia 2006r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga J. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł.. W uzasadnianiu skarżąca podniosła, iż w dniu 22 grudnia 2003r. poinformowała pisemnie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o zniszczeniu wspólnej własności przez T. P. - współwłaściciela nieruchomości przy ul. A 20a w Ł., który "odcementował zacementowane otwory kanalizacji deszczowej", czym w sposób niedopuszczalny złamał prawo i zniszczył wspólne mienie. Skarżąca zwróciła się o zobowiązanie przez sąd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji, w wyniku której do dnia 30 marca 2006r. zostaną zlikwidowane wszystkie nielegalne otwory w kanalizacji deszczowej na koszt T. P.. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż jest ona bezzasadna. Podniósł, iż skarżąca pismem z dnia 4 czerwca 2003r. zwróciła się do organu nadzoru budowlanego o przeprowadzenie postępowania, którego celem miało być doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem przyłącza kanalizacji deszczowej zlokalizowanej na posesji przy ul. A 20a w Ł.. W wyniku postępowania dowodowego organ stwierdził, że przedmiotowe przyłącze zostało wykonane przez J. T. na przełomie października i listopada 1992r. Z uwagi na poczynione ustalenia Powiatowy Inspektor postanowieniem z dnia [...] zobowiązał inwestora, tj. J. T., do złożenia określonych dokumentów celem doprowadzenia kanalizacji deszczowej do stanu zgodnego z prawem. Po przedłożeniu stosownych dokumentów wydana została decyzja z dnia [...], w której zobowiązano skarżącą do wykonania robót budowlanych doprowadzających przyłącze do stanu zgodnego z prawem. Organ wyjaśnił ponadto, iż pismem z dnia 17 grudnia 2003r. został przez skarżącą poinformowany o wykonaniu decyzji z dnia [...], w którym zawarty został wniosek o udzielenia pozwolenia na użytkowanie kanalizacji deszczowej. W dniu 22 grudnia 2003r. wpłynęło natomiast do Inspektoratu pismo, w którym J. T. zawiadomiła, że będące przedmiotem postępowania przyłącze, wraz z wykonanymi na zlecenie skarżącej pracami budowlanymi, zostało uszkodzone przez współwłaściciela nieruchomości. Organ nadzoru budowlanego uznając, że kwestia dotycząca zniszczenia wykonanych robót budowlanych regulowana jest przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, a z przedłożonych przez skarżącą dokumentów wynika, że dopełniła ona obowiązku doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, wydał decyzję z dnia [...] udzielającą J. T. pozwolenia na użytkowanie kanalizacji deszczowej. Powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], którą jednocześnie odmówiono udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej kanalizacji. W końcowej części odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor wyjaśnił, iż od czasu wydania wskazanej powyżej decyzji, w związku z licznymi skargami akta sprawy były kilkakrotnie przekazywane do Prokuratury oraz Komendy Miejskiej Policji. Zwrot akt do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Ł. nastąpił w dniu 9 stycznia 2006r. Po wpłynięciu skargi do sądu J. T. została zobowiązana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 lutego 2006r. do uzupełniania braków fiskalnych i formalnych skargi poprzez wpłacenie wpisu sądowego oraz złożenia dowodów na wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 6 marca 2006r. W zakreślonym terminie J. T. uiściła wpis oraz złożyła pismo procesowe z dnia 7 marca 2006r., w którym poinformowała, że po otrzymaniu decyzji nakazującej jej zalegalizowanie kanalizacji deszczowej, zleciła prace, których celem było doprowadzenie przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem. Wykonując zlecenie specjalistyczna firma zacementowała nielegalne otwory w kanalizacji deszczowej. Roboty budowlane zostały następnie zniszczone przez współwłaściciela nieruchomości T. P.. Skarżąca ponownie wyjaśniła, iż o zaistniałej sytuacji poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zarzuciła, iż PINB nie przeprowadził wizji lokalnej, lecz wydał decyzję pozwalającą na użytkowanie kanalizacji deszczowej, która