II SO/Łd 16/18

Dnia 3 października 2018 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Katarzyna Patynowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a: - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. kp Z. S. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym wnioskodawca napisał, iż jest w starszym wieku (ma 74 lata), jest osobą niepełnosprawną i utrzymuje się z zasiłku stałego, który wynosi 604 zł miesięcznie. Wnioskodawca ponosi koszty utrzymania mieszkania (240 zł miesięcznie) i mediów (energia elektryczna – 99,99 zł, gaz – 66 zł, woda – 60 zł, telefon – 30 zł i środki czystości – 20 zł miesięcznie). Wnioskodawca posiada majątek w postaci mieszkania spółdzielczego o powierzchni 24 m2. Ponadto wnioskodawca nie posiada innego majątku w postaci oszczędności czy przedmiotów wartościowych. We wniosku Z. S. oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, ani z radcą prawnym. Uzasadniając wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu wnioskodawca napisał, że sprawa ma zawiły charakter, a on nie posiada doświadczenia w prowadzeniu spraw sądowych. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych praw przed sądem. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy w tym: wiek (74 lata), niepełnosprawność, niskie dochody (604 zł miesięcznie), brak majątku (z wyjątkiem mieszkania o powierzchni 24 m2), brak oszczędności i przedmiotów majątkowych, referendarz sądowy uznał, że nie jest on w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z tego powodu wniosek Z. S. o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, o czym orzeczono jak w postanowieniu na mocy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. Końcowo wyjaśnić należy, iż Z. S. wskazując, że wnosi o ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie sprecyzował czy wnosi o ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata czy radcy prawnego. Niemniej jednak referendarz z uwagi na tożsamy zakres kompetencji zarówno adwokata, jak i radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zdecydował o ustanowieniu pełnomocnika w osobie radcy prawnego. kp