II SO/Łd 43/16

Dnia 15 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2016 roku sprawy z wniosku S. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi postanowił: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz wnioskodawcy S. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł. Pismem z dnia 3 marca 2016 r. S. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi żądanie w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") wymierzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jego skargi z dnia 28 stycznia 2016 r. na bezczynność tego organu w sprawie przebudowy ogrodzenia zlokalizowanego w B. przy ul. A. Ponadto strona wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku S. M. wyjaśnił, że przed złożeniem niniejszego wniosku uzyskał w organie informację, że od dnia złożenia skargi w organie nie została nawet sporządzona odpowiedź na skargę. W załączeniu strona złożyła kopię skargi z dnia 28 stycznia 2016 r. (data prezentaty organu) na bezczynność PINB w B. w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia 19 lutego 2013 r. w przedmiocie przebudowy ogrodzenia zlokalizowanego w Bełchatowie przy ul. A. Pomimo wezwania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. do udzielenia odpowiedzi na wniosek S. M. organ milczał. W dniu 11 kwietnia 2016 r. organ przekazał tut. Sądowi skargę S. M. z dnia 28 stycznia 2016 r. (sprawę zarejestrowano pod sygn. akt II SAB/Łd 71/16). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z tym przepisem postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145). Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, określając wysokość grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będących przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. PINB w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę S. M. na bezczynność organu doręczono w dniu 28 stycznia 2016 roku – data ta wynika z załączonej kopii. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 29 lutego 2016 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Organ przekazał skargę sądowi dopiero w dniu 11 kwietnia 2016 r., a więc z opóźnieniem 41 dni. Co więcej, organ nie udzielił odpowiedzi na rozpoznawany wniosek i nie wyjaśnił przyczyny zwłoki. Reasumując, uchybienie terminu przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do sądu jest niewątpliwe. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami została przekazana do sądu z przekroczeniem ustawowego terminu za celowe uznać należy nałożenie grzywny na organ w wysokości tysiąca złotych. Wszak celem grzywny jest głównie doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, to jednak ma ona być również sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma spełniać także funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. Zatem wymierzenie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 p.p.s.a., w okolicznościach tej konkretnej sprawy, uznać należało za uzasadnione. Wysokość grzywny Sąd określił mając na względzie okoliczność, iż przekazanie skargi nastąpiło z opóźnieniem 41 dni. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. a.bł.