została uchylona jako niezgodna z prawem. Wyjaśniła ponadto, że zostało przeciwko niej wszczęte postępowanie egzekucyjne dotyczące wykonania robót budowlanych związanych z przyłączem kanalizacji deszczowej. J. T. poinformowała także o sprawach toczących się przed sądem powszechnym. Do pisma z dnia 7 marca 2006r. skarżąca załączyła kserokopie następujących dokumentów: - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], którą nakazano skarżącej wykonanie robót budowlanych w celu doprowadzenia kanalizacji deszczowej do stanu zgodnego z prawem; - oświadczenia podpisanego przez J. P. prowadzącego Zakład Instalacji Sanitarnych, w którym poinformował, iż w dniu 16 grudnia 2003r. zacementowane zostały wszystkie nielegalne odpływy do kanalizacji deszczowej; - pisma J. T. z dnia [...], w którym informowała PINB o zniszczeniu przez T. P. wykonanych przez nią robót budowlanych i ponownym podłączeniu użytkowanego przez niego szamba do kanalizacji deszczowej; - decyzji PINB Nr [...] udzielającej skarżącej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej kanalizacji; - decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] uchylającej wskazaną powyżej decyzję organu nadzoru budowlanego I instancji i odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie kanalizacji deszczowej; - pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w którym poinformowano skarżącą, iż w niniejszej sprawie nie jest możliwe wydanie nowej decyzji w przedmiocie doprowadzenia kanalizacji deszczowej do stanu zgodnego z prawem; - zaświadczenia z Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej o stanie zdrowia skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach między innymi skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 ( pkt 8 ), tj. w sprawach, gdy organ ma wydać decyzję administracyjną. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 ), a także wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ( art. 52 § 3 i 4 ). W odniesieniu do skarg na bezczynność, polegającą na niewydaniu w terminie decyzji oraz postanowień, skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., tzn. wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Należy jednocześnie stwierdzić, iż w odniesieniu do wszystkich kategorii skarg na bezczynność organów administracji publicznej nie znajdują zastosowania ograniczenia czasowe we wnoszeniu skargi, określone w art. 53 p.p.s.a. ( por. T.Woś, H.Knysiak-Molczyk, M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 87-9 oraz orzeczenia NSA wydane pod rządem ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym – Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm., które zachowują aktualność pod rządem p.p.s.a., tj. np. postanowienie z dnia 21 września 2001r. I SAB 131/00 - LEX nr 55763; z dnia 29 kwietnia 1998r. I SAB/Gd 8/97 - LEX 33599; z dnia 17 października 1997r. IV SAB 31/97 - OSP 1998/10/185; z dnia 5 marca 1997r. - III SAB 47/96 - LEX 30232, z dnia 7 maja 2002r. I SAB 33/2002 - nie publik.). Celem skargi na bezczynność jest wymuszenie na organie administracji publicznej zachowań, do których nawiązuje art. 149 p.p.s.a. Stosownie bowiem do treści tego przepisu sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Skarga na bezczynność organu, wniesiona do sądu administracyjnego bez uprzedniego wyczerpania środków w postaci zażalenia do organu wyższej instancji nad organem właściwym do załatwienia sprawy, jest niedopuszczalna i z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie skarżąca została wezwana zarządzeniem z dnia 28 lutego 2006r. między innymi do złożenia dowodów na wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 marca 2006r. W zakreślonym terminie skarżąca złożyła pismo procesowe, w którym przedstawiła przebieg postępowania przed organami administracji oraz sądem powszechnym, do którego to pisma załączyła wskazane wyżej kserokopie dokumentów. Analizując przesłane przez skarżącą dokumenty oraz nadesłane przez organ akta administracyjne Sąd stwierdza, że J. T. nie wyczerpała trybu określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu przedmiotowej skargi.